Wyniki 1-10 spośród 15 dla zapytania: authorDesc:"A. Witowski"

Przegląd wydawnictw - Kontrola zanieczyszczeń obszarowych w zlewniach polskich rzek) pod redakcją: M.J. Gromca, J.K. Jensena

Czytaj za darmo! »

Książka jest napisana w języku angielskim i prezentuje raport końcowy z sierpnia 2003 r., dotyczący badań nad zanieczyszczeniami rozproszonymi w polskich zlewniach przy zastosowaniu modeli matematycznych. Raport został stworzony przez Duński Instytut Hydrauliki Woda i Środowisko (DHI Water & Environment) we współpracy z Instytutem Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW). Dodatkowo w proje[...]

Analizator do oznaczania zawartości węgla organicznego TOC

Czytaj za darmo! »

Parametr TOC ma długą historię jako powszechnie używany parametr analityczny służący do charakteryzowania stopnia zanieczyszczenia środowiska - atmosfery, wody słodkiej, wody morskiej, ścieków, a także do pomiaru skażenia gleb - jako jeden z tzw. parametrów sumarycznych. Wprowadzenie do stosowania parametru TOC (ang. Total Organic Carbon) związane jest z ilością związków zawierających węgiel[...]

Analizatory do oznaczania frakcji węgla wielopostaciowego w materiałach węglopochodnych, w tym kompozytowych

Czytaj za darmo! »

Ciągłe dążenie do poprawy parametrów jakościowych wytwarzanych wyrobów, poprawy ekonomiki produkcji oraz dążenie do zastępowania technologii wytwórczych uciążliwych dla środowiska technologiami bardziej przyjaznymi środowisku, wymusza wprowadzanie zmian jakościowych metod stosowanych w procesach wytwórczych oraz zmian stosowanej aparatury kontrolno-pomiarowej.Wcelu poprawy parametrów technicznych wyrobów coraz częściej niezbędne jest stosowanie coraz bardziej złożonych metod kontroli parametrów technologicznych. Koncepcja opracowania w Instytucie aparatury kontrolnopomiarowej do oznaczania węgla w materiałach węglopochodnych powstała kilka lat temu. Impulsem do zajęcia się tą tematyką było zapotrzebowanie ośrodków zajmujących się 154 ELEKTRONIKA 7/2009 zagadnieniami wytwarza[...]

Z prasy zagranicznej DOI:


  Merck powiększa swoje wpływy na rynku farmaceutycznym Chem. Eng. News 2016, 94, nr 25, 11 Healthcare Mergers, Acquisition & Ventures Week 25.06. 2016, 431.Niemiecka spółka komandytowo-akcyjna Merck KGaA działająca w skali globalnej w branży farmaceutycznej i chemicznej intensywnie powiększa swój potencjał produkcyjny. Szczególnie widoczne to jest w branży farmaceutycznej w obszarach terapeutycznych, które mają potencjał, aby oferować największy zwrot nakładów z inwestycji, takich jak środki medyczne do leczenia schorzeń nowotworowych, sercowo- naczyniowych oraz związanych z leczeniem cukrzycy. W I kw. 2016 r. firma Merck KGaA nabyła, za nieujawnioną kwotę, brytyjską spółkę IOmet Pharmaceuticals. Przejmowana spółka specjalizowała się w opracowywaniu receptur innowacyjnych farmaceutyków do immunoterapii nowotworowej stosowanej w leczeniu m.in. glejaka, czerniaka, raka płuc, jajników oraz jelita grubego. Wraz z wchłonięciem IOmet Pharmaceuticals, niemiecki inwestor nabył też prawa do receptur środków farmaceutycznych przez nią opracowanych. Kolejnym nabytkiem dokonanym przez Merck KGaA w br. był zakup działającej na rynku amerykańskim spółki biotechnologicznej Afferent Pharmaceuticals, specjalizującej się w opracowaniach farmaceutyków na choroby układu oddechowego, w tym leku na idiomatyczne zwłóknienie płuc, który obecnie jest w trakcie drugiej fazy badań klinicznych. Przejmowana spółka była własnością funduszy inwestycyjnych typu private equity Pappas Ventures, Third Rock Ventures oraz Domain Associates. Wartość transakcji wyniosła 500 tys. USD w gotówce. Niemiecki inwestor zadeklarował ponadto wypłatę byłym właścicielom spółki dodatkowo kwoty 750 tys. USD, w przypadku pozytywnego zakończenia badań klinicznych leku na idiomatyczne zwłóknienie płuc i jego rejestracji przez komisję FDA (Food and Drug Administration). Nabycie firmy Afferent Pharmaceuticals było trzecią inwestycją w branży farmaceutycznej dokonaną p[...]

