Wyniki 1-10 spośród 12 dla zapytania: authorDesc:"ANDRZEJ OLSZYNA"

GRADED Al2O3-SiC(whiskers) and Al2O3-Si3N4(whiskers) COMPOSITES SURFACE-MODIFIED WITH NANOCRYSTALLINE DIAMOND (NCD) INTENDED FOR CUTTING TOOL EDGES

Czytaj za darmo! »

The paper presents the results of examinations of the gradienttype composites with the composition: Al2O3+6vol%SiCw/.../Al2O3+15vol%SiCw, Al2O3 + 1% wt. Si3N4w/…/Al2O3 + 5%wt. Si3N4w/ and surface - modified with nanocrystalline diamond (NCD). The gradient composites characterize increase mechanical strength properties: Young modulus (E), hardness (HV) and fracture toughness (KIC).[...]

Nanotechnologia w inżynierii materiałów drzewnych

Czytaj za darmo! »

Drewno jest wyjątkowym tworzywem inżynierskim. Jest ono materiałem całkowicie odnawialnym i nieszkodliwym dla środowiska, o właściwościach mechanicznych porównywalnych z niektórymi metalami, zwłaszcza cechuje je duża wytrzymałość właściwa. Głównymi wadami technologicznymi drewna są jego łatwopalność i hydrofilność wpływająca na niestabilność rozmiarów. Drewno jest naturalnym kompozytem, któr[...]

Al/SiC composites produced by direct extrusion using the KOBO method

Czytaj za darmo! »

The constantly increasing interest in metal-ceramic composites has been inspired by the unique properties of these materials. Their high strength properties, good wear resistance, ability to work at elevated temperatures, and low density make them very attractive for the automobile, spacecraft, aircraft and electronic industries. The amount of these composites used in the industry increased from 3.6×103 tons in 2005 to 4.9×103 tons in 2010 [1, 2]. The Al/SiC composites are increasingly used in the automobile industry for manufacturing the components of car engines. Thanks to their advantageous properties, the Al/SiC composites supersede aluminum and its alloys. They are used for the manufacture of pistons, connecting-rods, and brake plates. The methods, most often reported in the literature, employed for producing rods of Al/SiC composites are the extrusion techniques. In these methods, the material prepared for the extrusion process is a mixture of appropriate powders, which is consolidated or capsuled. The consolidation is performed using various techniques such as e.g. hot-pressing or melt-pressing [3÷5]. A method which permits avoiding the hot-pressing or sintering operations is the KOBO method, in which a solid material or a powder mixture is extruded in a press with a reversely rotating die. Thanks to the rotation of the die, the deformation path of the material varies during the process. The KOBO method is particularly advantageous since it permits reducing the extrusion forces necessary for the composite material to be fully consolidated [6, 7]. Experimental The matrix material for the Al/SiC was prepared from a commercial Al powder with a purity of 99.7% and an average particle size of 6.74 μm (delivered by the Bend-Lutz Co). The reinforcing phase was made of a SiC powder with a purity of 99.8% and an average particle size of 0.42 μm (Alfa Aesar Co). The size of the particles of the powders was selected so[...]

Wpływ parametrów mielenia na rozmiar cząstek proszku wanadu oraz właściwości kompozytów Al2O3-V

Czytaj za darmo! »

Właściwości materiałów, w tym otrzymywanych metodami metalurgii proszków, zależą przede wszystkim od ich mikrostruktury. Kształtowanie mikrostruktury może odbywać się już na drodze doboru odpowiednich substratów proszkowych m.in. wielkości, kształtu oraz rozwinięcia powierzchni cząstek proszku. W wielu przypadkach przy nieodpowiednich parametrach substratów proszkowych można zastosować procesy mechaniczne lub cieplne (np. mielenie lub wygrzewanie) w celu ich optymalizacji [1]. Mielenie jest podstawowym procesem redukcji wielkości cząstek proszków zarówno ceramicznych, jak i metalicznych. Podczas mielenia twarde cząstki ceramiczne kruszą się, zmniejszając w ten sposób swoją wielkość. Cząstki metaliczne podczas procesu opisanego w prezentowanej pracy (wysokoenergetycznego mielenia na mokro) umacniają się odkształceniowo, zmieniając jednocześnie swój kształt na płatkowy, a następnie, gdy jest niemożliwe ich dalsze umocnienie w danych warunkach, ulegają kruszeniu na mniejsze cząstki [2÷5]. Odpowiedni dobór warunków mielenia pozwala na uzyskanie założonych parametrów substratów proszkowych. W pracy zbadano wpływ czasu mielenia na wielkość cząstek proszku wanadu. EKSPERYMENT Wyjściowy proszek wanadu o średniej wielkości cząstek 22,5±12,2 μm (rys. 1) został poddany mieleniu w młynie typu attritor (prędkość obrotowa 580 obr./min, stosunek wagowy proszku do mielników Al2O3 wynosił 1:10). Mielenie odbywało się w alkoholu izopropylowym przez następujące 24, 48 i 96 godzin. Odrębna część proszku wanadu została poddana mieleniu w ciekłym azocie przez 40 min. Następnie badano wpływ mielenia (dla t = 48 oraz 96 h) z udziałem oraz bez udziału proszku tlenku glinu na średnią średnicę rónoważną cząstek wanadu. Ostatnia część doświadczenia polegała na wytworzeniu czterech serii kompozytów Al2O3-5% mas. V oraz zbadaniu ich właściwości. Kompozyty na osnowie tlenku glinu z dodatkiem wanadu wytworzono zgodnie ze schematem zaprezentowan[...]

