Wyniki 1-10 spośród 21 dla zapytania: authorDesc:"Włodzimierz Kalita"

Mikroelektroniczna technika hybrydowa – kreowanie badań i rozwoju w lokalnej skali


  Wypada mieć nadzieję, że Czytelnicy darują autorowi pewien ton osobistej refleksji w sformułowaniu i uzasadnianiu tezy, wyrażającej konieczność uwzględnienia osobliwych zasad kreowania badań naukowych i rozwoju przy uwarunkowaniach wynikających z ich ograniczonej lokalnej skali. Rozważania są bowiem ugruntowane na przykładzie określonego zespołu badawczego, którego działalność naukowa jest ulokowana w obszarze tematycznym mikroelektronicznych struktur hybrydowych, i z którym autor jest związany od początku jego istnienia do chwili obecnej. Kiedy na przełomie lat 50. i 60. ubiegłego stulecia kształtowała się definicja elektronicznego układu scalonego, jako układu posiadającego określone właściwości funkcjonalne, którego wszystkie- lub część elementów jest nierozerwalnie połączonych w obszarze ciała stałego lub na jego powierzchni, nie sposób było przewidzieć niezwykłej złożoności tak zdefiniowanej struktury, w niezbyt odległej przyszłości. W naturalny więc sposób zostały wyodrębnione, i pojęciowo uporządkowane, m.in. w standardzie MIL-STD-1313A z 1967 r. [1], dwie podstawowe i dwie pochodne wersje takiej struktury: układy monolityczne, których wszystkie elementy są połączone w objętości ciała stałego, będącego półprzewodnikiem oraz warstwowe, których elementy w kształcie warstw o odpowiedniej topologii (w zasadzie bierne), są połączone na powierzchni ciała stałego, pełniącego funkcję izolującego podłoża, a następnie - jako pochodne - układy cienkoi grubowarstwowe, różnicowane ze względu na technologię kształtowania warstw i wreszcie - układy hybrydowe, będące rezultatem dołączania do układów warstwowych, dyskretnych struktur lub elementów półprzewodnikowych i innych. Wzajemne relacje pomiędzy tymi jednoznacznie wyodrębnionymi, w aspekcie technologicznym oraz funkcjonalno-aplikacyjnym, strukturami ulegały ciągłym, często gwałtownym zmianom, zarówno w odniesieniu do znaczenia i tempa rozwoju, jak też obszaru zastosowań. Podcz[...]

Mikroprocesorowy czujnik tlenku węgla i metanu

Czytaj za darmo! »

Obecnie jednym z najpopularniejszych źródeł energii jest gaz ziemny. Stosowany jest bardzo często w mieszkaniach, w najbliższym otoczeniu ludzi - w łazienkach, kuchniach, kotłowniach. Instalacje gazowe i przewody wentylacyjne często są przestarzałe i niekontrolowane, a co za tym idzie - w wielu przypadkach uszkodzone i nieskuteczne. Istnieje więc zapotrzebowanie na urządzenia, które potrafił[...]

20-lecie firmy HYBRES Sp. z o.o. w Rzeszowie

Czytaj za darmo! »

Elektroniczny Zakład Innowacyjno-Wdrożeniowy HYBRES Sp. z o.o. w Rzeszowie wkracza w swoje dwudziestolecie działalności w obszarze innowacji oraz produkcji zespołów i urządzeń elektronicznych. Na bazie własnych prac badawczych, przy szerokiej współpracy z wieloma instytucjami naukowymi oraz gospodarczymi, zwłaszcza z Politechniką Rzeszowską, firma projektuje i wytwarza w małej, średniej i w[...]

System nawigacji autonomicznych obiektów mobilnych z wykorzystaniem techniki RFID


