Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"Piotr KOSZELNIK"

Ochrona wód i gospodarka ściekowa w jednostkach osadniczych poniżej 2000 RLM


  Zasadniczym warunkiem pozwalającym na to, aby przyjęte koncepcje techniczne w zakresie zaopatrzenia w wodę gospodarki narodowej spełniły swoje zadanie, jest zachowanie odpowiedniej czystości poszczególnych rzek lub ich odcinków zgodnie z ich przeznaczeniem". Słowa te zamieścił prof. Henryk Mańczak w podręczniku wydanym w 1972 roku [1]. Mimo upływu lat nie straciły one aktualności. Dziś ciągle konieczne jest techniczne wspomaganie poprawy lub utrzymania dobrego stanu ekologicznego wód przez kanalizowanie miejscowości, budowę i rozbudowę oczyszczalni ścieków. Wobec tego priorytetowym zadaniem w ochronie środowiska w Polsce jest poprawa jakości zasobów wodnych oraz uporządkowanie gospodarki wodno- ściekowej. Stan gospodarki ściekowej w naszym kraju jest daleki od zadowalającego, a w wielu gminach, zwłaszcza wiejskich, należy do najbardziej zaniedbanych dziedzin ochrony środowiska. Aktualny stan gospodarki ściekowej w gminach w dużej mierze wynika z podejścia do oczyszczania ścieków w poprzednim stuleciu. Podejście to zmieniało się w ostatnich dziesięciolecach. Jeszcze w latach siedemdziesiątych i do połowy osiemdziesiątych XX wieku jedyną uznawaną koncepcją gospodarki ściekowej był system kanalizacji zbiorczej, gdzie ścieki z danego obszaru trafi ały do jednej, centralnej oczyszczalni. Kolejne lata przyniosły zmiany i nastąpił szybszy rozwój m.in. kanalizacji lokalnych. Jednak zasadnicze zmiany w gospodarce ściekowej nastąpiły dopiero po roku 2000. Związane one były przede wszystkim z postępującymi zmianami w ustawodawstwie oraz ze wstąpieniem do Unii Europejskiej [2]. W celu osiągnięcia zrównoważonej gospodarki wodnej w naszym kraju konieczne jest podjęcie wielu działań. Niezbędnym warunkiem poprawy jakości zasobów wodnych jest przede wszystkim ograniczenie wpływu ścieków komunalnych na wody powierzchniowe i podziemne. Gospodarka wodna i związana z nią gospodarka ściekowa to nieodłączny element życia i rozwo[...]

Ochrona wód i gospodarka ściekowa w jednostkach osadniczych poniżej 2000 RLM (2)


  Ważnym problemem gospodarki ściekowej w jednostkach osadniczych <2000 RLM jest optymalny wybór stopnia centralizacji systemu odprowadzania i układu bądź systemu technologicznego oczyszczania ścieków komunalnych. Podstawą tego wyboru są warunki terenowe (urbanistyka, rodzaj zabudowy, ukształtowanie terenu itp.). Z kolei o wyborze systemu oczyszczania ścieków decydują przede wszystkim [8]: - warunki odprowadzania ścieków do odbiornika (grunt, ciek płynący, jezioro), - ładunki zanieczyszczeń i ich zmienność, - sposób zagospodarowania terenu, topografia itp., - warunki gruntowo-wodne,dostępność urządzeń mechanicznych i sprzętu, - możliwości ekonomiczne i techniczne podmiotów eksploatujących oczyszczalnie. Obecnie brak jednoznacznych wskazówek co do wyboru najwłaściwszego rozwiązania systemu odprowadzania i oczyszczania ścieków jednostek osadniczych o różnej wielkości, liczbie mieszkańców i gęstości zaludnienia oraz zróżnicowanym zagospodarowaniu i ukształtowaniu terenu [9]. Decyzję o wyborze sposobu unieszkodliwiania ścieków na terenie wiejskim powinno się za każdym razem wiązać z opracowaniem wielowariantowej koncepcji programowo-przestrzennej [10]. W racjonalizacji systemu kanalizacji przede wszystkim istotne jest określenie odpowiedniej konfi guracji i długości sieci kanalizacyjnej, tak by uzyskać jak Porządkowanie i racjonalizacja gospodarki ściekowej jednostek osadniczych < 2000 RLM Ważnym problemem gospodarki ściekowej w jednostkach osadniczych <2000 RLM jest optymalny wybór stopnia centralizacji systemu odprowadzania i układu bądź systemu technologicznego oczyszczania ścieków komunalnych. Podstawą tego wyboru są warunki terenowe (urbanistyka, rodzaj zabudowy, ukształtowanie terenu itp.). Z kolei o wyborze systemu oczyszczania ścieków decydują przede wszystkim [8]: - warunki odprowadzania ścieków do odbiornika (grunt, ciek płynący, jezioro), - ładunki zanieczyszczeń i ich zmienność, - sposób zagospo[...]

Skład izotopowy jako wskaźnik pochodzenia azotanów w zbiorniku zaporowym Solina

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono założenia metodyczne dotyczące wykorzystania znajomości składu izotopowego jonu azotanowego(V) do identyfikacji pochodzenia azotanów zasilających wody zbiornika zaporowego Solina ze zlewni Sanu. Na podstawie znajomości wartości stosunków izotopowych d15N i d18O w cząsteczkach azotanów stwierdzono, że udział jonów pochodzenia naturalnego (nitryfikacja w glebie) jest mniejszy [...]

Stabilne izotopy. Ważne narzędzie w inżynierii środowiska

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono informacje ogólne o zastosowaniu izotopowej spektrometrii masowej w inżynierii środowiska. Jako przykład zaprezentowano wyniki badań szybkości denitryfikacji w osadach dennych zbiornika zaporowego w Solinie, w których wykorzystano technikę 15N IPT. The stable isotope pairing technique (15N IPT) was used for studying the denitrification of NO2 ions in bottom sediments from the[...]