Ocena mikrostruktury i właściwości wytrzymałościowe kompozytów Al7,9Mg/SiC otrzymywanych metodą KoBo

Czytaj za darmo! »

Stopy aluminium z układu Al-Mg należą do grupy stopów przeznaczonych do umocnienia odkształceniowego. Dodatek magnezu do aluminium powoduje zwiększenie właściwości wytrzymałościowych, ale z drugiej strony obniżenie plastyczności stopu. Ponadto stopy z tej grupy charakteryzują się dobrą odpornością korozyjną, nawet w wodzie morskiej, oraz spawalnością [1]. Pomimo wielu zalet stopy te charakteryzują się niską temperaturą eksploatacji (<180°C), po przekroczeniu której właściwości wytrzymałościowe ulegają obniżeniu. Wymusza to poszukiwanie metod poprawy właściwości tych stopów w wyższej temperaturze. Podwyższenie temperatury eksploatacji i właściwości wytrzymałościowych można uzyskać przez wytwarzanie kompozytów umacnianych cząstkami ceramicznymi, np. Al2O3, SiC. Wysokie właściwości wytrzymałościowe oraz mała gęstość pozwalają wykorzystywać kompozyty na osnowie stopów aluminium do produkcji części maszyn oraz elementów konstrukcyjnych stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym, lotniczym i maszynowym [2, 3]. Najczęściej stosowanymi metodami wytwarzania kompozytów są odlewanie i metalurgia proszków. Jedną z głównych zalet obu metod jest możliwość uzyskiwania elementów o kształcie zbliżonym do założonego. Jednakże w sytuacji gdy są wymagane wysokie właściwości wytrzymałościowe jest niezbędne zastosowanie dodatkowej obróbki plastycznej. W przypadku metalurgii proszków proces technologiczny wytwarzania kompozytów składa się z kilku etapów. Ostatnim z nich jest spiekanie uprzednio zagęszczonej mieszaniny proszków. Wysoka temperatura stosowana podczas spiekania powoduje, że proces ten jest energochłonny, co zwiększa koszt technologii. W celu obniżenia kosztów technologicznych jest konieczne wyeliminowanie etapu spiekania z procesu wytwórczego. Jest to możliwe przez konsolidację mieszanin proszkowych z wykorzystaniem współbieżnego wyciskania metodą KoBo [4, 5]. W literaturze dostępny jest szereg publikacji opisujących założenia technologic[...]

Wytwarzanie, trawienie plazmowe i właściwości cienkich warstw BaTiO3 do zastosowań elektronicznych

Czytaj za darmo! »

Tytanian baru (BaTiO3) jest szeroko rozpowszechnionym w technice materiałem ceramicznym o właściwościach ferroelektrycznych i piezoelektrycznych. Został on zsyntetyzowany podczas II wojny światowej niezależnie w USA, Japonii i ZSRR. Powodem imponującej kariery BaTiO3 w przemyśle jest jego wysoka przenikalność dielektryczna (produkcja kondensatorów) oraz właściwości piezoelektryczne - wykorzy[...]

Badania właściwości fizykochemicznych i biologicznych in vitro bioszkieł ze srebrem wytworzonych metodą zol-żel


  W artykule przedstawiono wyniki badań wytworzonych bioszkieł w postaci proszków zawierających w składzie chemicznym srebro. Badania przeprowadzono dla określenia właściwości fizykochemicznych oraz działania cytotoksycznego i bakteriobójczego in vitro tych bioszkieł. Wyniki badań potwierdzają możliwość ich zastosowania w stomatologii do chirurgicznego leczenia zaawansowanych chorób przyzębia. Badania in vitro przeprowadzone zostały we współpracy z IITD PAN oraz AM we Wrocławiu. Słowa kluczowe: bioszkło, metoda zol-żel, cytotoksyczność, bakteriobójczość.Właściwości przeciwbakteryjne srebra doceniano już w starożytności, a w dzisiejszych czasach zostały one wszechstronnie udokumentowane. W literaturze można znaleźć wiele wyników badań dowodzących, że srebro niszczy ponad 650 ro[...]

