Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"ŁUKASZ KOŁODZIEJCZYK"

Pomiary kontrolne prędkości i natężenia przepływu powietrza

Czytaj za darmo! »

Dla prawidłowej pracy instalacji wentylacyjnej, chłodniczej, czy klimatyzacyjnej konieczne jest osiągnięcie zaprojektowanych parametrów powietrza. Istotnym parametrem podlegającym ocenie jest prędkość oraz ilość przepływającego powietrza. Najczęściej parametry te mierzone są bezpośrednio w przewodach lub w okolicach kratek nawiewnych lub wywiewnych.Pomiaru prędkości oraz wydatku powietrza w[...]

Kiedy na powierzchni przegrody wykrapla się woda z powietrza? Pomiar na obiekcie miernikiem przenośnym

Czytaj za darmo! »

Zjawisko wykraplania się wody na danych powierzchniach jest często obserwowane w budownictwie, chłodnictwie, m.in. przy tzw. mostkach termicznych na źle ocieplonych przegrodach budynków, przewodach wentylacyjnych, rurach z czynnikami, elementach stolarki budowlanej. Jeśli temperatura ścianek danej powierzchni jest niższa niż temperatura punktu rosy powietrza, wykrapla się na ich powierzch[...]

Dwa sposoby ciągłego pomiaru prędkości i przepływu powietrza w przewodzie wentylacyjnym lub przemysłowym

Czytaj za darmo! »

W porównawczym artykule prezentujemy dwa sprawdzone sposoby dokonywania pomiaru prędkości i przepływu powietrza w przewo przewo- dzie wentylacyjnym lub przemysłowym: z użyciem przetwornika z sondą cieplno cieplno-oporową oraz przetwornika z elementami Debimo (lub rurką Pitota). W Wybór ybór zestawu odpowiedniego uzależniony jest m.in. od temperatury przepływającego czynnika, wymiarów prze prz[...]

Azotowanie stopu gamma TiAl pod obniżonym ciśnieniem

Czytaj za darmo! »

W ostatnich latach czynione są starania mające na celu zastąpienie konwencjonalnych stopów żelaza lekkimi stopami m.in. na bazie γ-TiAl. Tendencję tę szczególnie obserwuje się w przemyśle motoryzacyjnym, np. wirniki turbosprężarek, zbrojeniowym czy lotnictwie, np. silniki turbinowe. Jednak w przypadku elementów pracujących w skojarzeniu ciernym tego typu podejście nastręcza wiele kłopotów. Wynika to z faktu, że zarówno tytan, jak i aluminium wykazują silne powinowactwo do tlenu. W konsekwencji na powierzchni tworzy się cienka warstwa tlenków, która w wyniku procesu tarcia ulega delaminacji. Wówczas w węźle tarcia pojawia się "trzecie ciało" w postaci twardych cząstek tlenkowych, które lawinowo zwiększają zużycie, co w konsekwencji prowadzi do zatarcia materiału. W związku z tym istnieje silna potrzeba podwyższenia twardości warstwy oraz zabezpieczenie jej przed procesami prowadzącymi do tworzenia się faz tlenkowych przez wykorzystanie obróbek dyfuzyjnych i/lub zastosowanie metod osadzania powłok. Z literatury przedmiotu znane są metody podwyższania właściwości tribologicznych stopu γ-TiAl przez wprowadzenie na etapie procesów metalurgicznych pierwiastków stopowych m.in. węgla [1÷4] lub przez modyfikację warstwy wierzchniej. Wprowadzenie dodatków stopowych może mieć jednak negatywny wpływ na właściwości mechaniczne stopów γ-TiAl z uwagi na obniżenie wytrzymałości na rozciąganie zarówno w podwyższonej, jak i temperaturze pokojowej [5], a także na obniżenie plastyczności [6]. Z tego względu w większości przypadków prowadzi się obróbki dyfuzyjne stopów γ-TiAl, takie jak: nawęglanie wspomagane plazmą [7], azotowanie w wyładowaniu o częstotliwości radiowej [8], azotowanie za pomocą lasera diodowego [9], azotowanie gazowe [10], azotowanie jarzeniowe [11] czy pokrywanie powłokami: TiAl3 [12], γ/Cr7C3/TiC [13], γ/Al4C3/TiC/CaF2 [14]. Wytworzenie warstw dyfuzyjnych z cienką warstwą węglików lub azotków tyta[...]

Charakterystyka powłok Al2O3 wytwarzanych metodą aerozol-żel

Czytaj za darmo! »

