Wyniki 1-10 spośród 25 dla zapytania: authorDesc:"KAROL KORCZ"

Modele szumowe okrętowego systemu odbiorczego pracującego w pasmach LF/MF/HF

Czytaj za darmo! »

Zasadniczą cechą okrętowego radiokomunikacyjnego systemu odbiorczego, pracującego w pasmach LF/MF/HF (częstotliwości 0,1÷30 MHz), jest odbiór sygnałów o szerokim zakresie zmian ich poziomów. Sygnały odbierane, poza składowymi pożądanymi (użytecznymi), zawierają składowe niepożądane (zaburzenia), których poziom zmienia się znacznie, głównie w zależności od częstotliwości, pory roku i dnia or[...]

Światowy system ostrzeżeń nawigacyjnych WWNWS

Czytaj za darmo! »

Jedną z podstawowych funkcji, realizowanych przez Światowy Morski System Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa - GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System) jest nadawanie ze strony lądu i odbiór przez statki morskich informacji bezpieczeństwa - MSI (Maritime Safety Information). W ramach MSI są przekazywane: ostrzeżenia nawigacyjne, ostrzeżenia meteorologiczne, prognozy pogody, pośrednie alarmowania w niebezpieczeństwie, inne pilne informacje dla statków. Uznając potrzebę koordynacji międzynarodowej sieci rozgłaszającej informacje mające zapewnić bezpieczeństwo nawigacji na morzu (ostrzeżeń nawigacyjnych), Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna - IHO (International Hydrographic Organization) powołała Komisję ds. Rozgłaszania Radiowych Ostrzeżen Nawigacyjny[...]

Strategia e-nawigacji w żegludze morskiej

Czytaj za darmo! »

W procesie eksploatacji statków morskich wykorzystuje się wiele urządzeń i systemów, w tym elektronicznych. Szybki rozwój techniczny oraz technologiczny w zakresie elektroniki, radiokomunikacji i informatyki inspiruje pojawianie się coraz to nowych propozycji zmian tych urządzeń i systemów. Jednocześnie zasady i zakres wyposażania statków morskich, związane z zapewnieniem ich bezpieczeństwa, są ściśle regulowane przez Międzynarodową Organizację Morską - IMO (International Maritime Organization). Uwzględniając to, kilka państw zgłosiło na forum Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO - MSC (Maritime Safety Committee) propozycję przygotowania wizji szerokiej strategii włączenia nowych technik w sposób strukturalny, z zapewnieniem ich zgodności z już istniejącymi różnymi technikami n[...]

Wczoraj, dziś i jutro systemu GMDSS

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono koncepcje i podstawowe funkcje Światowego morskiego systemu łączności alarmowej i bezpieczeństwa (GMDSS). Omówiono modyfikacje systemu, w zakresie regulacyjnym oraz technicznym, w minionej dekadzie od momentu jego wdrożenia. Przedstawiono również perspektywy rozwoju systemu GMDSS. Abstract. The general concept and main functions of Global Maritime Distress and Safety System (GMDSS) have been presented. The modification of the system since it’s implementation have been described. The future of the GMDSS have been presented as well. (Yesterday, today and tomorrow of the GMDSS). Słowa kluczowe: radiokomunikacja morska, systemy radiokomunikacyjne, GMDSS, bezpieczeństwo morskie. Keywords: maritime radiocommunication, radiocommunication systems, GMDSS, safety at sea. [...]

