Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"JAN BoGUCKI"

Gigabitowa łączność radiowa w paśmie E

Czytaj za darmo! »

Żyjemy w świecie cyfrowym. Podstawą wszelkiej komunikacji, począwszy od rozmów telefonicznym, poprzez osobistą pocztę elektroniczną i komercyjne transakcje elektroniczne, jest transmisja z wykorzystaniem sieci cyfrowych. Powszechny dostęp do sieci cyfrowej, która transmituje coraz większy strumień informacji, wymaga odpowiedniego zabezpieczenia przesyłanych danych. Tradycyjne systemy komunik[...]

Kierunki rozwoju techniki satelitarnej

Czytaj za darmo! »

Po umieszczeniu na orbicie okołoziemskiej pierwszego sztucznego satelity Ziemi w roku 1957 okazało się, że istnieją wielkie możliwości wykorzystania sztucznych satelitów Ziemi do wykonywania zadań o charakterze użytkowym, przede wszystkim w telekomunikacji, ale też w celu obserwacji środowiska. Wraz z pierwszymi użytecznymi systemami satelitarnymi z wczesnych lat sześćdziesiątych rozpoczęła [...]

Mechanizm powstawania oraz skutki zjawiska wielodrogowości w horyzontowych liniach radiowych

Czytaj za darmo! »

Stale rosnące zapotrzebowanie na transmisję danych wymaga od operatorów zastosowania rozwiązań, spełniających odpowiednie wymagania pod względem możliwości rozbudowy, dostarczania usług oraz zabezpieczenia zasobów sieci, umożliwiających bezawaryjną pracę. Obecnie struktura teleinformatyczna zmieniła się głównie dzięki środkom łączności bezprzewodowej.Wiąże się to z gwałtownym wzrostem ruchu internetowego oraz dalszym rozwojem sieci telekomunikacyjnej PSTN (Public Switched Telephone Network) i cyfrowej PLMN (Public Land Mobile Network), a także z umiarkowanym sukcesem sieci wąskopasmowej ISDN (Integrated Services Digital Network) zapewniając użytkownikowi możliwości transmisji cyfrowej od końca do końca Bardzo ważną rolę odgrywa poza tym konwergencja mediów, telekomunikacji i [...]

Systemy identyfikacji radiowej - technologiczna globalizacja

Czytaj za darmo! »

Fale radiowe zostały po raz pierwszy wykorzystane do identyfikacji obiektów podczas II Wojny Światowej. Radar miał za zadanie nie tylko wykrywać, ale również identyfikować swoje i obce samoloty. W celu umożliwienia takiej identyfikacji obiekty, które mają być wyróżnione, powinny mieć urządzenia odzewowe. Dzięki temu, pod wpływem impulsu sondującego nie tylko dają one sygnał echa, lecz również nadają odpowiednio zakodowane sygnały identyfikujące, które umożliwiają rozpoznanie wyróżnionego obiektu na podstawie jego zobrazowania na ekranie wskaźnika radarowego. Obecnie miniaturowe, odczytywane za pomocą fal radiowych mikrochipy do identyfikacji obiektów są powszechnie wykorzystywane w życiu codziennym. Znaczniki identyfikacji radiowej RFID (Radio Frequency IDentification) są wyko[...]

