Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"ANNA KAMIŃSKA"

Badanie cienkich nanostrukturalnych warstw metodą spektroskopii absorpcyjnej


  W pracy przedstawiono możliwości zastosowań dwóch metod spektroskopii absorpcyjnej - z zakresu podczerwieni oraz z zakresu światła widzialnego i nadfioletu - w badaniu cienkich warstw węglowo-metalowych (C-Me) osadzonych na różnych podłożach. Spektroskopia FTIR (Fourier Transform Infrared Spectroscopy) jest techniką, która wykorzystuje promieniowanie podczerwone z zakresu 400...4000 cm-1 do otrzymywania widm oscylacyjnych badanych związków. Widma FTIR pozwalają na określenie struktury molekularnej analizowanego związku na podstawie identyfikacji poszczególnych grup funkcyjnych, które absorbują promieniowanie IR przy charakterystycznych dla nich częstościach drgań. Przedziały częstości charakterystycznych dla danych grup funkcyjnych są zebrane w tabelach korelacyjnych dostępnych w literaturze. Istnieją dwie techniki badawcze materiałów - metoda transmisji i odbicia. Zastosowanie przystawki ATR (Attenuated Total Reflection), wykorzystującej zjawisko osłabionego całkowitego wewnętrznego odbicia, umożliwia badania cienkich warstw bezpośrednio na podłożach, bez dodatkowego przygotowania próbki. Spektrofotometria UV-VIS (Ultraviolet-Visible Spectrophotometry) jest techniką służącą do oznaczenia zawartości i identyfikacji substancji zawartej w próbce, a także do wyznaczenia struktury cząsteczek. Widmo w zakresie światła widzialnego oraz bliskiego nadfioletu (zakres spektralny 190…1100 nm), powstaje na skutek absorpcji promieniowania elektromagnetycznego przez cząsteczki zawarte w próbce, co prowadzi do wzbudzeń ich elektronów walencyjnych. Miarą spadku natężenia promieniowania elektromagnetycznego w wyniku oddziaływania z próbką jest absorbancja A (zdolność pochłaniania promieniowania): gdzie I0 - natężenie promieniowania padającego na próbkę, I - natężenie promieniowania po przejściu przez próbkę. Spektrofotometria UV-VIS umożliwia zarówno analizę jakościową, jak i ilościową. Technika ta stosowana jest przede wszystkim w [...]

Metody ograniczania krystalizacji lodu w procesie zamrażania

Czytaj za darmo! »

Jednym z głównych problemów przy produkcji żywności mrożonej jest kontrolowanie wzrostu kryształów powstających w trakcie procesu zamrażania oraz ograniczanie procesu rekrystalizacji w trakcie przechowywania. Powstawanie dużych kryształów może niszczyć strukturę tkankową niektórych produktów i wpływać na wielkość wycieku podczas rozmrażania. Niekorzystne zmiany w wyglądzie i utrata składnik[...]

Charakteryzacja warstw C-Ni otrzymanych w procesie PVD za pomocą spektroskopii FTIR i Ramana


  Nanostrukturalne warstwy na bazie węgla i metalu - niklu, otrzymuje się w Instytucie Tele- i Radiotechnicznym metodą dwuetapową. Najpierw przeprowadzany jest proces PVD, czyli proces fizycznego naparowywania w próżni prekursorów warstwy, a następnie tak przygotowana warstwa ulega modyfikacji w procesie chemicznego osadzania par ksylenu - proces CVD []. Nanokompozytowe warstwy badane są zarówno metodami spektroskopowymi, jak również przy użyciu SEM (Elektronowa Mikroskopia Skaningowa), AFM (Mikroskopia Sił Atomowych), RTG (technika obrazowania promieniowaniem rentgenowskim) oraz TEM (Elektronowa Mikroskopia Transmisyjna) [1]. W niniejszym artykule przedstawione zostały wyniki badań warstw C-Ni otrzymanych w procesie PVD, scharakteryzowanych przy użyciu spektroskopii FTIR i Ramana. Część eksperymentalna Nanostrukturalne warstwy węglowo-niklowe otrzymywano w procesie PVD (Physical Vapor Deposition) [2]. Wszystkie badane warstwy naparowywano na podłoża alundowe. Prekursorami warstw C-Ni w procesie [...]