System automatycznego nadawania identyfikacji jednostek śródlądowych – ATIS


  Uznając wielką rolę służby radiotelefonicznej w zapewnieniu bezpieczeństwa nawigacji na wodach śródlądowych, w szczególności w warunkach złej pogody, państwa europejskie dysponujące żeglownymi śródlądowymi drogami wodnymi podpisały Regionalne Porozumienie dotyczące Radiotelefonicznej Służby Śródlądowej (Regional Arrangement Concerning the Radiotelephone Service on Inland Waterways) zwane Porozumieniem RAINWAT [1]. Podstawowym celem podpisania tego Porozumienia jest wprowadzenie na europejskich wodach śródlądowych wspólnych reguł i zasad bezpieczeństwa dla ludzi oraz przewożonych towarów. Porozumienie to jest zgodne z Art. 6 (Special agreements) Regulaminu Radiokomunikacyjnego (RR) Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego - ITU (International Telecommunication Union). Zgodnie z postanowieniami tego artykułu państwa członkowskie ITU mogą wnioskować o specjalne porozumienia dotyczące przeznaczenia pasm częstotliwości dla określonych służb działających w tych państwach, oczywiście w zakresie zgodnym z postanowieniami RR [2]. Bardzo ważnym systemem radiowym wykorzystywanym przez jednostki pływające na wodach śródlądowych, zwiększającym bezpieczeństwo ludzi, jednostek pływających oraz środowiska naturalnego jest system automatycznego nadawania identyfikacji tych jednostek (Automatic Transmitter Identification System), zwany systemem ATIS. Urządzenia ATIS współpracują z radiotelefonami VHF zainstalowanymi na jednostkach śródlądowych, nadając cyfrową identyfikację tych jednostek przy każdej łączności radiotelefonicznej, pozwalając tym samym uprawnionym administracjom na jednoznaczna ich identyfikację. Porozumienie RAINWAT Porozumienie RAINWAT zostało podpisane w Bazylei 6 kwietnia 2000 roku przez następujące państwa europejskie: Austria, Belgia, Bułgaria, Chorwacja, Republika Czeska, Francja, Niemcy, Węgry, Luksemburg, Mołdawia, Holandia, Polska, Rumunia, Republika Słowacji, Szwajcaria oraz Federacyjna Republika Jugosławii. [...]

Radiokomunikacyjne aspekty planu implementacji strategii e-nawigacji


  Szybki rozwój technologiczny w zakresie elektroniki, radiokomunikacji i informatyki inspiruje pojawianie się coraz to nowych propozycji zmian urządzeń i systemów stosowanych na statkach morskich. Zasady i zakres wyposażania statków morskich, związane z zapewnieniem ich bezpieczeństwa, są ściśle regulowane przez Międzynarodową Organizację Morską - IMO (International Maritime Organization). W 2006 roku kilka państw zgłosiło na forum Komitetu bezpieczeństwa na morzu IMO - MSC (Maritime Safety Committee), propozycję przygotowania szerokiej strategii włączenia nowych technologii w sposób strukturalny, z zapewnieniem ich zgodności z już istniejącymi różnymi technologiami nawigacyjnymi i komunikacyjnymi oraz usługami. Nadrzędnym celem tej strategii miałaby być poprawa efektywności, bezpieczeństwa i zmniejszenie kosztów całego systemu, zapewniającego globalne pokrycie oraz mającego zastosowanie dla wszystkich typów statków morskich [1]. W odpowiedzi na tą propozycję MSC podjęło decyzję o rozpoczęciu prac nad projektem "Przygotowanie strategii e-nawigacji", zlecając prowadzenie go przez dwa podkomitety techniczne IMO: Podkomitet ds. bezpieczeństwa żeglugi - NAV (Sub-Committee on Safety of Nawigation) oraz Podkomitet ds. radiokomunikacji, poszukiwań i ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radiocommunications, Search and Rescue). Koordynatorem projektu został wyznaczony Podkomitet NAV [1]. Do prac nad tym projektem zaproszone zostały również: Międzynarodowe Stowarzyszenie Władz Latarni Morskich - IALA (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities), Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna - IHO (International Hydrographic Organization) i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Kapitańskich - IFSMA (The International Federation of Shipmasters’ Associations). "Strategia e-nawigacji" została przyjęta na 85. sesji Komitetu bezpieczeństwa na morzu IMO (MSC85), która miała miejsce w grudniu 2008 [...]