Badania działania bakteriobójczego in vitro w funkcji czasu bioszkieł z układu SiO2 – Al2O3 dotowanych srebrem


  Bioszkła dotowane srebrem należące do układu SiO2-Al2O3 opracowano i wytworzono z przeznaczeniem do chirurgicznego leczenia zaawansowanych chorób przyzębia, powstających w wyniku długotrwałych procesów zapalnych. Najczęstszym czynnikiem wywołującym to schorzenie są drobnoustroje chorobotwórcze gromadzące się w miejscu styczności dziąseł i zębów, czego przyczynę stanowią m.in. zmniejszenie odporności immunologicznej organizmu, czynniki genetyczne, długotrwały stres czy palenie tytoniu. Podczas chirurgicznego leczenia przyzębia odsłaniane są ubytki tkankowe dla dokładnego oczyszczenia z płytki bakteryjnej, kamienia nazębnego i ziarniny, a następnie wykonywana jest plastyka kości wyrostka zębodołowego, tak aby zmniejszyć głębokość kieszonki kostnej. Jednak ciągle wyzwaniem jest dobór takiego biomateriału, którego chirurgiczne zastosowanie pozwoliłoby uzyskać dobry i trwały efekt polegający na przywróceniu optymalnej budowy i funkcji zniszczonych struktur przyzębia. Wprowadzenie do składu chemicznego bioszkieł z układu SiO2-Al2O3 srebra, ma celu nadanie im właściwości bakteriobójczych. Srebro posiada bowiem szerokie spektrum działania zarówno wobec bakterii gram-dodatnich jak i gram-ujemnych, w tym gatunków tlenowych oraz beztlenowych. Kationy Ag+ oddziałują elektrostatycznie z komórkami bakterii naładowanymi z natury ujemnie. Głównym miejscem oddziaływania srebra są komórkowe białka strukturalne i białka enzymatyczne, czyli związki pełniące fundamentalną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu mikroorganizmu. Bowiem jony srebra mają zdolność wiązania się ze ścianą komórkową bakterii, a niskie stężenia Ag+ indukują zwiększony wypływ protonów poprzez błonę cytoplazmatyczną mikroorganizmu, prowadząc do całkowitej dezorganizacji i śmierci patogenu. Celem przeprowadzonych badań była ocena w warunkach in vitro działania bakteriobójczego wytworzonych bioszkieł dotowanych srebrem. 2. Eksperyment 2.1 Materiały Opracowano wyjściowe sk[...]

Laserowa dekoracja wyrobów ceramicznych


  Artykuł przedstawia krótki przegląd badań nad stworzeniem podstaw pod wdrożenie optymalnego i uniwersalnego procesu dekoracji laserowej wyrobów ceramicznych przy wykorzystaniu nowych, krajowych środków barwnych. Przedstawiono kryteria doboru środków barwnych w laserowej dekoracji ceramiki oraz krótko omówiono wpływ zjawisk fizycznych towarzyszących oddziaływaniu promieniowania laserowego z materiałem. Analizom wybranych wyników eksperymentalnych towarzyszą opisy działań podjętych dla optymalizacji procesu, ilustrowane zdjęciami otrzymanych oznakowań i dekoracji. Słowa kluczowe: znakowanie laserowe, badania profilometryczne, dekoracje laserowe.Od wielu lat technologie laserowe znajdują zastosowanie w wielu sektorach przemysłu do dekoracji, znakowania i identyfikacji metali, polimerów, a ostatnio również szkła, ceramiki i wielu innych materiałów. Najbardziej rozpowszechnionym procesem jest znakowanie laserowe, w którym wiązka laserowa zmienia własności powierzchni naświetlanego materiału, wytwarzając znak o wysokim kontraście lub o zmienionym kolorze, przy czym do otrzymywania trwałych liter, kodów i znaków na szkle oraz ceramice używane są różne techniki i metody. Wymienić tu można ablację laserową, stapianie fragmentu materiału podłoża poprzez maskę, skanowanie wiązką laserową [1] lub pokrywanie powierzchni powłokami o kontrastowym kolorze i kontrastowe usunięcie określonego wzoru [2]. Inne techniki polegają na naświetlaniu glazur i szkieł, przygotowanych z różnych barwników nieorganicznych, które wytwarzają znaczną zmianę barwy materiału [3-4]. Metody te są zazwyczaj stosowane do znakowania i dekoracji takich produktów jak wyroby szklane, nakrycia s[...]

 Strona 1  Następna strona »