Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"LESZEK KULESZA"

Obliczenia właściwości kalorycznych frakcji morfologicznych odpadów komunalnych DOI:10.15199/9.2016.4.1


  Odpady komunalne wykorzystywane są jako źródła energii w spalarni odpadów zasilającej miejski system ciepłowniczy. Wymagana jest dokładna znajomość podstawowych parametrów energetycznych odpadów: wartości opałowej i ciepła spalania. Wartość opałową odpadów, traktowanych jako mieszanina frakcji morfologicznych można określić jako średnią ważoną wartości opałowych poszczególnych frakcji. Natomiast wartość opałową każdej frakcji na podstawie wyników analizy elementarnej tej frakcji. W pracy zaproponowano inną wersję metody - wartość opałową każdej frakcji przyjąć można według pomiarów kalorymetrycznych. Weryfikację tej modyfikacji, czyli porównanie wyników obliczeń i pomiarów właściwości kalorycznych przeprowadzona na wielu przykładach frakcji morfologicznych odpadów. Uzyskano zgodność w zakresie do 20%, poza szczególnymi przypadkami, przeważnie budzącymi wątpliwość również z innych powodów.1. Wykorzystanie odpadów jako paliwa Procesy przetwarzania odpadów, związane z ich składowaniem oraz wymóg ograniczenia zawartości substancji organicznych na składowiskach, pozwala inaczej traktować gospodarkę odpadami, szczególnie komunalnymi [6]. Na podstawie znanych procesów przetwarzania odpadów można zaproponować podstawy odzyskiwania materiałów, pozwalającego na odzyskanie surowców wtórnych i uzyskanie paliwa, które można wykorzystać w rozmaitych procesach, na przykład w energetyce cieplnej w miastach. Akty prawne wymuszają zmniejszenie wytwarzania odpadów oraz wykorzystywanie odpadów jako zasobów substancji i energii. Realizacja tych celów wymaga przede wszystkim zapewnienia segregacji "w źródle" oraz zbierania i recyklingu wysegregowanych przydatnych odpadów. 1.1. Istota problemu Wykorzystanie odpadów komunalnych jako źródła energii wymaga dokładnego poznania ich właściwości energetycznych, przy czym są to: wartość opałowa i ciepło spalania. Wartość opałowa (zwana też wartością opałową dolną) Wd jest to ilość ciepła, która powsta[...]

Zysk energetyczny ze spalania odpadów komunalnych na przykładzie Krakowa


  Systemy gospodarki odpadami w regonie to zintegrowane struktury składające się najczęściej z kilku elementów m.in. sortowni, kompostowni lub zakładu metanizacji; dodatkowo dochodzi element transportu i bezpieczne składowisko pozostałości odpadów. Taki system pozwala na bezpieczne unieszkodliwienie strumienia powstających odpadów oraz wykorzystanie w jak największym stopniu odzyskanych materiałów i energii z odpadów. W naszym kraju coraz częściej jako jeden z elementów systemu jest rozpatrywana spalarnia, pozwalająca w bezpieczny dla środowiska sposób unieszkodliwić strumień odpadów zmieszanych i dodatkowo wykorzystać energię z nich. Takie działanie pozwoli na redukcję zużycia energii z paliw konwencjonalnych: węgla, ropy naftowej i gazu ziemnego, a dodatkowo zaoszczędzi miejsce na składowiskach odpadów, traktowanych do niedawna jako podstawowy sposób unieszkodliwiania odpadów w Polsce. Warunkiem wykorzystania odpadów jako źródła energii są ich dobre właściwości energetyczne, określone poprzez badania. W tym artykule przedstawione zostaną obliczenia zysków energetycznych obliczonych na podstawie wyników badań odpadów w Krakowie. Odpady jako źródło energii W większości krajów Europy odpady stanowią istotne źródło energii, wykorzystywane w systemach energetycznych i cieplnych miast. W Polsce funkcjonuje obecnie jedna spalarnia odpadów komunalnych - w Warszawie; w wielu dużych miastach natomiast toczą się procesy inwestycyjne instalacji do termicznego przekształcania. Oczywiście instalacje te stanowią jedno z ogniw kompleksowego systemu gospodarki odpadami, funkcjonującego zgodnie z hierarchią postępowania z odpadami [Dyrektywa 2008/98/WE]:  zapobieganie powstawaniu,  przygotowanie do ponownego użycia,  recykling,  inne metody odzysku (m. in. odzysk energii),  ostateczne unieszkodliwienie. Jak widać, zapisy dyrektywy traktują odzysk energii jako jedną z form odzysku odpadów. Podobnie jest w prawie polskim, w ustawie o o[...]