  Nawigacja obiektów mobilnych, obejmuje zagadnienia wyznaczania aktualnego położenia obiektu mobilnego, określania położenia ewentualnych przeszkód statycznych i przemieszczających się, planowania trajektorii ruchu, a tym samym - zapewnienia najłatwiejszej drogi do wybranego celu, przy uwzględnieniu omijania przeszkód i unikania kolizji. Szeroki zakres realizowanych zadań oraz zakładane parametry pracy systemu nawigacji, warunkują rozwiązania sprzętowo-programowe oraz koszt całego systemu [2]. Najczęściej realizację tych zadań zapewnia kilka współpracujących i uzupełniających się wzajemnie, różnych systemów, odpowiedzialnych za poszczególne zadania [1]. Przykładowo, do określenia bieżącej lokalizacji obiektu mobilnego wykorzystywany jest system GPS, do wykrywania przeszkód - skaner laserowy, do rozpoznawania obiektów - analiza obrazów z kamer itd. Określone rozwiązania umożliwiają orientację w otoczeniu w ograniczonym zakresie, wynikającym z ich zasady działania, tym samym nierzadko spotyka się dodatkowo, dla obsługi jednego zadania w procesie nawigacji, stosowanie kilku systemów (np.: skaner laserowy, sonar itp.), które wzajemnie się uzupełniają i zwiększają możliwości pracy całego systemu w zróżnicowanych warunkach środowiskowych [1]. Systemy RFID (Radio Frequency IDentification) znajdują głównie zastosowanie w procesach identyfikacji obiektów [5], jednak specyfika działania i właściwości, umożliwiają ich nietypowe zastosowanie w nawigacji obiektów mobilnych. Tendencje rozwojowe na świecie, w tym zakresie, wykazują wykorzystywanie techniki RFID głównie do wyznaczania położenia obiektu mobilnego, bądź położenia innych obiektówprzeszkód. Układ sterowania obiektu mobilnego odczytuje, w tym przypadku, unikalne numery identyfikacyjne, identyfikatorów aktualnie znajdujących się w obszarze poprawnej pracy anteny czytnika/programatora RWD (Read Write Device) i odszukuje ich lokalizację w zaprogramowanej mapie terenu. Na podstawie[...]

Wyznaczanie obszaru poprawnej pracy indukcyjnie sprzężonych systemów RFID

Czytaj za darmo! »

Każdy nowo kreowany system RFID ze sprzężeniem indukcyjnym musi zapewniać odpowiednie zasilanie pasywnym identyfikatorom w jego obszarze poprawnej pracy. W artykule zaprezentowano metodę analizy kształtu pętli antenowej RWD oraz emitowanego przez nią pola magnetycznego w przestrzeni 3D. Przy poprawnym uwzględnieniu parametrów identyfikatora oraz jego lokalizacji w przestrzeni, metoda ta pozwala [...]

Obszar poprawnej pracy - podstawowy parametr aplikacyjny systemów RFID


  Obserwowane w dzisiejszych czasach coraz powszechniejsze zastosowanie techniki RFID (Radio Frequency IDentification) w rozwiązaniach komercyjnych, możliwe jest dzięki osiągnięciom współczesnej nauki i techniki w zakresie systemów radiowej identyfikacji obiektów, w których komunikacja w układzie nadawczo-odbiorczym realizowana jest dwoma sposobami. W pierwszym przypadku w obszarze poprawnej pracy IZ (Interrogation Zone) systemu RFID, może znajdować się tylko jeden obiekt oznaczony elektronicznym identyfikatorem radiowym (transponder). Układ taki nosi nazwę systemu identyfikacji pojedynczej (single system). W przypadku systemu identyfikacji wielokrotnej (anticollision system), proces komunikacji prowadzony jest jednocześnie z wieloma identyfikatorami [1]. W procesie tym wykorzystuje się algorytmy wielodostępu do kanału radiowego, które zapewniają możliwość jednoczesnego (automatycznego) rozróżnienia wielu obiektów oznaczonych identyfikatorami RFID (rys. 1). AVI - Automatic Vehicle Identification) [3, 4]. Przedmiotem pozostałych, eksploatowanych i planowanych do wdrażania aplikacji techniki RFID, są szeroko rozumiane procesy automatycznej identyfikacji w systemach zabezpieczeń i kontroli dostępu w logistyce przemysłowej, podczas identyfikacji próbek pomiarowych lub materiałów w procesach badawczych, a także w innych dziedzinach aktywności społecznej i gospodarczej [5-8]. Do prowadzenia kompleksowych prac projektowych w zakresie różnych rozwiązań aplikacyjnych, niezbędna jest znajomość metod projektowania i syntezy układów antenowych, które stanowią jeden z głównych elementów wykonawczych systemu radiowej identyfikacji obiektów. Wiele problemów wpływających na poprawność działania elementów konkretnego systemu RFID, zlokalizowanych jest w obszarze pola elektromagnetycznego, które występuje w miejscu lokalizacji i przy określonej orientacji identyfikatorów. Pole to jest warunkowane czynnikami o charakterze elektrycznym i geomet[...]

