Wyniki 1-8 spośród 8 dla zapytania: authorDesc:"SEBASTIAN ENGLART"

Pozyskiwanie biogazu w mikroskali DOI:10.15199/17.2015.4.1


  W artykule omówiono podstawowe zagadnienia związane z pozyskiwaniem biogazu w małych, lokalnych biogazowniach. Przedstawiono przykładowe rozwiązania komór fermentacyjnych, scharakteryzowano substraty dostępne w gospodarstwie domowym do produkcji biogazu. Ponadto omówiono ograniczenia w funkcjonowaniu samoczynnych przydomowych mikrobiogazowni.Fermentacja metanowa jest naturalnym procesem w którym bakterie w środowisku beztlenowym rozkładają materię organiczną. W wyniku tego procesu powstaje m.in. biogaz, który jest mieszaniną głównie metanu i dwutlenku węgla oraz w niewielkich ilościach siarkowodoru, azotu, tlenu, wodoru. Fermentacje beztlenową prowadzi się w różnego typu komorach, w których należy zapwnić odpowiednie warunki bytowe dla bakterii. Na efektywność procesu wpływają m.in. [1]: - temperatura, odpowiednia dla danego typu bakterii, - hydrauliczny czas retencji (HRT), wyznaczany jako stosunek dopływu substartów do pojemności komory, - obciążenie komory ładunkiem zanieczyszczeń organicznych, wyrażone stosunkiem ilości dostarczanych substancji organicznych do pojemności komory, - obecność inhibitorów. Typowe komory są projektowane do prowadzenia fermentacji mezofilowej (20-45°C) lub termofilowej (45-60°C). Jednak metageneza może zachodzić również w niższych temperaturach (poniżej 20°C), mamy wtedy do czynienia z fermentacją psychrofilową [2]. W dużych biogazowniach jako substaraty wykorzystuje się odpady z hodowli zwierzecej, odpady poubojowe i z przetwórstwa spożywczego, rośliny energetyczne i odpady rolnicze. W centralnych oczyszczalniach ścieków wykorzystuje się fermentacje beztlenową, w celu stabilizacji osadów sciekowych, co również pozwala pozyskiwać biogaz. Urządzenia do beztlenowego oczyszczania ścieków mogą być również stosowane w układach zdecentralizowanych lub częściowo zdecentaralizowanych. W tego typu układach następuje oczyszczanie lub podczyszczanie scieków oraz pozyskiwanie biogazu. W rejonach w któryc[...]

Wyznaczanie przepływu obliczeniowego wody w instalacji wodociągowej dla obiektów basenowych

Czytaj za darmo! »

Zgodnie z warunkami technicznymi [1] instalacja wodociągowa powinna być zaprojektowana i wykonana w sposób zapewniający zaopatrzenie w wodę budynku, zgodnie z jego przeznaczeniem oraz spełniać wymagania określone w Polskiej Normie dotyczącej projektowania instalacji wodociągowych. W nowelizacji Rozporządzenia z 2010 roku [2] przywołano normę PN-92/B-01706 [3] między innymi w zakresie zasad ogólnych wymiarowania przewodów wodociągowych oraz w sposobie wyznaczania przepływu obliczeniowego wody. Norma podaje równania, pozwalające wyznaczyć przepływ obliczeniowy w budynkach mieszkalnych, budynkach biurowych oraz hotelach i domach towarowych. Dla instalacji wodociągowych w innych obiektach, zgodnie z normą, należy dobrać wzór do ustalenia przepływu obliczeniowego przez analogię do sposobu korzystania z instalacji przez użytkowników. Ponadto norma dopuszcza stosowanie innych metod obliczeniowych uzasadnionych technicznie. W literaturze, m.in. w [4], podano równania pozwalające wyznaczyć przepływ obliczeniowy dla szkół i szpitali. Równania dla tych obiektów zaczerpnięto z normy niemieckiej [5] i mogą stanowić uzupełnienie wzorów podanych w PN. Normy [3 i 4] nie podają jednak odpowiednich wzorów do obliczenia przepływu wody na zapleczu sanitarnym w obiektach basenów kąpielowych. Problematykę wyznaczania przepływu obliczeniowego w zakładach kąpielowych poruszono w artykule [7]. Autorzy [7] stwierdzili, że wzory podane w normie [3] nie mogą stanowić analogi dla zakładu basenowego i dla tego typu obiektu zalecono stosowanie metody obliczeniowej Szopenskiego, opisanej w publikacjach [8,9]. Wybór tej metody obliczeniowej, jest uzasadniony technicznie, a więc jest zgodny z PN [3]. W praktyce projektanci często sięgają jedynie do równań zamieszczonych w normie [3], wykorzystując wzory dla budynków mieszkalnych lub hoteli, nie uwzględniając, że w przypadku basenów wszystkie natryski mogą pracować jednocześnie [6], powodując duży przepływ wo[...]