Z prasy zagranicznej DOI:


  Prototypowe ogniwo solarne do aplikacji w medycynie Annals Biomed. Eng. 3 I 2017 Wall Street J. (Online), New York 5 I 2017 Zespół szwajcarskich lekarzy ze szpitala uniwersyteckiego w Bernie kierowany przez dr. Lukasa Bereutera poinformował o wynikach testu z wykorzystaniem prototypowego ogniwa solarnego jako potencjalnego źródła zasilania elektronicznych implantów w ludzkim ciele. Naukowcy opracowali przenośne zestawy składające się z ultracienkiego, elastycznego solarnego ogniwa o powierzchni ok. 3,6 cm2 i sprzęgniętego z nim przyrządu pomiarowego oceniającego wielkość wytworzonej energii elektrycznej. Zewnętrzna powierzchnia ogniw pokryta była warstwą filtra optycznego symulującego przepuszczalność światła przez ludzką skórę. Zestawy te były umieszczane na "rzepach" na wierzchniej odzieży 32-osobowej grupy wolontariuszy pochodzących z centralnego regionu Szwajcarii i testowane przez nich w okresach tygodniowych we wszystkich porach roku. Uczestnicy testu na bieżąco rejestrowali wykonywane przez siebie czynności życiowe zarówno na otwartej przestrzeni, jak i wewnątrz domu, a także panujące warunki pogodowe. Badania wykazały, że z jednostkowej powierzchni ogniwa solarnego uzyskiwano średnio 19 μW energii. Jest to wartość energii dwukrotnie większa od tej wymaganej do zasilania typowego rozrusznika serca. Wyniki testów wykazały ponadto, że w nasłonecznionych dniach ogniwa słoneczne mogą wytworzyć wystarczającą ilość energii do pracy rozrusznika serca przez kilka miesięcy. Kierujący badaniami dr Lukas Bereuter, relacjonując wyniki zakończonych testów z użyciem prototypowych ogniw solarnych, powiedział: Implant zasilany energią słoneczną nie wymaga zastosowania akumulatora podstawowego, a zatem nie będzie musiał być zastępowany po kilku latach eksploatacji, a wielkość implantu może być w znaczący sposób zmniejszona. Oznacza to dla pacjentów brak stresu związanego z zabiegiem chirurgicznym i ewentualnymi p[...]

Monitorowanie przebiegu reakcji ditlenku węgla z koksem podczas badania reakcyjności koksu metodą NSC

Czytaj za darmo! »

W chwili obecnej światowa produkcja koksu wynosi ok. 500 mln ton. Analiza struktury zużycia koksu wskazuje na dominujący w nim udział przemysłu metalurgicznego. Koks zużywany jest przede wszystkim w procesach wielkopiecowych do produkcji surówki żelaza. Do wielkiego pieca koks jest wprowadzany razem z rudą żelaza i topnikami przez urządzenie zasypowe usytuowane w górnej części pieca. Wdmuch[...]

Selektywna katalityczna redukcja tlenków azotu jako sposób ograniczenia emisji zanieczyszczeń do środowiska DOI:10.15199/ELE-2014-083


  Zanieczyszczenia gazowe, ze względu na swoją mobilność, stanowią najbardziej niebezpieczną grupę czynników degradujących środowisko naturalne. Wśród zanieczyszczeń gazowych najbardziej istotnymi, ze względu na wielkość emisji i zagrożenie dla środowiska, poza dwutlenkiem siarki, tlenkami węgla, lotnymi związkami organicznymi, pyłami, są tlenki azotu. Powodują one silną degradację środowiska - są odpowiedzialne między innymi za powstawanie kwaśnych deszczy oraz smogu [1, 2]. Spośród występujących w przyrodzie tlenków azotu (N20, NO, N2O3, NO2, N2O4, N2O5) w gazach poreakcyjnych emitowanych do do atmosfery dominuje tlenek azotu (NO) oraz ditlenek azotu (NO2). Dlatego też, w inżynierii ochrony środowiska, za kryterium wielkości emisji tlenków azotu do środowiska przyjęto sumę zawartości NO i NO2 (w przeliczeniu na NO2). Ta sumaryczna wielkość oznaczana jest w literaturze technicznej symbolem NOx. Emisja tlenków azotu w gazach wypuszczanych do środowiska podlega uregulowaniom prawnym poszczególnych państw oraz UE. W Polsce dopuszczalne wielkości emisji tlenków azotu, w zależności od mocy cieplnej źródła i stosowanego paliwa, określa Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 2011 r. (Dz. U. 2011Nr 95 poz. 558) [3]. Zgodnie z jego treścią, obecnie dopuszczalne wielkości emisji tlenków azotu do atmosfery zostaną zaostrzone od 2016 r. Związane to jest z dostosowywaniem polskich uregulowań prawnych do Dyrektywy Unii Europejskiej 2010/75/UE [4]. W Polsce emisja tlenków azotu stanowi ok. 10% łącznej krajowej wielkości emitowanych zanieczyszczeń gazowych [5]. Głównymi źródłami emisji do atmosfery tlenków azotu są takie gałęzie polskiej gospodarki jak: przemysł energetyczny, chemiczny oraz transport. W ostatnich latach, jak wynika z danych Krajowego Ośrodka Bilansowania i Zarządzania Emisjami (KOBiZE), notuje się stopniowe zmniejszanie emisji do środowiska zanieczyszczeń tlenkami azotu [6]. Ilustruje to tabela 1. Tab. 1. Zestawienie dany[...]