Badania zmian oporności warstw C-Pd zachodzących pod wpływem wodoru i metanu


  Wymogi współczesnego świata związane z bezpieczeństwem stosowania nowych źródeł energii, np. opartych na wodorze, doprowadziły do bardzo dużej aktywności zespołów badawczych w dziedzinie czujników wodorowych. Wodór jako gaz ma postać cząsteczki H2 i jest łatwopalny z dolną granicą wybuchowości ~4,0% w temperaturze pokojowej i pod ciśnieniem atmosferycznym [1, 2]. Cząsteczka wodoru jest najmniejszą znaną cząsteczką i ma łatwość przenikania przez wiele materiałów. Dlatego też detekcja wodoru jest tak ważna. Inne gazy, takie jak węglowodory (np. metan), także znajdują zastosowanie w energetyce. Metan jest gazem wysokoenergetycznym, ale również łatwopalnym w mieszaninie z powietrzem. W ostatnich latach bardzo silne zainteresowanie wzbudza produkcja metanu w tzw. Microbial Fuell Cells (MFC ogniwa), gdzie do jego produkcji wykorzystuje się metabolizm różnych bakterii otrzymując przy okazji wodór [3, 4]. Czujnik, który spełniałby warunki jednoczesnego pomiaru wodoru i metanu, znajdzie zastosowanie np. w odniesieniu do produkcji energii przez ogniwa MFC. W tej pracy przedstawiamy wyniki badań nad właściwościami nowoopracowanego czujnika palladowo-węglowego spełniającego powyższe oczekiwania. Czujnik zbudowany jest z warstwy węglowo-palladowej (C-Pd), w której w matrycy węglowej o rozbudowanej powierzchni osadzone są nanoziarna palladu. W zależności od parametrów procesu technologicznego otrzymuje się warstwy o czułości i czasie odpowiedzi silnie zależących od topografii powierzchni, morfologii i składu warstw C-Pd. Część doświadczalna Nanostrukturalne warstwy węglowo-p[...]

Wpływ stabilizatorów na ograniczenie rekrystalizacji w lodach typu sorbet DOI:10.15199/65.2016.9.4


  W artykule porównano wpływ mieszanek stabilizujących na przebieg procesu rekrystalizacji w sorbetach truskawkowych bezpośrednio po przygotowaniu oraz po miesiącu przechowywania w temp. -18ºC. Do badań wykorzystano zdjęcia kryształów lodu wykonane za pomocą mikroskopu i kamery Nikon przystosowanych do pracy w ujemnej temperaturze. Następnie zdjęcia przeanalizowano stosując program NIS Elements D i określono wymiary średnic powstałych kryształów lodu.W badaniu jako dodatki stabilizujące zastosowano preparaty żelatyny wieprzowej, gumy guar, gumy ksantanowej, mączki chleba świętojańskiego, kappa-karagenu oraz alkoholu, naturalne białko ochronne AFP i przemysłową mieszankę stabilizatorów oznaczaną jako CRE. Stwierdzono, że dodatek AFP (w połączeniu z żelatyną i gumą guar) oraz mieszanka CRE najskuteczniej hamowały proces rekrystalizacji, a kryształy lodu po miesiącu przechowywania nie były większe niż 15 μm.Sorbet to mrożony produkt żywnościowy, który dzięki wyjątkowym zaletom orzeźwiającym cieszy się ogromną popularnością wśród licznej grupy konsumentów. Podstawowymi surowcami do produkcji sorbetów są soki i miąższ owocowy, które nie zawierają tłuszczu oraz substancji stałej nietłuszczowej pochodzenia mlecznego, dzięki czemu mają bardzo niską wartość energetyczną. Prawidłowa konsystencja sorbetów jest efektem doboru odpowiedniej ilości składników i prawidłowego procesu technologicznego [2, 14]. Jednym z głównych problemów w trakcie przechowywania sorbetów jest utrzymanie stałej temperatury, która ma znaczący wpływ na jakość produktu. Już niewielkie wahania przyczyniają się do inicjacji procesu rekrystalizacji. Polega ona na wzroście kryształów w trakcie przechowywania lodów [8, 14, 21]. Naturę tego zjawiska tłumaczy się na podstawie dwóch modeli: koalescencji i migracji [7, 8, 11, 14]. KOALESCENCJA I MIGRACJA mechanizmy procesu rekrystalizacji Koalescencja polega na łączeniu dwóch małych kryształów sąsiad[...]

