Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"PIOTR DYDERSKI"

Hybrydowy ogranicznik przeznaczony do zabezpieczania układów odbiorczych urządzeń radiolokacyjnych

Czytaj za darmo! »

Zasadniczym zadaniem różnego rodzaju ograniczników stosowanych w urządzeniach radiolokacyjnych jest zabezpieczenie ich wrażliwych podzespołów, głownie układów odbiorczych przed przesterowaniem lub uszkodzeniem przez silne sygnały elektromagnetyczne. Źródłem tych niepożądanych sygnałów mogą być różnego rodzaju zjawiska zachodzące w atmosferze lub specjalnie konstruowane do tego celu generatory, w tym tzw. bomby elektromagnetyczne [1-10]. Sygnały te z reguły przedostają się do układów odbiorczych poprzez system antenowy. Ze specyfiki konstrukcji urządzeń radiolokacyjnych wynika, że zagrożenie dla układów odbiorczych stanowić mogą również sygnały przenikające z nadajnika w trakcie nadawania impulsu sondującego.Wobydwu przypadkach należy zapewnić filtrację niepożądanych sygnałów, [...]

Dokładna procedura wyznaczania kierunkowości szyków antenowych


  Zgodnie z definicją, kierunkowość D anteny opisywana jest zależnością [1-4]: (1) gdzie f (θ,φ) jest nienormowaną charakterystyką promieniowania. W literaturze podawane są różnorakie wersje zależności przybliżającej kierunkowość szyku antenowego. Dla obliczenia przybliżanej wartości kierunkowości wymagana jest znajomość 3 dB szerokości listka głównego w obu przekrojach charakterystyki promieniowania (θA,θE): (2) W przypadku, gdy θA, θE wyrażone są w stopniach, współczynnik k przyjmuje wg różnych publikacji wartości od 26 000, poprzez 32 600, 36 000, 38 400, aż do 41 253 [5-11]. Ostatnia wartość odpowiada idealnemu przypadkowi, gdy cała energia promieniowana jest w listku głównym o przekroju prostokątnym [6, 8]. Należy zauważyć, że różnica pomiędzy wartościami 26 000 a 41 253 wynosi 2 dB. Z niektórych publikacji wynika, że współczynnik k może mieć różną wartość w zależności od poziomu listków bocznych (ang. Side Lobe Level, SLL), patrz np. [8]. Jeśli współczynnik k w zależności (2) miałby być stałą, a nie parametrem, oznaczałoby to konieczność wprowadzenia dodatkowych współczynników uzależniających kierunkowość od innych parametrów opisujących charakterystykę promieniowania. Jednym z takich współczynników mógłby być kSL o wartości związanej z (średnim) poziomem listków bocznych: (3) Wpływ poziomu listków bocznych na wartość kierunkowości szyku antenowego wydaje się bowiem oczywisty, zwłaszcza przy rosnącej ich średniej wartości SLLmean. Już dla charakterystyki typu szpilkowego (ang. pencil beam) jej przebieg w obszarze listka głównego dla tej samej 3 dB szerokości może się różnić. Celowe może być więc wprowadzenie do zależności (2) dodatkowego współczynnika kv związanego z kształtem charakterystyki. Jest to tym bardziej celowe w przypadku charakterystyki promieniowania o przekrojach innych niż szpilkowy (4) Dla przebiegu typu kosecans kwadrat (ang. cosecant-square) w jednej z płaszczyzn, przy[...]

Właściwości mikrofalowych materiałów dielektrycznych stosowanych w systemach radiolokacyjnych

Czytaj za darmo! »

Obserwowany w ostatnich latach rozwój telekomunikacji operującej na częstotliwościach mikrofalowych oraz dążenie do miniaturyzacji stosowanych w radiolokacji systemów antenowych przyczyniły się do wzrostu zainteresowania dielektrykami ceramicznymi o różnej względnej przenikalności dielektrycznej ε’. Pożądanym jest, aby materiały takie charakteryzowały się stosunkowo niewielkimi st[...]