Ewolucja sieci telewizji kablowej


  Na początku istnienia telewizji, jej program był dostarczany do abonentów wyłącznie drogą radiową. Również obecnie jest to ciągle najpopularniejsza forma dostarczania programu telewizyjnego. Sygnał ze studia telewizyjnego jest wzmacniany, modulowany i dostarczany do nadajnika. Tam jest ponownie wzmacniany do wysokiego poziomu mocy, przesuwany w odpowiednie pasmo częstotliwości i z nadajnika emitowany w wolną przestrzeń z wykorzystaniem anteny. Z reguły jest to antena o charakterystyce dookolnej. Każdy z abonentów musi posiadać zewnętrzną antenę telewizyjną o odpowiedniej charakterystyce dla danego miejsca i usytuowania nadajnika, aby móc odbierać określony program. Wiąże się to z tym, że wszyscy abonenci muszą instalować z reguły takie same, dla danej lokalizacji anteny odbiorcze. Zrodziła się myśl, aby w budynkach wielomieszkaniowych wykorzystać jedną antenę dla obsługi wielu mieszkań. W ten sposób narodziła się idea antenowej instalacji zbiorowej (AIZ). Po kilku latach, przy znacznie większej liczbie programów i to zarówno naziemnych, jak i satelitarnych został rozbudowany system stacji głównej, aby mógł on obsługiwać znaczną liczbę abonentów. Powstała więc organizacja skupiająca pracowników technicznych i administracyjnych dla obsługi danej grupy odbiorców i tak zrodziła się sieć telewizji kablowej. Antenowa instalacja zbiorowa AIZ jest to system odbioru i rozprowadzania sygnałów radiodyfuzyjnych w budynkach mieszkalnych i użyteczności publicznej lub w grupach budynków sąsiadujących ze sobą. Do instalacji antenowej instalacji zbiorowej stosuje się identyczne anteny naziemne, jak w przypadku indywidualnej instalacji ze względu na ich profesjonalne wykonanie. W małych lub średnich budynkach o liczbie do około 200 gniazd potrzebny jest system z jednym wzmacniaczem. Na rysunku 1. przedstawiono antenową instalację zbiorową typu odgałęźnego, nieprzelotową. W instalacjach AIZ stosuj[...]

Telewizja cyfrowa - zarys zagadnienia


  Już za dwa lata, od czwartku 1 sierpnia 2013 r., będziemy oglądać telewizję wyłącznie w jakości cyfrowej. Pod warunkiem, że rządowi uda się rozwiać wątpliwości narosłe wokół strategii cyfryzacji. A jeszcze przed niespełna dwudziestu laty plany rozwoju TV europejskiej oparte były na technologii analogowej. Przykładowo, w tym czasie dla transmisji satelitarnych Europejska Unia Nadawców EBU (European Broadcasting Union) opracowała rodzinę standardów MAC (Multiplexed Analogue Components) tzw. telewizji o podwyższonej jakości, jako alternatywę dla systemów PAL i SCAM. Następnie w ramach projektu Eureka 95 pracowano na analogowym standardem HDTV. Był to projekt realizowany do 1996, głównie przez Unię Europejską. Amerykańska strategia opierała się od razu na technologii cyfrowej. Opracowano amerykański standard HDTV. Jednak również w Europie coraz powszechniejsza stawała się świadomość znaczenia telewizji cyfrowej. W 1992 roku z inicjatywy rządu niemieckiego powstała grupa nadawców i operatorów telekomunikacyjnych, która rok później przekształciła się w Europejski projekt DVB (Digital Video Broadcasting). Jest to konsorcjum o orientacji prorynkowej, w skład, którego wchodzą organizacje z publicznego i prywatnego sektora przemysłu telewizyjnego (ponad 200 członków z 30 krajów z całego świata). Zadaniem konsorcjum jest opracowanie projektów specyfikacji technicznej telewizji cyfrowej. Projekty przygotowywane przez DVB są później zatwierdzane przez dwa organy: Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych ETSI (European Telecommunications Standards Institute) i CENELEC (Comite Europeen de Normalisation Electrotechnique, European Committee for Electrotechnical Standardization). Celem DVB jest opracowanie wytycznych związanych z cyfrowym kodowaniem źródłowym sygnałów wizji i dźwięku oraz multipleksowania. W pierwszych latach swego istnienia grupa DVB opracowała specyfikacje dla wszystkich systemów dystrybucji TV cyfrowej, z początku dl[...]