Wymiarowanie instalacji wodociągowej w zakładach przyrodoleczniczych


  W artykule podano warunki jakie musi spełniać obszar, któremu nadawany jest status uzdrowiska, omówiono potencjał uzdrowisk polskich, przedstawiono krótką charakterystykę oddziałów i zabiegów oferowanych w zakładach przyrodoleczniczych i prywatnych hotelach SPA, przy czym zwrócono szczególną uwagę na aspekt instalacji wodociągowych tych oddziałów. Omówiono charakterystykę rozbioru wody w tego typu obiektach, wskazano zależność do określania obliczeniowego natężenia przepływu wody oraz określono wartości natężeń poboru wody przez poszczególne odbiorniki wody w zakładzie przyrodoleczniczym. Podano zalecane prędkości przepływu wody w instalacji wód leczniczych.Status uzdrowiska może być nadany obszarowi, który zgodnie z [1], spełnia łącznie następujące warunki: 1) ma złoża naturalnych surowców leczniczych o potwierdzonych właściwościach leczniczych, 2) ma klimat o potwierdzonych właściwościach leczniczych, 3) na jego obszarze znajdują się zakłady i urządzenia lecznictwa uzdrowiskowego, przygotowane do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego, 4) spełnia określone w przepisach o ochronie środowiska wymagania w stosunku do środowiska, 5) ma infrastrukturę techniczną w zakresie gospodarki wodno-ściekowej, energetycznej, w zakresie transportu zbiorowego, a także prowadzi gospodarkę odpadami. Podstawowym zadaniem uzdrowisk jest świadczenie usług leczniczych. Od kilku lat jednak obserwuje się zwiększone wykorzystanie uzdrowisk, dzięki coraz powszechniej rozwijającej się turystyce zdrowotnej [2]. Zwłaszcza, że liczne uzdrowiska w Polsce (rys. 1) [3], mają ogromny potencjał: surowce lecznicze, bazę zabiegową z urządzeniami umożliwiającymi świadczenie usług na wysokim poziomie i profesjonalną kadrę medyczną. Rozwijająca się intensywnie turystyka zdrowotna sprawia, że w Polsce licznie powstają prywatne hotele SPA (sanitas per aquam - zdrowie dzięki wodzie). Budynki te prowadzą turnusową formę wypoczynku połączoną z rehabilitacją i lecznic[...]