Materiały tlenkowe stanowią dużą grupę tworzyw ceramicznych, znajdującą szerokie zastosowanie w technice. Często stosowane są jako materiały powłokowe na różnego rodzaju podłożach. Szczególne miejsce pośród takich zastosowań zajmuje tlenek glinu Al2O3, dzięki korzystnym właściwościom fizykochemicznym i mechanicznym. Powłoki Al2O3 mogą być wytwarzane z użyciem różnych metod osadzania, takich jak: chemiczna depozycja z fazy gazowej (CVD), rozpylanie magnetronowe, natryskiwanie cieplne, czy też metody zol-żel [1÷4]. W pracy przedstawione są wyniki badań nad zmodyfikowaną metodą wytwarzania powłok tlenkowych z fazy ciekłej - metodą aerozol-żel. Jest ona modyfikacją klasycznego procesu zol-żel i polega na ultradźwiękowym generowaniu mgły aerozolu i osadzaniu go na wybranym podłożu [5]. Zaletą takiej modyfikacji jest możliwość osadzania powłok tlenkowych na podłożach o skomplikowanej lub porowatej powierzchni. Metoda ta może być użyta do wytwarzania zarówno powłok jedno- jak i wieloskładnikowych, np. SiO2, TiO2, ormosil [6÷8]. W pracy metoda aerozol-żel posłużyła do wytworzenia powłok tlenku glinu Al2O3 na podłożach krzemowych, które były następnie obrabiane cieplnie w różnej temperaturze. Wytworzone powłoki zostały następnie scharakteryzowane pod kątem morfologii powierzchni, budowy chemicznej i strukturalnej, twardości oraz adhezji. me todyka ba dawcza Do wytworzenia powłok tlenku glinu użyto zolu na bazie prekursora metaloorganicznego oraz wody. Tri-izo-propanolan glinu (Sigma- Aldrich, >98%) rozpuszczano w wodzie o temperaturze 95°C, natomiast katalizatorem był roztwór kwasu azotowego. Uzyskany roztwór koloidalny charakteryzował się kwaśnym pH (ok. 3,8) i lepkością ok. 7 cPs. Tak otrzymany zol posłużył do wytworzenia powłok Al2O3. W tym celu zbudowano reaktor realizujący podstawowe założenie metody aerozol-żel, czyli możliwość depozycji powłok z mgły aerozolu. Schematyczną budowę reaktora przedstawia rysunek 1. Zasadniczymi [...]

Analiza właściwości tribologicznych powłok a-C:H:SiOx wytwarzanych metodą RF PACVD DOI:10.15199/28.2015.6.25


  Analysis of tribological properties of a-C:H:SiOx coatings synthesized by RF PACVD method SiOx incorporated carbon coatings were synthesized using RF PACVD (Radio Frequency Plasma Assisted Chemical Vapour Deposition) method with use of mixture of methane (CH4) and hexamethylodisiloxane (HMDSO). The processes of synthesis were conducted using different CH4/HMDSO flow ratios and wide range of the self-bias potential of the r.f. electrode. As the substrate oxidized Ti6Al7Nb titanium alloy was used. Friction coefficient and wear resistance analysis was performed using the T-11 tribometer in the ball-on-disc configuration and counterpart made of 100Cr6 steel. Wear track analysis was made using scanning electron microscopy and Raman spectroscopy. The resistance against wear was determined basing on the registered wear profiles and scars on the surface of the coatings and the balls respectively. The results of the conducted examinations prove the varied impact of the process parameters on the tribological properties of the obtained coatings. A noticeably positive influence of SiOx incorporation on the decreasing value of the coefficient of friction was registered for as low concentration of silicon as 0.5 at. %. Nevertheless for low self-bias potentials coatings with high concentration of silicon and oxygen were damaged just after few meters of the sliding distance. The main wear mechanism of a-C:H:SiOx coatings is the third body effect. It seems that incorporation of SiOx into carbon coatings limits the graphitisation phenomena, which lead to formation of the transition layer acting as the solid lubricant. Despite significantly lower and stable coefficients of friction of a-C:H:SiOx coatings with higher concentrations of silicon and oxygen they do not provide sufficient protection against wear of the co-working elements. Key words: DLC, SiOx incorporation, friction, wear. Domieszkowane SiOx powłoki węglowe zostały wytworzone metodą RF PACVD (Radio [...]

Lekkie materiały gradientowe dla zastosowań w węzłach mechanicznych

Czytaj za darmo! »

Obserwowany dynamiczny wzrost zapotrzebowania przemysłu motoryzacyjnego czy zbrojeniowego na nowoczesne, lekkie materiały funkcjonalne i konstrukcyjne [1] jest podyktowany spełnieniem głównie takich czynników, jak: wzrost zasięgu pojazdów, zwiększenie ich nośności, a także obniżeniem zużycia paliwa. Cel ten jest osiągany głównie przez optymalizację układów elektronicznych, ale także przez zastosowanie zaawansowanych materiałów konstrukcyjnych i funkcjonalnych (głównie wykorzystanie lekkich stopów na bazie aluminium). W ciągu ostatnich dziesięciu lat prowadzone badania przez Williamsa i Starke’a [2], Funataniego [3], Salazar-Guapurichego [4], czy Warnera [5] dowodzą, że prawdopodobnie stopami aluminium przeznaczonymi na elementy narażone na duże obciążenia i zużycie będą następujące stopy przeznaczone do obróbki plastycznej: seria PN-EN 2xxx (z Cu), seria PN-EN 7xxx (z Zn) oraz seria PN-EN 8xxx (z Li). Stopy z serii PN-EN 2xxx oraz PN-EN 7xxx są nazywane duraluminium, mają wyjątkowe właściwości, tj.: dużą wytrzymałość właściwą, dobrą odporność na korozję naprężeniową, a także dużą odporność na kruche pękanie. Intensywne prace w obszarze optymalizacji składu chemicznego [6, 7], jak również nowoczesnej obróbki cieplnej [8] oraz obróbki cieplno-plastycznej [9÷12] umożliwiają podwyższenie ich właściwości wytrzymałościowych [13]. Jedną z nowoczesnych technik obróbki cieplnej stopów aluminium jest zastosowanie starzenia dwuetapowego T6I4, T6I6, w wyniku którego jest możliwe uzyskanie w ośrodku ciągłym dwurdzeniowych faz umacniających. W większości przypadków fazy te otrzymywano w stopach Al z dodatkiem skandu i cyrkonu [14], skandu i litu [15], litu i cyrkonu [16], poddanych dwuetapowemu procesowi starzenia. Jednakże do tej pory pomijano tego typu strukturę wydzieleń w odniesieniu do stopów aluminium z dodatkiem miedzi [17÷19], w przypadku których jest możliwe również otrzymanie faz dwurdzeniowych powodujących zwiększenie właś[...]

 Strona 1