Identyfikator RFID jako sensor w systemie nawigacji autonomicznych obiektów


  Nawigacja to jedno z najważniejszych zadań realizowanych przez układ sterowania obiektu mobilnego. Obejmuje ona zagadnienia zarówno wyznaczania aktualnej lokalizacji obiektu, jak również wytyczenia trasy ruchu oraz unikania kolizji z przeszkodami, w tym również z innymi poruszającymi się obiektami. Obecnie dąży się do opracowania takich rozwiązań sprzętowych i algorytmów działania, aby wymienione aspekty nawigacji, były realizowane autonomicznie przez układ sterowania, czyli bez udziału człowieka, bądź jednostki nadrzędnej względem przedmiotowego obiektu mobilnego. Co najwyżej, wpływ jednostek zewnętrznych na układ sterowania autonomicznego obiektu mobilnego może się sprowadzać do wyznaczenia celu, który ma być osiągnięty. Technika RFID (Radio Frequency IDentification) znajduje główne zastosowanie w procesie identyfikacji obiektów, gdzie zasadniczym elementem jest identyfikator (transponder), czyli układ elektroniczny z anteną, odpowiadający na zapytania ze strony czytnika/programatora (Read/Write Device) [1]. Podstawową informacją w procesie komunikacji radiowej jest unikalny kod, który identyfikuje znakowany obiekt. Identyfikator wyposażony jest w pamięć (odczyt/zapis danych), która - w zależności od typu układu elektronicznego - charakteryzuje się różną budową i pojemnością. Zastosowanie techniki RFID, a zwłaszcza wykorzystanie identyfikatorów pełniących funkcję sensorów, daje nową jakość w procesie nawigacji obiektu mobilnego, która zostaje uwidoczniona dzięki implementacji elementów pamięciowych, wykorzystywanych do przechowywania i udostępniania informacji o otoczeniu w określonym obszarze. Umożliwia to zarówno lokalizację obiektu mobilnego, jak też budowę kognitywistycznej bazy wiedzy o otoczeniu, a także ułatwia realizację zadań w zakresie nawigacji. System nawigacji autonomicznych obiektów W zaproponowanym rozwiązaniu nawigacji autonomicznych obiektów, częściowo wykorzystano ideę metody rozpoznawania sztucznych z[...]

Zagadnienia EMC w mikroelektronicznych układach hybrydowych wykonanych na podłożach metalowych


  Pięćdziesięcioletnia mikroelektroniczna technologia hybrydowa, wpisująca się w początki trzeciej ery rozwoju elektroniki, przeżywa obecnie renesans, zwłaszcza w odniesieniu do efektywnego wypełniania "nisz technologicznych", charakteryzujących się bardzo zróżnicowanymi wymaganiami w obszarze właściwości funkcjonalnych mikroukładów elektronicznych, spełnianymi w efekcie dużej elastyczności projektowania i wytwarzania grubowarstwowych struktur hybrydowych. Coraz nowsze, bardziej zawansowane technologicznie urządzenia do produkcji układów hybrydowych, nowe rozwiązania technologiczne (pasty fotoczułe, polimerowe), nowe odmiany technologii pozwalają na realizację układów wielowarstwowych o dużym stopniu upakowania podzespołów na jednostkę powierzchni. Rozwój technologii montażu powierzchniowego (SMT), związany z wprowadzaniem elementów o coraz mniejszym rastrze, umożliwił uzyskanie dużych wskaźników scalenia w technologii hybrydowej [1]. Postęp w technologii materiałowej, nowe kompozycje past dielektrycznych pozwoliły na urzeczywistnienie realizacji struktur hybrydowych na podłożach metalowych. Materiały technologiczne oferowane miedzy innymi przez firmę DuPont, ESL czy Heraeus pozwalają na realizację tego typu struktur na podłożach ze stali nierdzewnej (austenitycznej, ferrytycznej), aluminium czy platynie. W większości aplikacji opracowane rozwiązania technologiczne pozwalają na realizację niskprofilowych elementów grzejnych (HOS - Heaters on Steel) hybrydowych struktur elektronicznych (COS Circuits on Steel, TFOS Thick Film on Steel) oraz sensorów w specjalnych wykonaniach odpornych na działanie czynników środowiskowych itp. Podstawą realizacji struktur hybrydowych na podłożach metalowych jest zapewnienie stosownej izolacji dielektrycznej dla przewodzących elementów układów elektrycznych i elektronicznych. Laminaty, polimery, czy podłoża ceramiczne to materiały dielektryczne, które pozwalają wykonywać/nanosić bezpośrednio na[...]