Skuteczna powierzchnia odbicia w radiolokacji - podstawy teoretyczne DOI:10.15199/59.2016.2-3.11


  W radiolokacji do opisu własności odbijających obiektów stosuje się pojęcie skutecznej powierzchni odbicia σ. Mimo że skuteczna powierzchnia odbicia σ rzeczywistych obiektów radarowych ma złożony przebieg w funkcji kąta obserwacji θ w literaturze nierzadko przedstawia się ją za pomocą pojedynczej liczby, rozumianej najczęściej jako wartość średnia lub mediana σ (θ).Takie podejście należy traktować jako uproszczone. Umożliwia ono jednak przeprowadzenie pewnych porównań i klasyfikacji obiektów. Ze względu na wspomnianą silną zmienność σ od kąta obserwacji do jej opisu, a zatem opisu mocy odbieranej przez odbiornik radaru, stosuje się także modele statystyczne opisujące sposób fluktuacji σ. Najbardziej znane są modele fluktuacji Swerlinga oraz model Marcuma. Dla pełnego określenia właściwości odbijających obiektu radarowego, a także dopasowania statystycznego modelu fluktuacji do danego obiektu, istotna jest znajomość charakterystyki skutecznej powierzchni odbicia w funkcji kąta obserwacji σ(θ). Jej znajomość umożliwia zarówno ilościowe, jak i jakościowe określenie możliwości wykrywania określonego obiektu przez radary. Podano i opisano definicję skutecznej powierzchni odbicia σ i scharakteryzowano metody obliczeniowe jej określania. Słowa kluczowe: skuteczna powierzchnia odbicia, RCS, radiolokacja, stealth, radar. W radiolokacji do opisu własności odbijających dowolnej, rzeczywistej powierzchni stosuje się pojęcie skutecznej powierzchni odbicia (rozproszenia) s (Radar Cross Section - RCS), przez którą obiekt "wyłapuje" energię padającej nań fali elektromagnetycznej, a następnie rozprasza ją równomiernie we wszystkich kierunkach [4]. Równanie zasięgu: (1) łączy nadawaną i odbieraną moc, odpowiednio Pt i Pr ; zysk kierunkowy dla nadawania Gt i dla odbioru Gr; długość fali l; odległość obiektu od radaru R i skuteczną powierzchnię odbicia s. Wynika stąd, że moc odbierana przez odbior[...]

Skuteczna powierzchnia odbicia w radiolokacji - metody pomiarowe DOI:10.15199/59.2016.4.1


  W radiolokacji do opisu własności odbijających obiektów stosuje się pojęcie skutecznej powierzchni odbicia s. Mimo że skuteczna powierzchnia odbicia s rzeczywistych obiektów radarowych ma złożony przebieg w funkcji kąta obserwacji q, w literaturze nierzadko przedstawia się ją za pomocą pojedynczej liczby, rozumianej najczęściej jako wartość średnia lub mediana s(q). Takie podejście należy traktować jako uproszczone. Umożliwia ono jednak przeprowadzenie pewnych porównań i klasyfikacji obiektów. W drugim z serii artykułów, dotyczących skutecznej powierzchni odbicia, scharakteryzowano stosowane w praktyce metody określania skutecznej powierzchni odbicia s, w tym: metody określania s obiektu w locie, metody pomiaru s na poligonach zewnętrznych oraz metody pomiaru s na poligonach wewnętrznych, w tym na poligonach typu compact range. Słowa kluczowe: skuteczna powierzchnia odbicia, RCS, radiolokacja, stealth, radar.W radiolokacji do opisu własności odbijających dowolnej rzeczywistej powierzchni stosuje się pojęcie skutecznej powierzchni odbicia (rozproszenia) s (Radar Cross Section - RCS), przez którą obiekt "wyłapuje" energię padającej nań fali elektromagnetycznej, a następnie rozprasza równomiernie we wszystkich kierunkach [4]. Definicję tego parametru podano w pierwszym z serii artykułów zatytułowanym: Skuteczna powierzchnia odbicia w radiolokacji - podstawy teoretyczne1), poświęconej podstawom teoretycznym skutecznej powierzchni odbicia. W niniejszym artykule, jak również w pierwszej z serii publikacji, autorzy opisali metody stosowane do określenia skutecznej powierzchni odbicia s rzeczywistych obiektów radarowych. Ich własności odbijające mogą być określone metodami pomiarowymi bądź obliczeniowymi. Zarówno pomiary, jak i symulacje, wykonuje się dla obiektów o rzeczywistych rozmiarach (full scalemeasurement; full size) i dla obiektów odwzorowanych w skali 1 : p, gdzie p>1. Niezależnie od rodzaju przyjętej metody pomiarowej lub o[...]

 Strona 1