Wstępna ocena studni awaryjnych na terenie miasta Rzeszowa


  Podstawowym źródłem zaopatrzenia w wodę do spożycia Rzeszowa jest ujęcie i zakład uzdatniania wody (ZUW) w Zwięczycy, który czerpie wodę z rzeki Wisłok. Na terenie miasta znajduje się 187 studni publicznych (127 wierconych i 60 kopanych) będących w gestii MPWiK, o szacowanej wydajności 16 000 m3/d (667,1 m3/h) oraz 1100 studni indywidualnych [3]. Pod względem fizycznogeograficznym obszar Rzeszowa położony jest w obrębie: Kotliny Sandomierskiej, Pogórza Rzeszowskiego, a od południa graniczy z Pogórzem Strzyżowsko-Dynowskim. Na terenie miasta występują dwa poziomy wodonośne: neogeński i czwartorzędowy. Poziom neogeński występuje na niewielkim obszarze i charakteryzuje się nieznaczną miąższością, co powoduje, że nie ma znaczenia użytkowego. Poziom czwartorzędowy występuje w obrębie piaszczystożwirowych utworów tarasów Wisłoka i jest podstawowym poziomem wodonośnym [1]. Miąższość warstwy wodonośnej wynosi od kilku do kilkunastu metrów. W pradolinie Wisłoka potencjalna wydajność otworów studziennych wynosi od 5 do 30 m3/h. Głównym wskaźnikiem zanieczyszczeń wód podziemnych jest żelazo (nawet do 8,3 g/m3) i mangan (do 0,26 g/m3). Studnie publiczne wraz z lokalnym ujęciem głębinowym przy ul. Mazowieckiej (240 m3/d), stanowią awaryjne zaopatrzenie miasta w wodę [6]. W artykule przedstawiono wyniki analiz jakości wody z wybranych studni awaryjnych na terenie Rzeszowa oraz dokonano bilansu zaopatrzenia w wodę w sytuacji kryzysowej. 468 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ gRUDZIEŃ 2011 2. Materiał i metody W piętnastu studniach na terenie miasta przebadano wodę pod kątem jej jakości fizyczno-chemicznej. Badania przeprowadzono w maju 2009 r. [2]. Lokalizacja punktów pomiarowych przedstawiała się następująco: 1 - studnia przy ulicy Hetmańskiej, 2 - studnia przy ulicy Niedzielskiego, 3 - studnia przy ulicy Podwisłocze, 4 - studnia przy ulicy Świadka, 5 - studnia przy ulicy Popiełuszki, 6 - studnia przy ulicy Paderewskiego, 7 - stud[...]

Studia nad pochodzeniem materii organicznej zdeponowanej w osadach dennych zalewu Maziarnia, na podstawie analizy elementarnej i izotopowej


  Celem pracy była analiza znaczenia zarówno naturalnych jak i antropogenicznych źródeł materii organicznej (OM) zawartej w osadach dennych zalewu Maziarnia. Obserwowane wartości wskaźników izotopowych i elementarnych sugerują mieszane pochodzenie OM ze źródeł allo- i autochtonicznych w całym zbiorniku. Wykorzystanie modelu mieszanych źródeł w oparciu o wskaźniki δ15N i C:N wskazują na przewagę materii autochtonicznej (50-80%). Wstęp Depozycja materii organicznej w osadach dennych zbiorników wodnych jest zjawiskiem niekorzystnym, które obniża walory użytkowe tego typu ekosystemów. Ilościowa estymacja przemian biochemicznych i trwałej akumulacji węgla organicznego, czy azotu w osadach dennych jest istotna w kontekście globalnego bilansu tych pierwiastków, głównie w związku z emisją gazów szklarniowych [6,11], a także dlatego, że magazynowanie w obrębie ekosystemu produktów jego własnej przemiany materii jest głównym efektem wzmożonej eutrofizacji [8]. Wielkość akumulacji OM w osadach dennych jest związana z jej eksportem ze zlewni (materia allochtoniczna), czego przyczyną może być erozja naturalna lub antropogeniczna. Innym źródłem OM może być materia autochtoniczna wyprodukowana w obrębie ekosystemu w wyniku procesów eutroficznych, czego powodem jest antropopresja i dostawa związków biogennych, ze zlewni [3,4,8]. Dotychczas najbardziej powszechną metodą identyfikacji pochodzenia materii organicznej w osadach dennych była analiza stosunku stężeń węgla organicznego w odniesieniu do azotu ogólnego (iloraz C:N). W materii organicznej pochodzącej z sedymentacji substancji allochtonicznej charakterystyczne są wartości C:N ponad 10:1. Materia autochtoniczna wyróżnia się niższymi wartościami tego ilorazu na poziomie około 6:1, ponieważ szczątki glonów zawierają więcej azotu niż materia lądowa [2,7]. W ostatnich latach coraz częściej stosowaną metodą oceny pochodzenia osadów dennych wód powierzchniowych staje się analiza zawarto[...]

Równowaga sorpcji w procesach usuwania jonów metali ciężkich ze środowiska wodnego.Weryfikacja statystyczna modeli matematycznych

Czytaj za darmo! »

Przeprowadzono optymalizację parametrów wybranych modeli izoterm sorpcji jonów metalu w układzie roztwór wodny-naturalny sorbent. Stwierdzono istotny wpływ jakości danych eksperymentalnych oraz doboru kryterium optymalizacyjnego na proces wnioskowania o poprawności modelu sorpcji. Model isotherms of metal ion sorption from aq. solns. on natural sorbents were optimized. An essential effect [...]

 Strona 1