Proces projektowania warstwy fizycznej magistrali CAN wspomagany programem CANCAN


  procesie projektowania warstwy fizycznej magistrali CAN, który na poszczególnych etapach implikuje skutki odzwierciedlające się ostatecznie w przyjętych nastawach kontrolerów magistrali, a tym samym uzyskanych parametrach sieci, wyróżnia się główne czynniki obligatoryjnie uwzględniane w przeprowadzanej syntezie przyszłej sieci CAN. W szczególności wpływ na maksymalną długość magistrali CAN oraz uzyskiwaną szybkość transmisji wywierają dwa czynniki, które można określić nazwą: zmiennoprądowy i stałoprądowy. Intensywność ich oddziaływania jest różna, bo np. na długość magistrali wpływ wywierają obydwa czynniki, to szybkość transmisji zależy w zasadzie tylko od pierwszego. Aspekt zmiennoprądowy (dynamiczny) transmisji sygnału opisuje wpływ czynników związanych z transmisją sygnałów o dużej częstotliwości w rzeczywistych liniach transmisyjnych. Chodzi tu przede wszystkim o proces taktowania bitów w kontrolerach CAN (np. położenie punktu próbkowania), tolerancję zegara, opóźnienia propagacji, stromości zboczy sygnałów, problem dopasowania falowego linii, itd. Aspekt stałoprądowy (quasi-statyczny), związany z przepływem prądu w liniach magistrali CAN, objawia się zmianą amplitud sygnałów w liniach transmisyjnych magistrali, przesuwaniem się potencjału mas poszczególnych węzłów wobec niezerowej rezystancji przewodów, pewną rezystancją wejściową węzłów magistrali, itd. Poprawne uwzględnienie tych wszystkich czynników i dobranie parametrów kontrolera magistrali CAN w rzeczywistym systemie wymaga pewnego doświadczenia i wprawy, nie wszystkie bowiem wytyczne można bezpośrednio uwzględnić w obliczeniach zalecanych przez dostawców poszczególnych typów układów. Dodatkowo, większość parametrów rzeczywistej linii transmisyjnej magistrali, wobec jej złożoności i dynamicznej zmienności struktury (np. dołączanie lub usuwanie węzłów), pozostaje nieznana, co pozwala na wykorzystanie do obliczeń jedynie standardowych parametrów typowych dla wy[...]

EMC Aspects in microelectronics structures made in LTCC technology


  The fast development of LTCC technology (Low Temeperature Cofired Ceramic) is observed in relation to realization of multilayered hybrid structures. It is applied for manufacturing of wide range of microelectronic circuits, especially MCM-C structures (Multi Chip Module on Ceramics) which are used in different areas of industry. The multilayered structures, sensors, microsystems, passive elements, microwave elements can be found in telecommunication, informatics, radioengineering, mechatronics, transport, etc. The possibility of creation of channels and cavities inside of LTCC module allows to realization of chemical microreactors, hydraulic systems in microscale (together with pumps and valves), fuel cells, flat plasma displays, sensors of physical quantities and systems applied in biotechnology and medicine [1, 2]. Parasitic elements of paths’ system The calculations of mutual capacitance CM and effective inductance Lz (for two parallel paths system with parametrically changed the mutual distance "s" and paths width "w") were made using elaborated PACAPIND program. They allowed to determine range of parameters changes of parasitic elements in typical LTCC structure for three basic configurations. For experimental investigations (determination of per-unitlength parameters) the test circuits were made in configuration of mutual parallel path systems (Fig. 1) on the basis of silver conductive paste HF612Ag and LTCC substrate 943PX from DuPont. The test circuits were made in three configurations: onelayered, two-layered with ground plane (microstrip configurations) and layered with the same thickness of subs[...]

 Strona 1  Następna strona »