Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"MARCIN MORAŃSKI"

Time-of-fl ight versus stereovision in depth sensing applications: experimental study


  There are a few methods used to estimate the distance from the object in scene. The methods can be divided into passive: i.e. stereovision, depth form focus/defocus and active: the time-of-fl ight (TOF) method, ultrasound sensor based methods and the hybrid techniques for estimating depth which utilized two or more approaches from the above. The goal of stereovision is to compute the spatial position of points on the basis of their image coordinates in two different views, in the aim of either performing measurements or reconstructing the three-dimensional scene structure. Since the cameras are modeled by a central projection, all points positioned on a light ray are projected onto the same pixel [1]. The depth from focus [2] idea relies on the principle in which the distance [...]

System rekonstrukcji scen rzeczywistych dla potrzeb prezentacji dotykowej otoczenia trójwymiarowego niewidomym


  Jedno z podejść do konstruowania urządzeń technicznych wspomagających osoby niewidome polega na przekazaniu informacji o niewidocznym otoczeniu za pomocą innego zmysłu. Tak rozumianą "substytucję zmysłów" zastosowano w [1] do prezentacji przeszkód w scenie trójwymiarowej (3D) obserwowanej za pomocą kamer stereowizyjnych przy użyciu dźwięku przestrzennego. W niniejszym doniesieniu opisano zaprojektowany i skonstruowany przez autorów system z kamerą aktywną wykorzystującą estymację czasu przelotu światła (ang. time-of-flight, ToF) [2] oraz interfejsem haptycznym - do prezentacji otoczenia za pośrednictwem dotyku. Ideę tego systemu przedstawiono na rysunku 1. Kamera aktywna wytwarza 2,5 wymiarowy obraz głębi - odległości do przedmiotów sceny. Do celów prezentacji dotykowej trzeba opracować algorytm segmentacji mapy głębi, wybrać urządzenie prezentacji oraz opracować metodę odwzorowania modelowanej sceny za pomocą tego urządzenia. Obecnie nastąpił znaczny rozwój urządzeń służących do rejestracji scen oraz pomiaru wymiarów obiektów wchodzących w jej skład. Przykładem są urządzenia SR4000 [2] i PMD CamCube 3.0 [3], które do odtworzenia głębi wykorzystują aktywną metodę ToF (ang. Time of Flight) oraz kamera Kinect [4] bazująca na oświetleniu strukturalnym. Wytwarzają one mapę głębi, która może być wykorzystana do reprezentacji otoczenia. Rejestracja sceny za pomocą kamer aktywnych pozwala na uzyskanie mapy głębi, z dokładnością niezależną od rodzaju obiektów znajdujących się w scenie, ich tekstury oraz zewnętrznego oświetlenia. Ponieważ obliczenia głębi są wykonywane sprzętowo, nie ma potrzeby stosowania dodatkowej platformy obliczeniowej (komputera). Zalet tych nie posiada najczęściej obecnie wykorzystywana metoda rekonstrukcji głębi - stereowizja [5]. Prezentacja dźwiękowa zawodzi w miejscach (np. ulica o dużym natężeniu hałasu), w których zdolności percepcyjne słuchu są zaburzone. W takich sytuacjach słuch można uzupełnić dotyki[...]

System bezprzewodowej lokalizacji obiektów

Czytaj za darmo! »

System bezprzewodowej lokalizacji został zaprojektowany w celu automatycznego wyznaczania pozycji obiektów na płaszczyźnie dwuwymiarowej. Składa się on z sieci bezprzewodowych, zasilanych bateryjnie urządzeń nazywanych węzłami. Każdy nowy węzeł (nazywany węzłem lokalizowanym) dołączony do sieci jest w stanie automatycznie wyznaczyć swoją pozycje na podstawie danych odebranych z trzech węzłó[...]

Węzeł sieci radiowej do wspomagania poruszania się osób niewidomych i słabowidzących w terenie miejskim


  Według danych Światowej Organizacji Zdrowia WHO (ang. World Health Organization) w 2012 roku na świecie żyło około 285 milionów osób z niepełnosprawnością wzroku, w tym 39 milionów osób niewidomych [1]. Utrata wzroku w znacznym stopniu ogranicza u tych osób zdolność do samodzielnego funkcjonowania w społeczeństwie. W szczególności problemy z orientacją przestrzenną oraz dostępem do informacji wizualnych uniemożliwiają swobodne poruszanie się oraz korzystanie z infrastruktury miejskiej. Zwiększenie aktywnego udziału osób z niepełnosprawnością wzroku w życiu społecznym możliwe jest m.in. dzięki postępowi technologicznemu oraz rozwojowi elektronicznych urządzeń służących do wspomagania mobilności (ang. Electronic Travel Aid - ET A). W wyniku prowadzonych na świecie badań powstało wiele prototypowych systemów służących do ostrzegania o przeszkodach znajdujących się na drodze osoby niewidomej, nawigowania oraz wspomagania orientacji przestrzennej (ang. Orientation and Navigation Systems - ON S), czy lokalizowania wybranych punktów zainteresowania (ang. Point of Interest - POI ) [2-12]. Od kilku lat w ramach prac realizowanych w Instytucie Elektroniki Politechniki Łódzkiej rozwijany jest kompleksowy system ułatwiający osobom niewidomym i słabowidzącym samodzielne poruszanie się oraz korzystanie z infrastruktury miejskiej (rys. 1). GSM/UMTS GPS Serwery systemu Moduł asystenta osoby niewidomej Znacznik radiowy Zdalny operator Rys. 1. Architektura systemu wspomagania osób niewidomych i słabowidzących Fig. 1. Architecture of the electronic system aiding the visually impaired and the blind in urban mobility El ektronika 9/2013 67 W skład systemu wchodzą m.in. moduł elektronicznego asystenta osoby niewidomej, moduł nawigacji lokalnej i ostrzegania o przeszkodach, serwer informacji pasażerskiej, baza punktów POI , sieć znaczników radiowych. Projektowane rozwiązanie odznacza się modułowością oraz rozproszoną architekturą, co ułatwi[...]

 Strona 1