Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"KRZYSZTOF KAMIŃSKI"

Migracja soli rozpuszczalnych w otynkowanych, murowanych ścianach obiektów poddanych długotrwałemu zawilgoceniu


  W2007 r., w trakcie rutynowych badań sorpcji higroskopijnej próbek tynku pobranych ze ściany obiektu, odkryłem zjawisko, które nazwano sorpcją higroskopijną nadkrytyczną. Polega ono na tym, że próbkamateriału porowatego (tynku, cegły lub zaprawy) umieszczona w atmosferze wysokiej wilgotności względnej powietrza (powyżej 85% RH) zaczyna gwałtownie pochłaniać parę wodną z otoczenia. Ilość powstałego w ten sposób roztworu zawierającego higroskopijne sole rozpuszczalne staje się tak duża, że nie jest on w stanie pomieścić się w porach i kapilarach próbki i zaczyna z niej grawitacyjnie wypływać. Odkrycie zjawiska sorpcji nadkrytycznej może stanowić przełomw diagnostyce zasolonych i zawilgoconych ścianmurowanych z cegły i przyczynić się do wyjaśnienia transportu cieczy porowej na wysokość nawet kilku metrów. Wmurach wykonanych z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie wapiennej, wykonanych w warunkach laboratoryjnych, największy zasięg kapilarnego podciąga[...]

Konieczność kontroli skuteczności wykonania robót osuszeniowych ścian


  Inwestor zainteresowany osuszeniem budynku często otrzymuje w ofercie bezpłatne wykonanie wstępnych badań i diagnozy stanu obiektu. Potencjalny wykonawca ocenia zawilgocenie ścian najczęściej za pomocąmierników elektrycznych, a wynik jest na ogół przesądzony: obiekt jest zawilgocony i jedynie proponowana przez oferentametoda jest najlepszympanaceum na kłopoty inwestora.Decyzja o odbiorze prac osuszenia ścian często poprzedzona jest powtórnymi badaniamimiernikiem elektrycznym przez wykonawcę robót. Wynik badania jest oczywisty: osuszanie zakończyło się sukcesem.Wprzypadku, gdy trudno jest wykazać inwestorowi osiągnięty rezultat, wówczas tłumaczenie jest następujące: metoda jest skuteczna, a proces wyschnięcia ściany wymaga zwykle 2 - 3 lat. Jeśli po tak długim czasie efekty osuszenia są nadal niewidoczne, na ogół już nikt "nie pamięta" lub nie jest zainteresowany dochodzeniem roszczeń od nierzetelnego wykonawcy. Gdyby jednak inwestor próbował wyegzekwować swoje prawa, arbitrem jest wykonawca, gdyż to on wykonywał badania stanu zawilgocenia ścian przed i po zakończeniu robót. Procedura przyjęta przez pewną firmę aktywnie zajmującą się osuszeniem obiektów wydawała się wyjątkowo uczciwa i rzetelna. Oferowała ona kontrolę skuteczności wykonania zabiegów osuszeniowych bazującą na wynikach wielokrotnych pomiarów kontrolnych wilgotności ścian metodą wagowosuszarkową. W trzech XIX-wiecznych obiektach zabytkowych (oznaczonych symbolami S40, S44, S51) zamontowano urządzenia do osuszania ścian. Badania zostały wykonane w pionach pomiarowych, ustalonych przez firmę wykonawczą (zwaną dalej wykonawcą), która podjęła się osuszenia ścian metodą magnetokinetyczną. Należy podkreślić, że zleceniodawca - administrator tych zabytków, nie otrzymał od wykonawcy opisu procedury badawczej, lecz został odesłany do strony internetowej firmy, gdzie znajdował się zapis: Ze względów ekonomicznych i technicznych normy austriackie zosta[...]

Wilgotność higroskopijna podstawą diagnostyki stanu zawilgocenia przegrody budowlanej


