Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"A. Kokoszka"

Silnie zmienione części wód - ponowne spojrzenie na wstępne wyznaczenie


  W 2011 r. Rada Ministrów zatwierdzila Plany Gospodarowania Wodami dla obszarów dorzeczy w Polsce - wskazane przez Ramową Dyrektywę Wodną [RDW] jako podstawowe dokumenty planistyczne. Zgodnie z harmonogramem aktualizacji Planu Gospodarowania Wodami dokonuje się co sześć lat, a jednym z podstawowych etapów tego procesu jest wyznaczanie silnie zmienionych części wód (SZCW). W artykule zaprezentowano przeprowadzone prace oraz zastosowane dodatkowe kryteria wstępnego wyznaczenia SZCW, wykorzystane na potrzeby wstępnego wyznaczenia SZCW w obszarze działania RZGW w Krakowie.Aktualizcja planu gospodarowania wodami Jednym z podstawowych zadań do wykonania na potrzeby planowania jest opracowanie wykazu jednolitych części wód powierzchniowych (JCWP), ze wskazaniem sztucznych części wód (SCW - jednolite części wód powstałe w wyniku działalności człowieka) oraz silnie zmienionych części wód (SZCW - jednolite części wód powierzchniowych, których charakter został w znacznym stopniu zmieniony w wyniku działalności człowieka). W ramach prac prowadzonych w trwającym obecnie II cyklu planowania gospodarowania wodami przeprowadzona została weryfikacja SZCW i SCW wyznaczonych w obowiązujących Planach Gospodarowania Wodami. Procedura wyznaczania SZCW jest podzielona na dwa zasadnicze etapy: □ wstępne wyznaczenie, które polega na rozpoznaniu zmian hydromorfologicznych oraz dokonaniu diagnozy skali tych zmian, poprzez zastosowanie systemu wskaźników w zakresie oceny stanu ilościowego i morfologicznego, □ ostateczne wyznaczenie, polegające na indywidualnej analizie JCWP wstępnie wyznaczonych jako SZCW; w trakcie tej analizy należy znaleźć odpowiedź na dwa pytania: - czy nie byłyby możliwe działania renaturyzacyjne przywracające dobry stan wód bez znaczącego negatywnego wpływu na istotne korzystanie z wód, dla którego chce się wyznaczyć JCWP jako SZCW i bez znaczącego negatywnego wpływu na środowisko, - czy korzystan[...]

Zalecenia do oceny zasobów dyspozycyjnych wód powierzchniowych w regionach wodnych Górnej Wisły, Czarnej Orawy i D niestru DOI:


  W artykule przedstawiono propozycję oceny zasobów dyspozycyjnych wód powierzchniowych na podstawie gwarancji ich występowania. Przedstawiono wyniki analiz dotyczących gwarancji czasowych przepływów charakterystycznych SSQ określonych dla posterunków wodowskazowych zlokalizowanych w regionach wodnych Górnej Wisły, Czarnej Orawy i Dniestru. Zaprezentowano również opracowane równania regresji dla regionów wodnych Górnej Wisły, Czarnej Orawy i Dniestru; na ich podstawie można szacować wartości przepływów o gwarancji występowania 90%, 70% i 50% w zlewniach niekontrolowanych.ZASOBY DYSPOZYCYJNE Zasoby wodne według definicji Światowej Organizacji Meteorologicznej (WMO) to wody dostępne (lub potencjalnie dostępne) do wykorzystania w regionie, w oznaczonej ilości i jakości, w ciągu danego okresu przy określonych potrzebach [WMO 2012]. W wypadku wód powierzchniowych wyróżnia się zasoby dyspozycyjne, określone przez ilość odpływu możliwego do wykorzystania gospodarczego, przy ustalonym poziomie ich jakości i określonym stopniu niezawodności. Zasoby te determinuje głównie przepływ nienaruszalny [Kołton, Starzyk 1999]. Według propozycji Więzika [2008] pod pojęciem zasobów dyspozycyjnych wód powierzchniowych należy rozumieć odpływ w określonym czasie, możliwy do zagospodarowania przy uwzględnieniu warunków środowiskowych, bez wskazywania lokalizacji ujęcia wody. Określenie wielkości dostępnych zasobów dyspozycyjnych jest bardzo istotnym elementem postępowań administracyjnych związanych z poborem wód powierzchniowych. Ocena zasobów powinna być wykonywana na podstawie obliczeń bilansowych w skali całych zlewni oraz dorzeczy. W praktyce jednak, z uwagi na problemy związane z brakiem kompletnych oraz wiarygodnych danych, które mogą posłużyć do sporządzenia miarodajnego bilansu wodnogospodarczego, stosuje się metodę uproszczoną. Do oceny zasobów dyspozycyjnych wykorzystuje się następujący wzór [Tyszewski i in. 2008]: ZDZgw ,p% = Qm [...]