Przegląd metod obliczeniowych do wyznaczania zapotrzebowania na gaz DOI:10.15199/17.2016.1.1


  W niniejszym artykule przedstawiono oraz scharakteryzowano metody obliczeniowe z ogólnodostępnej literatury dotyczącej gazownictwa, stosowane powszechnie do obliczeń zapotrzebowania na gaz w sieciach gazowych, z uwzględnieniem, w głównej mierze, metod opartych na współczynnikach jednoczesności działania urządzeń gazowych. Omówiono aktualnie stosowane metody obliczeniowe oraz metody "historyczne". Przegląd rozwiązań, umożliwiających wyznaczenie zapotrzebowania na gaz, jest jedynie wstępem do dalszych analiz związanych na przykład z wpływem metody obliczeniowej na dobór średnic przewodów w sieci gazowej.1. Wprowadzenie Powszechnie wiadomo, iż przy danej grupie budynków o określonym wyposażeniu, nie wszystkie urządzenia gazowe są użytkowane jednocześnie. W związku z tym, w celu określenia zużycia gazu, nie powinno się sumować wprost nominalnego zużycia gazu tych urządzeń - rzeczywiste zużycie zawsze będzie mniejsze. [6]. Uzależnione jest ono nie tylko od wyposażenia (przeznaczenia urządzeń), ale również od potrzeb użytkowników, czy też zmienności poboru w kolejnych cyklach czasowych (w gospodarstwach domowych w święta i weekendy większy pobór gazu, niż w dni powszednie) a także od sumarycznej ilości urządzeń oraz od współczynnika jednoczesności poboru gazu. W celu wyznaczenia zapotrzebowania na gaz, w miarę zbliżonego do rzeczywistego, można wykorzystać kilka ogólnie dostępnych metod obliczeniowych, uwzględniających prawdopodobieństwo jednoczesności działania urządzeń gazowych. W większości zakładają one, że im więcej jest odbiorców gazu, tym mniejszy jest odsetek urządzeń, które będą działały jednocześnie. Elementarnym parametrem, który w istotny sposób charakteryzuje pobór gazu, jest wielkość określana jako współczynnik jednoczesności działania, czyli stosunek rzeczywistego poboru gazu przez daną grupę odbiorców do sumarycznego obciążenia nominalnego zainstalowanych urządzeń [6]: Σ = = n i i i obl n q Q p 1 [...]

Porównanie metod doboru wodomierza głównego w budynku mieszkalnym wielorodzinnym DOI:10.15199/17.2016.10.2


  Słowa kluczowe: instalacje wodociągowe, przyłącze wodociągowe, przepływ obliczeniowy wody Streszczenie W artykule przedstawiono problematykę prawidłowego doboru wodomierza głównego dla budynku mieszkalnego. Omówiono metody proponowane przez przedsiębiorstwa wodociągowe. Porównano dobór wodomierzy na podstawie różnych metod dla dwóch rzeczywistych budynków wielorodzinnych. Zaproponowano kryterium doboru wodomierza dla budynku mieszkalnego. Keywords: water supply system, incoming supply pipe, design fl ow-rate Summary The article presents the methodology and criteria of main water meters selection for the residential building. The water meter selection, with reference to different methods provided by varied waterworks is discussed. The article presents the comparison of water meter selection for two residential buildings based on those methods. 1. Wstęp Od momentu nowelizacji Rozporządzenia [10], przywołującego do stosowania normę PN-92/B-01706 [12], z pominięciem punktu 3.4, w którym były podane zasady doboru wodomierza, trwają dyskusje nad wyborem właściwej metody obliczeniowej, dostosowanej do współczesnych uwarunkowań. Wobec braku nowych wytycznych i mimo unieważnienia w 2009 r. normy [12], w Polsce nadal długi okres obowiązywała zasada doboru, w której umowny przepływ obliczeniowy wodomierza qw porównywano z maksymalnym strumieniem objętości qmax, podanym przez producenta wodomierza. Dobór można było uznać za prawidłowy, gdy spełnione były dwa warunki: q ≤ 0,5 ∙ qmax (1) w którym q jest przepływem obliczeniowym dla budynku, wyznaczonym według wzoru w normie [12], oraz: DN ≤ d (2) gdzie DN jest średnicą dobranego wodomierza, zaś d średnicą przewodu, na którym wodomierz ma być zainstalowany. Badania monitorowania zużycia wody wykonane przez Piotra Tuza [21] na ponad stu budynkach w całej Polsce, polegające na rejestracji strumienia objętości wody dla różnej wielkości obiektów i różnej wagi impulsów,[...]

