Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Agata GAJDEK"

O kapliczkach przydrożnych w krajobrazie Polski


  Polski rajobraz to krajobraz kapliczkami i krzyżami usiany. Te małe świątynie, dowody wiary człowieka, spotkać można przede wszystkim przy drogach i na skrzyżowaniach dróg, ale także koło domostw, na odludnych traktach czy w polach i przy lasach. Są one swoistym symbolem naszej ludowej kultury, który ma wyraźny aspekt krajobrazowy, gdyż otoczenie kapliczek i ich usytuowanie nigdy nie było przypadkowe, przeciwnie - szczególne i harmonijne. Przeciwko strachom... Tradycja stawiania kapliczek i krzyży przydrożnych sięga odległych czasów. Powodów, dla których ludność tworzyła te małe perełki krajobrazowe, jest bardzo wiele. Nie na ostatnim miejscu był strach przed złym; pisze o tym Franciszek Kotula w reportażu historycznym Po Rzeszowskim Podgórzu błądząc. W okresie, gdy wiar[...]

O starych sadach w krajobrazie


  Dawno, dawno temu... Rośliny owocowe sadzone były w ogrodach od najdawniejszych czasów - najstarsze resztki jabłek (w formie zwęglonej) odkryto w Anatolii i datuje się, że pochodzą z ok. 6500 r. p. n. e. To właśnie one - drzewa fi gowe, oliwne, granaty i jabłonie - stanowiły podstawowy element roślinny przestrzeni ogrodowych. Ceniono je za walory estetyczne (zwłaszcza w okresie kwitnienia), piękny zapach oraz za użytkowość - dojrzałe owoce były cenionym smakołykiem, z którego potrafi ono przygotowywać znakomite napoje. O sadach pisał już Pliniusz Starszy w Historii naturalnej. Na ilustracjach pochodzących z włoskich rękopisów z XV wieku tego dzieła znajdują się sceny związane ze szczepieniem drzew owocowych i ich pielęgnacją. Techniki ogrodnicze rozwijały się, co sprzyjało powstawaniu nowych odmian. Drzewa owocowe sadzono w układach zgeometryzowanych, zachowując duże odległości między poszczególnymi roślinami. Sady miały swoje miejsce także w sztuce ogrodowej islamu. Stanowiły przykład najprostszej postaci islamskich założeń ogrodowych. Tworzone jako miejsca zamknięte, otoczone murem, sprzyjały odpoczynkowi i duchowym przeżyciom. Wśród roślin wówczas upra-wianych królowały migdały, pigwy, brzoskwinie, grusze i jabłonie.W średniowieczu sady miały charakter przede wszystkim użytkowy - dla produkcji owoców. Często jednak łączono w nich funkcje praktyczne z przyjemnymi, dlatego obok roślin owocowych sadzono w sadach drzewa i krzewy ozdobnie kwitnące, a także umieszczano pergole. Sady takie miały osobną (obok sadów użytkowych - pomerium) nazwę - viridarium. Ponadto były częścią wielkich parków łowieckich należących do władców i bogatych ziemian, a także ogrodów przyklasztornych. Te ostatnie, zakładane zgodnie z zasadą al quadratum, dzielone były na kwatery, z których przeważającą część stanowiły ogrody uprawowe, dostarczające owoców i warzyw[...]

 Strona 1