Radiokomunikacyjne problemy planu implementacji strategii e-nawigacji


  W 2006 roku na forum Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO - MSC (Maritime Safety Committee) kilka państw zgłosiło propozycję przygotowania szerokiej strategii włączenia nowych technik w sposób strukturalny, z zapewnieniem ich zgodności z już istniejącymi różnymi technikami nawigacyjnymi i komunikacyjnymi oraz usługami. Nadrzędnym celem tej strategii miały być poprawa efektywności, bezpieczeństwa i zmniejszenie kosztów całego systemu, zapewniającego globalne pokrycie oraz mającego zastosowanie dla wszystkich typów statków morskich [1]. W odpowiedzi na tę propozycję MSC podjęło decyzję o rozpoczęciu prac nad projektem Przygotowanie strategii e-nawigacji, zlecając prowadzenie go przez dwa podkomitety techniczne IMO: Podkomitet ds. Bezpieczeństwa Żeglugi - NAV (Sub-Committee on Safety of Nawigation) oraz Podkomitet ds. Radiokomunikacji, Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radiocommunications, Search and Rescue). Na koordynatora projektu wyznaczono Podkomitet NAV [1]. Do prac nad tym projektem zaproszone zostały również Międzynarodowe Stowarzyszenie Władz Latarni Morskich - IALA (International Association of Marine Aids to Navigation and Lighthouse Authorities), Radiokomunikacyjne problemy planu implementacji strategii e-nawigacji Karol Korcz * Międzynarodowa Organizacja Hydrograficzna - IHO (International Hydrographic Organization) i Międzynarodowa Federacja Stowarzyszeń Kapitańskich - IFSMA (The International Federation of Shipmasters’ Associations). Po dwóch latach prac, w grudniu 2008 r., Strategia e-nawigacji została przyjęta na 85 sesji Komitetu Bezpieczeństwa na Morzu IMO (MSC85). W konsekwencji tej decyzji przyjęto następną, a mianowicie do programu pracy podkomitetów IMO NAV, COMSAR i dodatkowo Podkomitetu ds. Szkolenia Zawodowego i Obowiązków Wachtowych - STW (Sub- Committee on Standards of Training and Watchkeeping) wprowadzono nowy temat: Przygotowanie planu implementacji strategii e-nawigacji. Z[...]

Implementacja systemu LRIT


  W odpowiedzi na wzrastające ogólnoświatowe zagrożenie terrorystyczne, w szczególności wydarzenia w Nowym Jorku z 11 września 2001 r., międzynarodowa społeczność morska, za pośrednictwem Międzynarodowej Organizacji Morskiej - IMO (International Maritime Organization), zdecydowała o stworzeniu nowego systemu, którego celem jest globalna identyfikacja i śledzenie statków. W ślad za zidentyfikowaną dostępną technologią, przyjętymi niezbędnymi globalnymi uwarunkowaniami prawnymi oraz osiągniętym politycznym konsensusem, dotyczącym zbierania, dystrybucji i użycia danych, po 5-letniej pracy Komitet Bezpieczeństwa na Morzu IMO - MSC (Maritime Safety Committee), w grudniu 2006 r. na swojej 82 sesji, zatwierdził podstawowe zalecenia, powołujące do życia system dalekosiężnej identyfikacji i śledzenia statków - LRIT (Long Range Identification and Tracking of ships), a także czasowy plan jego wdrożenia [1, 6]. OGÓLNA STRUKTURA SYSTEMU System LRIT składa się z pokładowych urządzeń nadających informację LRIT, dostawcy (dostawców) usługi komunikacyjnej - CSP (Communication Service Provider), dostawcy (dostawców) usługi aplikacji - ASP (Application Service Provider), centrów danych LRIT - DC (Data Centres), planu dystrybucji danych - DDP (Data Distribution Plan) oraz międzynarodowego centrum wymiany danych - IDE (International LRIT Data Exchange). Wybrane aspekty właściwości eksploatacyjnych systemu LRIT podlegają ocenie i audytowi przeprowadzanemu przez koordynatora LRIT (LRIT Coordinator), działającego w imieniu umawiających się rządów - sygnatariuszy międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, zwanej Konwencją SOLAS (International Convention for the Safety of Life at Sea) [2]. Na koordynatora LRIT, podczas wspomnianej już 82 sesji MSC, powołano Międzynarodową Organizację Ruchomej Łączności Satelitarnej - IMSO (International Mobile Satellite Organization) [1]. Ogólną strukturę systemu LRIT przedstawiono na rys.1. Zgodnie z[...]

