Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Marek Drozdowski"

Zawsze z polską techniką refleksje na 150-lecie PT DOI:


  GDY PRZEGLĄDAM ZARYSY DZIEJÓW POLSKI, PROGRAMY SZKOLNE I UNIWERSYTECKIE NAUCZANIA HISTORII W NASZYM KRAJU, ZE SMUTKIEM MUSZĘ STWIERDZIĆ, ŻE BRAKUJE W NICH INFORMACJI O GŁÓWNYCH TWÓRCACH NASZEJ CYWILIZACJI PRZEMYSŁOWEJ, O ICH ROLI W EPOCE POPRZEDZAJĄCEJ NARODZINY NIEPODLEGŁOŚCI W 1918 R., ICH WKŁADZIE W INTEGRACJĘ ZIEM POLSKICH I ODBUDOWĘ PO ZNISZCZENIACH I WOJNY ŚWIATOWEJ I WOJNY POLSKO- BOLSZEWICKIEJ. BRAK TEŻ POGŁĘBIONEJ WIEDZY O OSIĄGNIĘCIACH INŻYNIERÓW CZASÓW II RZECZYPOSPOLITEJ I DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ.W takiej sytuacji tę lukę wypełniają stare i nowe egzemplarze "Przeglądu Technicznego", pełne rzetelnej informacji o dziejach polskiej myśli technicznej i zastosowaniu jej w życiu gospodarczym a także synteza "Historia techniki polskiej" (Radom 2008) prof. Bolesława Orłowskiego. Po klęsce powstania styczniowego polska myśl techniczna wyrażała najlepiej idee pozytywizmu: politycznego realizmu, modernizacji infrastruktury technicznej i społecznej ojczystego kraju, rozszerzanie jego rynku pracy dla poszukujących jej rodaków, podnoszenie stanu oświaty publicznej i kondycji zdrowotnej, szerzenie kultu wiedzy i etosu pracy. Założyciele Tym wartościom chciał służyć inicjator i założyciel w 1866 r "Przeglądu Technicznego" i pierwszy redaktor naczelny Paweł Kaczyński (1799-1878) i jego kontynuatorzy w XIX wieku: Stefan Kossuth, Feliks Kucharzewski (fot.), Adam Braun, Józef Konrad Grabowski i Jan Michali[...]

Zawsze z polską techniką cz.II DOI:


  OD POCZĄTKU LAT 30-TYCH ZARÓWNO POLSKA TECHNIKA JAK I PRZEGLĄD TECHNICZNY STANĘLI PRZED TRUDNYM WYZWANIEM. PO SCALENIU KRAJU KONIECZNE BYŁO WPROWADZENIE GO NA TORY NOWOCZESNOŚCI I TECHNICZNE PRZYGOTOWANIE DO ZBLIŻAJĄCEJ SIĘ WOJNY. NADZIEJĄ POLSKIEJ GOSPODARKI STAŁ SIĘ CENTRALNY OKRĘG PRZEMYSŁOWY.Rozbudowany w Warszawskim Okręgu Przemysłowym przemysł metalowy i elektrotechniczny stworzył rynek pracy dla wybitnych specjalistów tej dziedziny produkcji. Zaliczyć do nich możemy m.in. konstruktora obrabiarek Władysława Bernadzikiewicza (1871-1946), który we własnym warsztacie przy Żelaznej 54 w Warszawie, rozpoczął prace nad silnikiem odrzutowym. Profesor i rektor Politechniki Warszawskiej Wiesław Chrzanowski (1880-1940) był znanym konstruktorem maszyn i turbin parowych. Przemysł włókienniczy, rozbudowany w Łódzkim Okręgu Przemysłowym, korzystał z prac prof. Władysława Bratkowskiego (1882-1966), specjalisty w dziedzinie mechanicznej technologii włókna. [...]

Rzeczpospolita Inżynierska w pierwszych latach niepodległości 1918-1922 (Część I) DOI:


  Świat polskich inżynierów i techników, bardzo skromny liczebnie, został postawiony w latach 1918-1922 przed bardzo trudnymi wyzwaniami, a mianowicie: jak uruchomić proces odbudowy kraju zniszczonego przez walec wojny, który objął 70% terytorium? Jak pomóc armii, zmuszonej do obrony granic na froncie polsko-ukraińskim, polsko-czeskim, polsko-sowieckim, polsko-litewskim i polskoniemieckim, gdy trzeba było udzielić pomocy powstańcom wielkopolskim i śląskim? Jak szybko zintegrować dawne dzielnice zaborcze o bardzo zróżnicowanym poziomie techniczno-cywilizacyjnym? I wreszcie - jak uruchomić proces kształcenia kadry techniczno-inżynierskiej, bez której niepodległość polityczna będzie fikcją.Jędrzej Edward Moraczewski Pierwszym prezesem Rady Ministrów, powołanej przez Naczelnika Państwa Józefa Piłsudskiego 18 listopada 1918 r., był pełniący swój urząd do 16 stycznia 1919 r. inżynier Jędrzej Edward Moraczewski (1870-1944), syn wybitnego inżyniera kolejnictwa, absolwenta Politechniki Berlińskiej, związanego z rozbudową sieci kolejowej w Galicji Wschodniej przed pierwszą wojną światową. Jędrzej Edward Moraczewski poszedł w ślady zawodowe swego ojca. Jako inżynier komunikacji kolejowej łączył działalność zawodową z aktywnością polityczną w kierownictwie PPSD, Polskiej Organizacji Wojskowej, Intendenturze I Brygady Legionów, PPS i kierownictwie resortu komunikacji w gabinecie Ignacego Daszyńskiego. Jako premier rządu bojkotowanego przez międzynarodowy i krajowy kapitał, wpływowy ruch narodowo-demokratyczny (popularną endecję) i episkopat, potrafił, jako zwolennik koalicji ogólnonarodowej, rozpocząć w łonie PPS proces integracji kraju w oparciu o demokratyczne zasady ustrojowe, czyli dekrety: o demokratycznej ordynacji wyborczej, o utworzeniu rad gmin, o walce z paskarstwem, o ochronie lokatorów, o 8-godzinnym dniu pracy, o powołaniu biur pośrednictwa pracy i minimum placowym. Reformy, wynikające z realizacji wspomnianych [...]

Rzeczpospolita Inżynierska w pierwszych latach niepodległości 1918-1922 (Część III) DOI:


  Czesław Klarner Inżynierem technologiem ze szkoły petersburskiej był Czesław Klarner (1872-1957). W świetle badań Zbigniewa Landaua: "w latach 1918-20 dyrektor Departamentu Przemysłu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu dążył do stworzenia warunków odbudowy i uruchomienia zniszczonych fabryk; rzecznik podjęcia budowy portu w Gdyni. W latach 1920-23 dyrektor Banku Handlowego w Warszawie S.A."22 W drugim gabinecie Władysława Grabskiego od 1 stycznia 1924 r. do 15 maja 1925 r. pełnił funkcję wiceministra skarbu, realizując z energią reformę walutową i skarbową. Brał udział we wstępnych rokowaniach o pożyczkę Banku Dillon, Read and Co. i w podpisaniu 4 lipca 1924 r. umowy z francuskim konsorcjum w sprawie budowy portu w Gdyni. Jako minister przemysłu i handlu od 16 maja 1925 r. minimalizował skutki wojny celno-gospodarczej z Niemcami. Po dymisji gabinetu Grabskiego 14 listopada 1925 r. został prezesem Towarzystwa Starachowickich Zakładów Górniczych SA, które rozbudował i uczynił dzięki zamówieniom Ministerstwa Spraw Wojskowych największym producentem polskich armat, haubic i amunicji dla nich.23 Był prezesem licznych spółek akcyjnych i towarzystw przemysłowych, m.in. w Starachowicach, Stalowej Woli i Mościcach, Warszawie (Zakłady Mechani[...]

COP-owy plan Kwiatkowskiego DOI:


  Gdy studiuję plan zrównoważonego rozwoju Polski wicepremiera Mateusza Morawieckiego, jako historyk gospodarczy porównuję go do planów realizowanych przez mojego mistrza, inż. Eugeniusza Kwiatkowskiego, do jego doświadczeń. Mija właśnie 80 lat od rozpoczęcia budowy Centralnego Okręgu Przemysłowego, w czym rola Kwiatkowskiego była decydująca.Pamiętam o różnicy epok, ustrojów, międzynarodowej sytuacji Polski i standardów cywilizacyjnych lat 30. ub.w., ośmielam się jednak, jako uczeń i biograf Kwiatkowskiego przypomnieć niektóre jego doświadczenia jako wicepremiera, przewodniczącego Komitetu Ekonomicznego Rady Ministrów, ministra skarbu i członka gremium decyzyjnego państwa - Narad Zamkowych, odbywających się pod kierownictwem Prezydenta RP, z udziałem marszałka Edwarda Rydza-Śmigłego, premiera Felicjana Sławoj-Składkowskiego i ministra spraw zagranicznych Józefa Becka. Odpowiadał on jednocześnie za stabilność złotego oraz za zdobycie środków na 4-letni plan inwestycji cywilnych i 6-letni plan modernizacji sił zbrojnych w warunkach rosnącego zagrożenia dla bezpieczeństwa Polski ze strony hitlerowskich Niemiec i stalinowskiego reżimu Związku Sowieckiego. Kojarzenie tych dwóch zadań okazało się piekielnie trudne, ponieważ koła wojskowe związane z marszałkiem i Obozem Zjednoczenia Narodowego domagały się inflacyjnego nakręcania koniunktury zbrojeniowej. JEŚLI INFLACJA, TO DYMISJA Jako priorytet swojej działalności wicepremier Kwiatkowski traktował obronę stabilności złotówki, podkreślając: "Inflacja uderzyłaby najsilniej w świat pracy, we wszystkie warstwy budujące swą przyszłość na osobistej pracy i oszczędności, a te reprezentują na pewno w Polsce ponad 90% ludności. Naszą metodę musimy do[...]