Naziemna telewizja cyfrowa - wybrane zagadnienia


  Telewizja analogowa jest znana na świecie od ponad pięćdziesięciu lat. Można bez cienia wątpliwości stwierdzić, że ten system nadawania programów sprawdził się. Mimo to, w Polsce 31 lipca 2013 roku [4] zostanie wyłączony ostatni telewizyjny nadajnik analogowy. Nadawanie telewizji od tego momentu będzie się odbywało tylko w formie cyfrowej. Jakie czynniki zadecydowały o tak radykalnym zmianie sytemu? Otóż na zmianę tę wpłynął szereg czynników. Najważniejszy z nich jest związany z tzw. dywidendą cyfrową, polegającym na tym, że cały kraj może być pokryty nawet 8 programami telewizyjnymi przy wykorzystaniu teoretycznie tylko jednego dotychczasowego kanału analogowego o szerokości 8 MHz. A więc oszczędności widma elektromagnetycznego, które jest dobrem ograniczonym, a tym samym, które należy eksploatować oszczędnie, nie da się przecenić. Innym czynnikiem jest rozwój nowych technologii, wymagający dostępnego pasma elektromagnetycznego np. dla transmisji danych w technologii LTE (Long Term Evolution). W artykule przedstawiono pewne charakterystyczne aspekty dotyczące naziemnej telewizji cyfrowej. Nadawanie tradycyjne i cyfrowe W telewizji analogowej dla każdego programu konieczne jest zbudowanie własnej, odrębnej sieci dystrybucyjnej (rys. 1), tzn. sieci nadajników dostarczających abonentom określony program. (W praktyce sprowadza się to do tego, że różni nadawcy wykorzystują tą samą antenę czy maszt w danej miejscowości.) Wiąże się to z faktem, że każdy z tych programów musi być transmitowany w dedykowanym tylko jemu kanale częstotliwościowym 8 MHz. Z reguły są wykorzystywane nadajniki dużej mocy i w tych kanałach występuje zjawisko zakłóceń interferencyjnych. Z tego powodu ogranicza się poziom zakłóceń wspólnokanałowych m.in. w ten sposób, że przy transmisji analogowej nadajniki sąsiednich ośrodków zawsze pracują na innych częstotliwościach kanałów. Wzrasta wtedy szerokość wykorzystywanego pasma częstotliwości, a tym samym taka[...]

Wielodrogowość a niezawodność linii radiowej zakresu 6 GHz


  Transmisję sygnałów między dwoma stałymi, odległymi od siebie terminalami można zrealizować za pomocą linii przewodowych, linii światłowodowych lub linii radiowych. Linie radiowe mają istotne zalety w stosunku do linii przewodowych i światłowodowych, co często decyduje o ich zastosowaniu. Zaletami linii radiowych są: - niezależność od przeszkód terenowych i stanu trasy, a także od zgody właściciela terenu, przez który przebiega trasa; - elastyczność w dopasowaniu do zmian struktury sieci; - krótki czas zainstalowania; - mniejsze koszt budowy instalacji; - praca na bezobsługowych liniach radiowych ze zdalnym sterowaniem. Systemy horyzontowych linii radiowych należą do systemów telekomunikacyjnych, które realizują bezprzewodowe łącza transmisyjne. W porównaniu z innymi rodzajami linii radiowych, tj. troposferycznymi i satelitarnymi, linie horyzontowe charakteryzują się specyficznymi właściwościami toru radiowego. Wiązka fal elektromagnetycznych pokonuje na jednym odcinku linii radiowej przestrzeń między antenami kierunkowymi w niewielkiej odległości nad powierzchnią Ziemi, przy zapewnionej nie przesłoniętej horyzontem optycznej widoczności między obu antenami - nadawczą i odbiorczą. Ale propagacja jest zależna od warunków atmosferycznych w obszarze propagacji, czyli w troposferze. Zakresy częstotliwości wykorzystywane w horyzontowych liniach radiowych W liniach radiowych wykorzystywany jest zakres mikrofalowy widma elektromagnetycznego, gdyż fale centymetrowe lub milimetrowe są mało wrażliwe na szumy wynikające z zakłóceń atmosferycznych. W przeciwieństwie do innych zakresów fal radiowych, posiadają one zbliżoną do światła charakterystykę rozchodzenia się, co oznacza, że strumień sygnałów kierowanych z jednej stacji w stronę drugiej odbiorczej stacji naziemnej może być bardzo dokładnie "wycelowany". W liniach radiowych są stosowane anteny kierunkowe, tzn. takie, które promieniują prawie całą moc w wybranym kierunku. Poza [...]