Czujnik wodoru do zastosowań w podwyższonej temperaturze i wilgotności DOI:10.15199/ELE-2014-080


  Paliwa naturalne (ropa naftowa, węgiel i gaz ziemny) są wykorzystywane w świecie jako podstawowe źródła energii. W wyniku procesów spalania zanieczyszczają jednak środowisko. Zasoby paliw naturalnych są nieodnawialne i ograniczone. Surowcem, który mógłby zastąpić paliwa kopalne w przyszłości, jest wodór, który spala się do wody nie powodując zanieczyszczeń otoczenia. Zainteresowanie wodorem wynika z dwóch głównych przesłanek: 1) potrzeby zapewnienia bezpieczeństwa zapasów energetycznych oraz 2) potrzeby znalezienia ogólnodostępnych, tanich źródeł energii. Te przesłanki są impulsem do rozwoju gospodarki, a zwłaszcza energetyki i transportu, opartych na wodorze. Wodór jest stosowany w wielu dziedzinach nauki i przemysłu, między innymi w procesach uwodorniania (utwardzania tłuszczów), przekształceniach ropy naftowej, w chemicznej produkcji związków (np. amoniaku, chlorowodoru, metanolu), w technologiach materiałowych, metalurgii, podczas spawania (palniki tlenowo-wodorowe), w chłodzeniu kriogenicznym czy silnikach rakietowych (paliwo w mieszaninie z tlenem). Czujniki wodoru, jako przyrządy monitorujące, powinny charakteryzować się dużą czułością, krótkim czasem odpowiedzi i krótkim czasem regeneracji. Ponadto, powinny być stosunkowo tanie w produkcji i eksploatacji. Obecnie istnieje wiele typów czujników do detekcji wodoru np. powierzchniowe detektory fal akustycznych SAW [1] (ang. Surface Acoustic Wave), sensory typu MOS (ang. Metal-Oxide- Semiconductor) [2] oraz czujniki typu MOSFETs (ang. Metal-Oxide- Semiconductor Field Effect Transistors) [3]. Niektóre z tych czujników zawierają metale przejściowe (np. Ni, Pd, Pt lub ich stopy), ponieważ rozpuszczalność wodoru w tych metalach jest duża [4]. Adsorpcja wodoru na tych metalach zmienia ich właściwości fizyczne, elektryczne lub optyczne. Zmiany te mogą być podstawą do stwierdzenia obecności wodoru w otoczeniu. W zależności od zasady działania i budowy detektory wodoru wykazują [...]

Nanokompozytowe warstwy C-Pd do zastosowania w detekcji wodoru DOI:10.15199/13.2015.1.3


  Wodór obecnie jest wykorzystywany w wielu zastosowaniach przemysłowych między innymi w produkcji amoniaku (NH3) [1], chlorowodoru (HCl), metanolu (CH4OH) [2], w uwodornieniu związków organicznych w produkcji półprzewodników, jest również stosowany w ogniwach paliwowych do zasilania urządzeń elektronicznych [3]. Wodór jest również stosowany w procesach redukcji (np. tlenków metali) w uwodornieniu lub krzepnięciu olejów w przemyśle spożywczym. Ze względu na swoje właściwości fizykochemiczne takie jak niska gęstość, mała waga, brak zapachu oraz wysoka wybuchowość po zmieszaniu z powietrzem w proporcji (co najmniej 4%) stosowanie wodoru wymaga monitorowania ujawniającego np. niekontrolowane wycieki tego gazu. Obecnie istnieje wiele różnych typów czujników wodoru opartych na półprzewodnikach np. czujnik gazów z akustyczna falą powierzchniową SAW (ang. Surface Acoustic Wave) [4] półprzewodnikowy tlenek metalu MOS (ang. Metal- Oxide-Semiconductor) [5] lub tranzystor polowy typu metal- tlenek-półprzewodnik MOSFETs (ang. Metal-Oxide-Semiconductor- Field-Effect-Transistors) [6]. Większość z tych czujników zawiera metale przejściowe np. nikiel, pallad, platynę lub ich stopy. Metale te są stosowane, ze względu na fakt, że rozpuszczalność w nich wodoru jest bardzo wysoka [7]. Adsorpcja wodoru na powierzchni tych metali zmienia ich właściwości fizyczne, elektryczne i optyczne w związku z tym te zmiany mogą stanowić podstawę działania czujników wodoru [8, 9]. Pallad jest pierwiastkiem, który znajduje najczęściej zastosowanie w czujnikach wodoru, bowiem tworzy z wodorem związek - wodorek palladu PdHx. Wodór adsorbuje się na powierzchni ziaren Pd i dysocjuje na atomy, które przenikają następnie do luk sieci krystalicznej fcc palladu powodując wydłużenie odległości między atomami Pd-Pd [10]. W zależności od ilości zaabsorbowanego wodoru tworzą się dwie fazy wodorku palladu PdHx. Dla niskiej koncentracji H2 (x < 0,02) tworzy się faza α[...]

 Strona 1