Radiokomunikacja morska Obrady 16. sesji comsar


  Na zaproszenie sekretarza generalnego Międzynarodowej Organizacji Morskiej - IMO (International Maritime Organization), w jej siedzibie w Londynie, w dniach 12 ÷ 16 marca 2012 r., odbyły się obrady 16. sesji Podkomitetu ds. Radiokomunikacji oraz Poszukiwań i ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radiocommunications, Search and Rescue). Podkomitet COMSAR jest jednym z dziewięciu podkomitetów technicznych IMO, w którego kompetencji leżą sprawy radiokomunikacji morskiej (COM) oraz związane z poszukiwaniem i ratowaniem - SAR (Search and Rescue) osób zagrożonych podczas podróży morskiej. Na wstępie obrad zabrał głos sekretarz generalny Międzynarodowej Organizacji Morskiej - Koji Sekimizu, który przedstawił zakres swojej działalności od początku tego roku, tj. od momentu objęcia tej funkcji oraz zwrócił uwagę na najważniejsze zagadnienia ujęte w porządku obrad 16. sesji COMSAR. W odniesieniu do głośnej katastrofy statku Costa Concordia stwierdził, iż nie należy spekulować na ten temat, ale poczekać na wyniki prowadzonego dochodzenia. Podkreślił także, iż IMO, jako ciało techniczne, którego celem jest zapewnienie bezpieczeństwa żeglugi i środowiska naturalnego oraz rozwoju tej żeglugi, powinno zawsze pracować ponad podziałami politycznymi. Tegoroczna tematyka obrad Podkomitetu COMSAR, bezpośrednio związana z radiokomunikacją morską, dotyczyła głównie zagadnień Światowego Morskiego Systemu Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa - GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System), radiokomunikacji morskiej w świetle prac Międzynarodowego Związku Telekomunikacyjnego - ITU (International Telecommunication Union), usług satelitarnych (systemu Inmarsat i Cospas -Sarsat ), postępów w dziedzinie technologii i morskich systemów radiokomunikacyjnych, środków zapewniających unikanie fałszywych alarmów w niebezpieczeństwie, opracowania planu wdrożenia strategii e-nawigacji oraz spraw dotyczących systemu dalekosiężnej identyfikacji i śledzenia [...]

Dokonania Podkomitetu COMSAR


  Międzynarodowa Organizacja Morska IMO (International Maritime Organization) jest wyspecjalizowaną agendą Organizacji Narodów Zjednoczonych (ONZ), zajmującą się sprawami morskimi, a w szczególności bezpieczeństwem na morzu, zapobieganiem zanieczyszczaniu środowiska morskiego przez statki i rozwojem handlu morskiego. Działania legislacyjne IMO w powyższych dziedzinach zaowocowały przyjęciem już ponad 50 konwencji międzynarodowych, które muszą być dostosowywane do zmieniających się warunków funkcjonowania żeglugi. Potrzeby aktualizacji są źródłem postanowień zawierających poprawki, uzupełnienia, nowelizacje do tekstów istniejących konwencji i do przywołanych w nich kodeksów. Są też one źródłem postanowień o niższej randze (rezolucji, okólników czy interpretacji), które jednak warunkują wykonanie postanowień konwencyjnych. Siedziba główna IMO znajduje się w Londynie. IMO działa za pośrednictwem następujących organów: zbierającego się co dwa lata Zgromadzenia (Assembly), zarządzającej w okresie między sesjami Zgromadzenia Rady (Council), pięciu komitetów (Committee), powołanych w celu wykonywania prac w określonych dziedzinach, podkomitetów (Sub-commitee) oraz Sekretariatu. Sprawami technicznymi związanymi z bezpieczeństwem na morzu zajmuje się Komitet Bezpieczeństwa na Morzu - MSC (Maritime Safety Committee), natomiast zagadnieniami radiokomunikacji morskiej, w latach 1996 - 2013, zajmował się Podkomitet. ds. Radiokomunikacji oraz Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR (Sub-Committee on Radiocommunications, Search and Rescue). W wyniku restrukturyzacji dotychczasowy Podkomitet ds. Radiokomunikacji oraz Poszukiwań i Ratownictwa - COMSAR połączono z Podkomitetem ds. Bezpieczeństwa Żeglugi - NAV (Sub-Committee on Safety of Navigation) i powołano Podkomitet ds. Bezpieczeństwa Żeglugi, Radiokom[...]

 Strona 1  Następna strona »