Porównanie metod obliczeń zapotrzebowania na gaz w instalacjach gazowych z kotłami dwufunkcyjnymi DOI:10.15199/17.2017.9.1


  Zgodnie z Rozporządzeniem [14] zaopatrzenie budynków w gaz oraz instalacje gazowe powinny odpowiadać potrzebom użytkowym i warunkom wynikającym z własności fi zykochemicznych gazu oraz warunkom technicznym przyłączenia do sieci gazowej, określonym przez dostawcę gazu. Natomiast instalacja gazowa w budynku powinna zapewniać doprowadzenie paliwa gazowego w ilości odpowiadającej potrzebom użytkowym oraz odpowiednią wartość ciśnienia przed urządzeniami gazowymi. Budynki mieszkalne charakteryzują się zapotrzebowaniem wynikającym głównie z potrzeb komunalnych, to jest przygotowania posiłków, ciepłej wody użytkowej oraz ogrzewania pomieszczeń. W istniejących, starszych budynkach, zakładano zwykle wykorzystywanie typowych urządzeń gazowych takich jak kuchnie i kuchenki gazowe, podgrzewacze wody oraz kotły centralnego ogrzewania [3]. W nowoprojektowanych obiektach mieszkalnych przepływowe podgrzewacze wody oraz kotły c.o. zastąpiono kotłami dwufunkcyjnymi, które pozwoliły na realizacje dwóch wymienionych potrzeb bytowych [16]. Urządzenia te pracują w sposób ciągły zapewniając obieg wody w instalacji centralnego ogrzewania, a w momencie wystąpienia przepływu w instalacji ciepłej wody użytkowej wykorzystują swą moc do jej przygotowania. Zapotrzebowanie na moc grzewczą dla potrzeb c.w.u. jest zwykle wyższe niż dla celów c.o. Podgrzewanie wody odbywa się przepływowo. Wymaganą temperaturę ustala się w zakresie 35C - 60C. Jej wartość uzależniona jest od odpowiedniego strumienia przepływu wody (rys. 1a i 1b). Obieg ciepłej wody użytkowej ma element ograniczający przepływ do 10 dm3/min. Mniejszy przepływ strumienia wody należy ustalić przy pomocy zaworu czerpalnego w punkcie poboru. Woda grzewcza zasilająca obieg centralnego ogrzewania znajdująca się w zewnętrznych rurkach wymiennika ciepła spaliny - woda, ogrzewa wodę użytkową przepływającą przez wewnętrzne rurki wymiennika. Ogrzana woda użytkowa kierowana jest do punktu jej [...]

Efektywność nawilżania powietrza w komorze zraszania z fontannowym złożem fluidalnym

Czytaj za darmo! »

Podano wyniki badań efektywności nawilżania powietrza z wykorzystaniem aparatu fontannowego dla pięciu wypełnień o różnych rozmiarach i kształtach cząstek. NAWILŻANIE powietrza w klimatyzacji realizowane jest przy zastosowaniu pary wodnej lub wody. O ile nawilżanie parą wodną prowadzi się stosując nawilżacze parowe, to przy zastosowaniu wody istnieją trzy podstawowe metody nawilżania powiet[...]

Izolowanie przewodów wody ciepłej, zimnej i cyrkulacyjnej

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wskazania do stosowania izolacji termicznej na przewodach instalacji wodociągowej w aspekcie przepisów prawnych, względów praktycznych, efektów cieplnych oraz kosztów inwestycyjnych i eksploatacyjnych. Przeprowadzono analizę wpływu zastosowania izolacji i przyjęcia właściwych warunków obliczeniowych na straty ciepła w instalacji wykonanej z miedzi i tworzywa sztucznego. Podano [...]

 Strona 1