  Wramach szerokiego programu badawczegowykonano próby bilansu wilgoci w przegrodzie na podstawie dotychczasowej wiedzy.Przeprowadzenie bilansu okazało się niemożliwe, gdyżwilgoć higroskopijna wielokrotnie przekraczała wilgotność masową. Opracowano nową definicjęwilgotności higroskopijnej orazmetodykę badań materiału pobieranego ze ściany. Bardzo istotne znaczenie ma sposób suszenia próbek i stopień zachowania oryginalnej struktury materiału.Rozkładwilgotności niehigroskopijnej charakteryzujący się stosunkowomałą zmiennością umożliwia prawidłową diagnozę źródeł zawilgocenia przegrody przy pobraniu zaledwie kilku do kilkunastu próbek w pionie. Ustalenie warunków cieplno-wilgotnościowych do badań wilgoci higroskopijnej wymaga rejestracji parametrów klimatycznych przed pobraniem próbek. Słowa kluczowe: podciąganie kapilarne, higroskopijność, bilans wilgoci, zawilgocenie ścian, transport soli.Aby zrozumieć istotę problemu zawilgoceniamateriałów budowlanych w przegrodach, należy dokładnie sprecyzować pojęcie wilgotności, ponieważ wciąż powstaje sporo nieporozumień związanych z jego interpretacją. Przez wilgotność materiału rozumie się zawartą w nim wodę związaną fizykochemicznie oraz fizykomechanicznie.Woda związana chemicznie znajduje się w strukturzemateriału i niemoże być uwzględniana przy określaniu jego wilgotności. Oddzielić ją można jedynie podczas prażenia w wysokiej temperaturze do stałejmasy. Z koleiwoda związana fizykochemicznie (sorpcyjna, błonkowa) związana jest z przyciąganiem międzycząsteczkowym - siłami Van der Waalsa [1, 3]. Wilgotność masową wm (lub Um) [%] definiuje się [1, 4] jako stosunek masy wody (związanej fizycznie lub niezwiązanej) znajdującej się w materiale do masy suchego materiału i wyraża wzorem (1): (1) gdzie: wm - wilgotność masowa [%]; mw - masa próbki wilgotnej [kg, g]; ms - masa próbki po wysuszeniu w temperaturze 105 °C do stałej masy [kg, g]; mwody - masa wody w próbce [kg, g]. O ile defini[...]

Tynki osuszające skuteczną technologią renowacji ścian gotyckiego kościoła DOI:10.15199/33.2015.03.07


  Zmodyfikowana technologia tynków osuszających Sanabuild została skutecznie zastosowana do renowacji ścian z cegły ceramicznej gotyckiego kościoła farnego w Płocku. Po nieudanym remoncie skuto tynki wapienne i obustronnie położono na ścianach tynki osuszające systemu Sanabuild. Jako warstwę wykończeniową zastosowano wysokoparoprzepuszczalne szpachle i farby mineralne firmy Keim. Prowadzono monitoring wysychania ścian metodami nieniszczącymi. Badania zawilgocenia masowego ściany północnej i zachodniej wykonane po 4 latach od ułożenia tynków wykazały osuszenie do zaakceptowanego poziomu 3 - 4%. Słowa kluczowe: zasolenie ścian, tynki osuszające, wilgoć kondensacyjna, wilgoć kapilarna.Płocki kościół farny w stylu gotyckim został wzniesiony w XIV w. na życzenie króla Kazimierza Wielkiego [1], a w 1540 r. przebudowany przez Jana Baptystę Wenecjanina. W1545 r. obiekt został odbudowany po pożarze, w 1616 r. zniszczony przez kolejny pożar,wlatach 1704 -1709 zniszczony w wyniku wojen szwedzkich, a w latach 1740 - 1770 ponownie wyremontowany i przebudowany.Ostatni, nieudany remont ścian wykonano w latach 1996 - 1997. Zewnętrzne tynki cementowo- wapienne zaimpregnowano i dwukrotnie pomalowano farbą emulsyjną. Betonową opaskę wokół obiektu zastąpiono kostką betonową. Po 3 - 4 latach od zakończenia prac remontowych farba emulsyjna na powierzchni zewnętrznej ścian popękała, w dolnych partiach obiektu pojawiły się odspojenia farby oraz tynku, a także wysolenia (fotografia). Wewnątrz budynku na ścianach pokrytych polichromiami, odrestaurowanymi w latach 1978 - 1979, zlokalizowano ciemne plamy sięgające do wysokości 4 - 5 m nad poziomem posadzki. Użytkownik podjął decyzję o wykonaniu lamperii z farby olejnej, któranietylkoniespełniła swojej funkcji estetycznej, ale spotęgowała zjawisko ciemnych przebarwień. Badanie zasolenia i zawilgocenia ścian Przed rozpoczęciem prac remontowych określono stan zawilgocenia i zasolenia ścian. B[...]

Źródło zneutralizowanej wiązki jonów i możliwości jego zastosowania do mikro- i nanomodyfikacji powierzchni stali i tytanu

Czytaj za darmo! »

Bombardowanie powierzchni materiałów wiązką jonów wywołuje zmiany ich właściwości, wśród których ważne miejsce zajmują właściwości morfologiczne, odgrywające istotną rolę w wielu dziedzinach nauki i techniki, o czym świadczą przykłady literaturowe, np. [1]. Wiadomo, że te właściwości (m.in. topografię, chropowatość) można zmieniać, stosując odpowiednią metodę obróbki jonowej i zachowując wym[...]

 Strona 1