Analiza elementarna siarki i węgla metodą absorpcji w podczerwieni DOI:10.15199/ELE-2014-085


  Analiza elementarna jest to technika analityczna stosowana w chemii do ustalania składu pierwiastkowego związków chemicznych i ich mieszanin. W ramach analizy elementarnej ustala się jakie i ile procent masowo pierwiastków chemicznych wchodzi w skład badanej substancji. Badania takie są bardzo istotne w wielu dziedzinach przemysłu, gdzie określa się skład surowców pochodzenia naturalnego, które podlegają procesom przetwórczym oraz w kontroli jakości otrzymanych produktów. W szczególności w przemyśle ciężkim (energetyka, hutnictwo, odlewnictwo, przemysł chemiczny) analizy takie wykonywane są standardowo w laboratoriach przemysłowych. W energetyce jednym z najważniejszych parametrów paliw stałych jest zawartość pierwiastkowego węgla, który określa energetyczność paliwa oraz siarki, której tlenki są głównymi czynnikami skażeń atmosfery [1]. W przemyśle odlewniczym analiza elementarna węgla wykorzystywana jest do określania zawartości węgla błyszczącego w materiałach dodawanych do mas bentonitowych [2-5]. Znajomość tego parametru umożliwia opracowanie mas formierskich o składzie zapewniającym żądaną gładkość powierzchni wykonywanych odlewów. Analiza elementarna węgla znajduje także zastosowanie w procesach wytwórczych alotropów węgla oraz w inżynierii materiałowej do badania składu chemicznego kompozytów/nanokompozytów węglowych [6-7]. Technika oparta o analizę elementarną węgla wykorzystywana może być także do badania reakcyjności koksu -niezwykle istotnego parametru koksu przeznaczonego do aplikacji wielkopiecowych [8]. Powszechnie stosowane metody chemiczne oznaczania siarki i węgla polegają na ilościowym spaleniu badanej próbki w strumieniu tlenu, a następnie miareczkowaniu wiązanego w roztworach wodnych dwutlenku siarki oraz oznaczaniu wagowym, absorbowanego na stałym absorbencie, dwutlenku węgla. Metody chemiczne są dokładne, wiarygodne i mało wrażliwe na zakłócenia, posiada ona jednak kilka istotnych wad. Są pracochłonne[...]

Aparatura do pomiaru redukcyjności rud żelaza DOI:


  Zrównoważony rozwój gospodarczy - oparty na wiedzy i innowacji oraz racjonalnym wykorzystaniu kurczących się zasobów surowców naturalnych, wymaga stosowania coraz doskonalszych technik wytwórczych we wszystkich gałęziach przemysłu, w tym także wdrażania coraz nowszych metod pomiarowych parametrów jakościowych surowców stosowanych do realizowanych procesów wytwórczych. Wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu ze strony ośrodków przemysłowych od wielu lat prowadzone są w Instytucie Tele-i Radiotechnicznym prace naukowo-badawcze dotyczące opracowywania zarówno metod pomiarowych, jak i niezbędnej do tego aparatury kontrolno-pomiarowej do różnych procesów przemysłowych. Niniejszy artykuł przedstawia wyniki, aktualnie prowadzonych w Instytucie prac badawczych nad opracowaniem aparatury pomiarowej do oznaczania redukcyjności rud żelaza. Znajomość tego parametru rud żelaza ma istotne znaczenie w przemyśle hutniczym - wpływa bowiem na ekonomikę prowadzenia wytopu surówki w procesie wielkopiecowym. Proces otrzymywania na skalę przemysłową żelaza z jego rud, prowadzony jest w podwyższonej temperaturze w wielkim piecu i polega na wytapianiu żelaza z jego rud: wistytu (FeO), hematytu (Fe2O3), magnetytu (FeO·Fe2O3). Proces ten jest złożony i zachodzi w kilku stadiach, w trakcie których następuje stopniowe przechodzenie żelaza na coraz niższy stopień utlenienia. Redukcję tlenków żelaza prowadzi się za pomocą tlenku węgla, który jest szczególnie czynnym reduktorem, ponieważ jako gaz reaguje z tlenkami żelaza w całej objętości pieca. Zawartość żelaza w jego rudach jest wielkością zmienną. W zależności od złoża zawartość ta waha się w szerokim zakresie np. 30…64% żelaza dla hematytu (Fe2O3) i 50…67% żelaza dla magnetytu (FeO· Fe2O3). Dla optymalnego sposobu prowadzenia procesu wytopu żelaza, przed wprowadzeniem do wielkiego pieca wsadu rud żelaza prowadzone są badania wymienionych rud żelaza, w tym między innymi oznaczana [...]

 Strona 1  Następna strona »