Badania sprawności dystrybucji ciepłej wody w budynku dydaktycznym w układzie z cyrkulacją i bez cyrkulacji DOI:

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono wyniki badań cieplnych zasobnika ciepłej wody użytkowej, które przeprowadzono w celu sprawdzenia bilansu cieplnego układu. Na podstawie przeprowadzonego porównania sprawności dystrybucji ciepłej wody użytkowej widać, że wartość otrzymana w wyniku badań doświadczalnych (46,8%) jest mniejsza niż wartość odczytana z tabeli 13.1. (60%) zamieszczonej w załączniku nr 5 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury[1].W artykule przedstawiono wyniki badań cieplnych zasobnika ciepłej wody użytkowej, które przeprowadzono w celu sprawdzenia bilansu cieplnego układu. Układ składa się z instalacji ciepłej wody użytkowej, zasobnika, instalacji solarnej i kotła dogrzewającego wodę. Jest to istniejąca instalacja przygotowująca ciepłą wodę użytkową dla pionów sanitarnych budynku Instytutu Inżynierii Cieplnej i Ochrony Powietrza Politechniki Krakowskiej. Pomiary wykonane były w dwóch okresach. Pierwszy obejmował badania z cyrkulacją wody w instalacji c.w.u., a drugi bez cyrkulacji. Opis układu pomiarowego Głównym elementem układu jest pionowy pojemnościowy podgrzewacz wody użytkowej o pojemności 300 litrów z dwiema wężownicami grzewczymi. Dolny wymiennik ciepła ogrzewany jest przez kolektory słoneczne, a za pomocą górnego wymiennika ciepła następuje, w razie potrzeby, dogrzewanie za pomocą kotła gazowego. Wężownice sięgają dna zasobnika, dzięki czemu podgrzewają jego całą pojemność wodną. Wskutek właściwej izolacji cieplnej zbiornika, występują nieznaczne straty ciepła. Schemat zasobnika przedstawiono na rys. 1. Rys. 1. Zasobnik ciepła: E[...]

Ekonomiczne porównanie ogrzewania domu z wykorzystaniem pompy cieplnej gruntowej, pompy cieplnej powietrznej oraz kotła gazowego - studium przypadku DOI:10.15199/17.2017.4.9


  W opracowaniu przeanalizowano koszty inwestycyjne i eksploatacyjne trzech źródeł ogrzewania dla wybranego budynku mieszkalnego. Porównane zostały: kocioł gazowy, pompa cieplna gruntowa sprężarkowa i pompa cieplna powietrzna absorbcyjna zasilana gazem. Zestawienie zostało wykonane na przykładzie wybranego budynku jednorodzinnego. Obliczono koszty inwestycyjne według cennika jednej z fi rm instalacyjno-handlowej. Najdroższa okazała się pompa cieplna gruntowa, a koszty eksploatacyjne były najwyższe dla kotła. Ponieważ czas zwrotu inwestycji w pompę gruntową (42 lata) jest dużo większy od przewidywanego czasu eksploatacji (15-20 lat) pompa ta nie jest ekonomicznie atrakcyjna. Uwzględniając jednak fakt, że przeważnie czas eksploatacji urządzeń dla pomp ciepła przyjmuje się na 15 lat, a czas zwrotu jest jednak dłuższy (19 lat), najrozsądniejszym rozwiązaniem okazuje się kocioł gazowy.1. Wstęp 1.1. Wprowadzenie Obecne technologie podążają w kierunku ekologii i oszczędności. Rośnie również liczba sposobów na ogrzewanie domu jednorodzinnego. Czy warto inwestować w drogą instalację wierząc, że już wkrótce się zwróci? Czy lepiej zaoszczędzić na instalacji i płacić więcej za ogrzewanie? Odpowiedź na pytanie, czym ogrzewać dom, nie jest jednoznaczna. Przed podjęciem właściwej decyzji trzeba przeanalizować kilka kwestii. Najistotniejszymi z punktu widzenia inwestora jest koszt inwestycji i cena nośnika energii, a więc szacowane koszty ogrzewania domu. Jednym z kryteriów wyboru powinien być też komfort obsługi zasilanego nim urządzenia grzewczego. 1.2. Cel i zakres opracowania Celem artykułu jest porównanie pod względem kosztów trzech różnych źródeł ciepła zastosowanych do ogrzewania wybranego budynku jednorodzinnego przy założeniu, że instalacja grzewcza jest taka sama we wszystkich rozpatrywanych przypadkach. W opracowaniu przeanalizowano koszty inwestycyjne i eksploatacyjne w zależności od źródła ciepła. Porównane zostały trzy urządzen[...]

 Strona 1