Wiele do nadrobienia DOI:


  Refleksje o kondycji ekonomicznej III RP w świetle najnowszych danych GUS-u.Jako historyka gospodarczego i ekonomistę smuci mnie fakt, że olbrzymia praca naszych statystyków, związanych z GUS-em nie jest wykorzystywana do debat publicznych: w parlamencie, instytucjach samorządowych a przede wszystkim w mediach. Weźmy ostatni Rocznik Statystyczny GUS niedawno wydany. Jakaż to kopalnia informacji o stanie społeczno gospodarczym naszego państwa. Ludność Od 2010 r. w wyniku dynamicznie rozwijającej się emigracji zarobkowej, głównie do Niemiec, Wielkiej Brytanii, Holandii, Irlandii, Włoch, Francji i Norwegii oraz negatywnego bilansu demograficznego liczba mieszkańców Polski maleje, oficjalnie z 38,6 mln w 2010 r. do 38, 4 w 2016 r. Spadek ten jest większy ponieważ część emigrantów na stałe nie dokumentuje tego faktu. Według prognoz GUS-u ludność Polski w 2040 r. zmaleje do, 35,7 mln. Martwić powinien fakt, że wśród emigrantów dominuje, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet, wiek produkcyjny i zawody, których deficyt odczuwamy w kraju: lekarze, pielęgniarki, inżynierowie i technicy budowlani, informatycy. W Polsce mamy niski procent aktywności zawodowej ludności. W 2015 r. wynosił on 45,2, podczas gdy w Szwajcarii 58,1, Szwecji 53,4, Norwegii 53,0,, w Holandii 52,8. w Niemczech 52,3, Wielkiej Brytanii 50,8, Francji 45,7. Stopa bezrobocia w Polsce mimo jej spadku z 17,7% w 2005 r. do 7,5% w 2015 r, jest ciągle duża wśród osób młodych 20,8% i to często z wyższym wykształceniem, głównie humanistycznym. Produkt krajowy brutto w cenach bieżących na jednego mieszkańca pokazuje źródła ruchów migracyjnych na świecie, w tym polskiej i ukraińskiej emigracji. W 2015 r. wynosił on w Polsce 12404 USD, w Niemczech 41066 USD, a więc b[...]

Rzeczpospolita Inżynierska w pierwszych latach niepodległości 1918-1922 (Część II) DOI:


  Moim zdaniem spośród polskich inżynierów II Rzeczypospolitej do najwybitniejszych postaci szczebla państwowego należy Eugeniusz Kwiatkowski (1888- 1974). Inspirowany przez inż. Tadeusza Wendę inżynier chemik - minister przemysłu i handlu w latach 1926-1930, w 1930 r. w studium "Powrót Polski nad Bałtyk" nakreślił program rozbudowy portu i miasta Gdyni. Przewidywał powstanie nowoczesnej struktury komunalnej, w tym elektrowni, gazowni i sieci elektrycznej. Postulował budowę monumentalnej Bazyliki Morskiej, Pomnika Zjednoczenia Ziem Polskich i Domu Marynarza Polskiego. Gdynia połączona siecią kolejową i drogową ze wszystkimi dzielnicami zachodnio-południowymi miała przede wszystkim aktywizować gospodarczo Śląsk i Pomorze. W cieniu Prezydentów Syntetycznie jego dokonania w początkach II Niepodległości można streścić następująco: - jako absolwent Politechniki Lwowskiej i Monachijskiej starał się wykorzystać poznaną na nich kulturę pracy i zarządzania w polskich zakładach chemicznych, w których odbywał praktyki i pracował zawodowo: - w "Zarzewiu" i w posterunku werbunkowym w Chełmie, związanym z Departamentem Wojskowym Naczelnego Komitetu Narodowego, kierowanym przez płk. Władysława Sikorskiego, nauczył się szanować wszystkie niepodległościowe opcje polskie. Stronił zawsze od doktrynerów i radykałów politycznych, czemu dał wyraz jako kierownik Głównego Urzędu Zaciągu do Wojska Polskiego w Łukowie i organizator obchodów Kościuszkowskich w tym mieście. - w Łukowie był organizatorem i oficerem 22 pułku piechoty składającego się z ochotników Polskiej Organizacji Wojskowej, zasłużonego w wojnie polsko-ukraińskiej o Lwów i Galicję Wschodnią, w wojnie polsko-bol[...]

 Strona 1