Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"PETR LOUDA"

Warstwy węglowe na polimerowej nanowłókninie wytworzonej za pomocą metody Nanospider

Czytaj za darmo! »

Warstwy węglowe, wytworzone metodą MW/RF PACVD (Microwave Radio Frequency Plasma Assisted Chemical Vapor Deposition), znalazły zastosowanie w wielu aplikacjach, m.in. w medycynie. Naniesione na stalowy implant stanowią doskonałą barierę oddzielającą go od żywego organizmu [1]. Udowodniono ich zgodność zarówno z krwią [2], jak i z tkanką kostną [3]. Zawartość fazy diamentowej w warstwach gwar[...]

Metody modyfikacji powierzchni narzędzi ze stali szybkotnącej do obróbki drewna oraz materiałów drewnopodobnych

Czytaj za darmo! »

Na przełomie ostatnich dziesięcioleci nastąpił intensywny rozwój przemysłu związanego z obróbką drewna oraz materiałów drewnopodobnych. W tym kontekście niezwykle istotna okazała się optymalizacja procesów technologicznych oraz zastosowanie nowoczesnych rozwiązań w budowie obrabiarek. Czynniki te umożliwiły wprowadzenie automatyzacji procesów produkcyjnych, w których niezwykle ważną rolę odgrywają cechy użytkowe stosowanych narzędzi obróbczych. W procesie ich kształtowania należy zwrócić uwagę na niezwykle istotny fakt, związany ze specyficznymi właściwościami drewna oraz materiałów drewnopodobnych. Tego typu materiał można scharakteryzować jako wieloskładnikową, higroskopijną, włóknistą, porowatą strukturę o silnych właściwościach anizotropowych. Ponadto drzewo zawiera w sobie wodę, co sprawia, że można je rozpatrywać jako środowisko korozyjne [1]. Ze względu na tak różnorodne właściwości jest to niezwykle trudny materiał do obróbki. Ponadto procesy obróbcze w przemyśle drzewnym prowadzone są przy wysokich prędkościach skrawania, gdzie główny mechanizm zużycia związany jest z procesami erozyjnymi [2]. Ponieważ drewno oraz materiały drewnopodobne charakteryzują się wyjątkowo specyficznymi właściwościami, narzędzia do ich obróbki są wytwarzane z różnorakich materiałów. Materiały te spełniać muszą wymagania wynikające ze ściśle określonego zastosowania. Generalnie w tego typu aplikacjach stosuje się narzędzia obróbcze wykonane z takich materiałów, jak: stale szybkotnące, węgliki spiekane czy też polikrystaliczny diament [3]. Stal szybkotnąca, mimo szerokiej dostępności twardych i super twardych materiałów, jest nadal często wykorzystywana w przemyśle drzewnym do produkcji noży stosowanych w procesach strugania czy kształtowania. Fakt ten należy tłumaczyć stosunkowo niskim kosztem oraz nieskomplikowanym procesem produkcji tego typu narzędzi dla konkretnych aplikacji, np. możliwość wykonania długiego noża (kilka metrów) o relaty[...]

Diamentowy mikrochip elektroforetyczny

Czytaj za darmo! »

Do rozdziałów DNA i białek tradycyjnie stosuje się proces elektroforezy. Polega on na przemieszczaniu się naładowanych cząsteczek biochemicznych w polu elektrycznym, zależnie od przyłożonego potencjału, masy cząsteczkowej, ładunku, temperatury, właściwości roztworu w mikrokanałach, geometrii przyrządu i czasu. Szybkość przemieszczania się cząsteczek zależy głównie od: ich masy cząsteczkowej, posiadanego ładunku, różnicy potencjałów, lepkości środowiska i temperatury. Do najbardziej popularnych technik elektroforetycznych należy elektroforeza płytowa w żelu poliakrylamidowym. Często używane są także żele agarowe lub skrobiowe. Konwencjonalne techniki do rozdziałów elektroforetycznych są czasochłonne, a przygotowanie próbek wymaga dużego nakładu pracy. Posiadają również inne wad[...]

Nowoczesne kompozyty nieorganiczne na osnowie geopolimerów wzmocnionych włóknami szklanymi, węglowymi oraz bazaltowymi

Czytaj za darmo! »

Nieorganiczne polimery w ciągu ostatnich lat zyskują coraz większą popularność. Doskonałe właściwości termiczne [1] oraz twardość w połączeniu z prostotą i niską ceną produkcji powodują, że stają się one alternatywą nie tylko dla cementu, ale także dla polimerów [2]. Coraz częściej geopolimery stanowią osnowę w wytwarzaniu nowoczesnych kompozytów, gdzie jako składniki wzmacniające stosuje się proste i tanie materiały nieorganiczne w postaci włókien, płatków lub proszku [3, 4]. Geopolimery otrzymuje się na drodze aktywowanej KOH reakcji polikondensacji ortosialanów, zawierających w swojej strukturze atomy Si i Al. Proces przebiega w niskiej temperaturze. W temperaturze 30°C trwa on kilka godzin, a w temperaturze 80°C tylko kilka minut. Podstawową strukturę otrzymanego materiału stanowią glinokrzemiany, składające się z tetraedrów Si i Al połączonych na przemian atomami tlenu. W sieci tej muszą być obecne także dodatnie jony (Na+, K+, Li+ itd.), aby zrównoważyć ładunek elektryczny aluminium, będącego w tetraedrycznej koordynacji. Usieciowane w ten sposób glinokrzemiany składają się z łańcuchów, w których skład mogą wchodzić takie jednostki, jak: sialan (ang. sialate) [-Si-O-Al-O-], silokso-sialan (ang. sialatesiloxo) [-Si-O-Al-O-Si-O-], lub disilokso-sialan (ang. sialate-disiloxo) [-Si-O-Al-O-Si-O-Si-O-] [5]. Artykuł przedstawia strukturę kompozytów otrzymanych na osnowie geopolimerów wzmocnionych włóknami. W badaniach wykorzystano osnowy bazujące na termicznie aktywowanej krzemionce z aktywatorem KOH, a jako elementy wzmacniające wykorzystano włókno szklane, węglowe oraz bazaltowe. METODYKA BADAWCZA Badane kompozyty geopolimerowe zostały wytworzone z wyżarzanej krzemionki, nazywanej potocznie w literaturze "termicznie aktywowaną krzemionką", z dodatkiem ZrO2 (w celu poprawy stabilności termicznej geopolimeru), roztworu alkalicznego KOH oraz wody w proporcjach masowych 40:40:20. Elementami wzmacniającymi wytwarzanych kompozyt[...]

 Strona 1