Optymalizacja propagacyjna systemów radiowych pracujących w zakresie fal milimetrowych


  Szerokopasmowe systemy bezprzewodowe są stosowane coraz szerzej w telekomunikacji przesyłając z wysoką przepływnością dane lub treści multimedialne. Łatwość instalacji takich systemów jest ich zaletą w porównaniu do szerokopasmowych systemów przewodowych, np. światłowodowych, HFC (Hybrid fibre-coaxial) lub ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line). Jednak w systemach bezprzewodowych konieczność uzyskania szerokiego pasma zmusza operatorów do stosowania coraz wyższych częstotliwości, np. zakresu fal milimetrowych. Zakres fal milimetrowych umożliwia budowę mniejszych, a przez to tańszych struktur antenowych; również zespoły mikrofalowe są mniejsze proporcjonalnie do wykorzystywanej długości fali. Umożliwia to konstrukcję kompaktowych, o zwartej budowie, łatwych do instalacji cyfrowych urządzeń nadawczo - odbiorczych i systemów antenowych. Dlatego aktualnie coraz częściej wykorzystuje się zakres fal milimetrowych dla transmisji radiowych, szczególnie w środowisku miejskim, o dużym nasyceniu pracujących systemach radiowych. Szczególnie powszechna jest technologia LMDS (Local Multipoint Distribution Services) szerokopasmowego bezprzewodowego dostępu do Internetu lub innej cyfrowej transmisji w paśmie 26…28 GHz i z szybkością transmisji powyżej 40 Mbit/s. Tłumienia powodowane przez opad deszczu w zakresie fal milimetrowych są tak duże, że pasma tych częstotliwości nie były dotychczas powszechnie stosowane. Rozwój technologiczny urządzeń mikrofalowych oraz atrakcyjność szerokopasmowości tego zakresu częstotliwości zmieniły tę sytuację. Operatorzy systemów telekomunikacyjnych coraz częściej sięgają po te częstotliwości, co spowodowało wzrost zapotrzebowania na narzędzia związane z projektowaniem tych systemów oraz określaniem ich niezawodności. Do precyzyjnej optymalizacji systemów radiowych pracujących w tym zakresie częstotliwości, należy uwzględniać nie tylko wpływ deszczu, ale także pozostałe czynniki mające wpływ na prop[...]

Czasy trwania zaników w liniach radiowych zakresu 6 GHz


  Przy projektowaniu systemów radiowych o bezpośredniej widoczności bardzo ważną rzeczą jest znajomość zjawisk propagacyjnych, jakie mogą występować na tych trasach. Głównym zagadnieniem jest propagacja fal radiowych w troposferze i jej wpływ na jakość pracy systemów horyzontowych linii radiowych. Często zdarza się tak, że zaprojektowana linia radiowa pracuje bardzo dobrze przez dziewięćdziesiąt kilka procent czasu roku, a w pewnym niewielkim procencie czasu, tj. tylko przez kilka godzin lub nawet minut, jakość transmisji jest zła i to pomimo tego, że urządzenia są sprawne a strefa Fresnela jest wolna od przeszkód. Sytuacja może być tym bardziej zaskakująca, że poziom mocy emitowanej przez nadajnik jest stały, jak również poziom sygnału odbieranego jest praktycznie bez zmian, a ponadto warunki pogodowe są bardzo dobre, brak jakichkolwiek opadów. Przyczyną tego są właściwości propagacyjne troposfery, a mianowicie zjawisko wielodrogowości. W artykule przedstawiono przykładowe wyniki pomiarów czasów trwania zaników w liniach radiowych zakresu 6 GHz, spowodowanych zjawiskami wielodrogowości. Linia radiowa Schemat blokowy pojedynczego przęsła linii radiowej przedstawiono na rys. 1.Propagacja w torze radiowym odbywa się za pośrednictwem fali przyziemnej. Warunki propagacji fali radiowej zależą od stanu troposfery, a ściślej biorąc od jej dolnej warstwy przylegającej bezpośrednio do powierzchni ziemi, czyli tzw. troposfery. Troposfera mimo niewielkiej swej wysokości, zawiera ponad 4/5 masy powietrza. Na propagację sygnału radiowego mają wpływ następujące zjawiska zachodzące w troposferze: - ciśnienie atmosferyczne. Na powierzchni Ziemi średnie ciśnienie atmosferyczne wynosi 1 014 hPa, na wysokości 5 km zmniejsza się prawie dwukrotnie, a na wysokości 11 km spada do 225 hPa. - zmiana temperatury w zależności od wysokości. Przeciętny pionowy gradient temperatury wynosi -6°C/km. - skład gazowy troposfery. Na całej swej wysokości troposf[...]

 Strona 1