Powłoki jadalne - tworzenie i zastosowanie

Czytaj za darmo! »

Wzrost zainteresowania atrakcyjną żywnością o długim okresie przydatności do spożycia sprzyja opracowywaniu nowych technologii, które pozwalają modyfikować cechy produktu i wydłużać jego trwałość. Ostatnio coraz więcej uwagi poświęca się powłokom jadalnym (inaczej filmom jadalnym). Powłoki jadalne to cienkie warstwy materiału utworzone z biopolimeru [22]. Wyróżnia się powłoki uformowane na produkcie spożywczym jako otoczka lub umieszczone na jego składnikach, lub pomiędzy nimi, po uprzednim uformowaniu poza produktem [12]. Opakowania jadalne są definiowane jako opakowania w formie powłoki, która jest częścią integralną produktu lub może być spożywana razem z produktem [7, 8]. Powłoki jadalne od dawna były wykorzystywane w celu przeciwdziałania migracji wilgoci pomiędzy produkte[...]

Ocena wielkości przepływu nienaruszalnego w zlewniach karpackich dopływów górnej Wisły DOI:10.15199/2.2015.2.1


  Obowiązek uwzględnienia w pozwoleniu wodnoprawnym ograniczeń, wynikających z konieczności zachowania przepływu nienaruszalnego (Qn), funkcjonuje w polskim systemie prawnym od wielu lat. Dużym problemem praktycznym pozostawał jednak fakt, że z wielu istniejących metod żadna nie została wskazana do powszechnego użytku konkretnym aktem prawnym. Skutkowało to znaczną dowolnością przyjmowania tej charakterystyki podczas obliczeń prowadzonych przez projektantów z branży hydrotechniki i gospodarki wodnej [5]. Często stosowaną praktyką - trudną do zaakceptowania, biorąc pod uwagę potencjalne oddziaływania na ekosystem wodny - było wyliczanie wzorami empirycznymi przepływu Q0 (przepływu absolutnie najniższego, zdarzającego się podczas najgłębszych stanów niżówkowych), a następnie przyjmowanie jako przepływu nienaruszalnego połowy wartości tego przepływu. Obowiązujące od lutego 2014 roku warunki korzystania z wód regionów wodnych Górnej Wisły, Czarnej Orawy oraz Dniestru wprowadziły szczegółowe wytyczne w zakresie obliczeń hydrologicznych wykonywanych na potrzeby korzystania z wód [7], a w szczególności ustaliły jednolitą metodę obliczania przepływu nienaruszalnego w skali całych regionów wodnych. Do obliczeń została zaadaptowana uproszczona metoda wyznaczania przepływu nienaruszalnego na podstawie kryterium hydrobiologicznego (tzw. metoda parametryczna) [8, 12]. W niniejszym artykule podjęto próbę porównania oraz opisowej oceny wielkości przepływu nienaruszalnego, bazując na wykorzystywanej w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie metodzie Tennanta z wartościami przepływu nienaruszalnego określonego według stosowanych w Polsce metod. Metoda Tennanta (zwana również metodą z Montany) uzależnia wartość przepływu nienaruszalnego od przepływu średniego rocznego z wielolecia (SSQ) [6]. W metodzie tej, określając jaki procent przepływu SSQ stanowi wyznaczony Rys. 1. Lokalizacja analizowanych posterunków wodowskazowych na tle zl[...]

Stan wdrażania Programu wodno-środowiskowego kraju

Czytaj za darmo! »

Dyrektywa 2000/60/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 23 października 2000 r. ustanawiająca ramy wspólnotowego działania w dziedzinie polityki wodnej (zwana w skrócie Ramową Dyrektywą Wodną - RDW) [1] w art. 11 zobligowała wszystkie Państwa Członkowskie do opracowania programów działań, które mają służyć osiągnięciu następujących celów środowiskowych, sprecyzowanych w art. 4 RDW: 1) niepogarszaniu stanu wód, 2) osiągnięciu dobrego stanu wód, rozumianego jako dobry stan ekologiczny i chemiczny dla wód powierzchniowych oraz dobry stan ilościowy i chemiczny dla wód podziemnych, 3) spełnieniu wymagań zawartych w unijnych oraz krajowych aktach prawnych w zakresie ochrony i poprawy stanu wód dla obszarów chronionych (w tym m.in. narażonych na zanieczyszczenia związkami azotu po[...]

Charakterystyka spektrofotometryczna szkieł odbarwianych cerem i neodymem

Czytaj za darmo! »

W pracy oceniono, przy pomocy pomiaró­w spektrofotometrycznych, efektywność procesu odbarwiania związkami ceru i neodymu szkieł wytopionych z piaskó­w szklarskich o zawartościach Fe2O3 od 0,008-0,05% wag. Wykazano, że zastosowanie mieszanki Nd2O3 +CeO2 nie daje pożądanego efektu odbarwiającego przy szkłach wytopionych z piaskó­w o małej zawartości żelaza, efekt ten jest widoczny natomiast [...]

 Strona 1