Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"Sylwia KIERCUL"

Dostosowanie polskiego prawa ochrony przyrody do prawodawstwa Unii Europejskiej


  Do wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, do 1 maja 2004 roku, kwestie dotyczące ochrony przyrody w naszym państwie regulowało pięć kolejno nowelizowanych ustaw. Rozwijający się przemysł i budownictwo mieszkaniowe, a w konsekwencji błędna polityka urbanistyczna spowodowały niekorzystne zmiany w środowisku. Sytuacja ta stała się powodem uchwalenia 16 października 1991 roku kolejnej ustawy [7]. Objęła ona ścisłą ochroną zagrożone gatunki fl ory i fauny, a także ich ostoje i siedliska. Precyzowała ramy ochrony przyrody, w których znalazły się przede wszystkim: utrzymanie wewnętrznej homeostazy ekologicznej w poszczególnych ekosystemach, ochrona bioróżnorodności biologicznej oraz bogactwa geologicznego i właściwego gospodarowania tymi zasobami. Polityka ekologiczna Unii kształtowała się przez ponad 30 lat, czego dowodem jest stabilny system prawa ekologicznego Wspólnoty [2]. U jego podstaw leży przestrzeganie powszechnej zasady spójnej działalności państw UE w ramach jednolitego rynku. Chodzi o to, aby podmioty gospodarcze w państwach członkowskich stosowały i respektowały w swojej działalności takie same standardy. W Polsce podstawowym problemem przy dostosowywaniu prawa ochrony środowiska do prawodawstwa Unii jest fakt, iż polskie prawo cały czas bazowało na tworzeniu struktur majacych na celu zachowanie i ochronę zasobów naturalnych. Niemniej istotnym elementem jest środowisko naturalne. Otóż jest ono we Wspólnocie dziedziną o tzw. kompetencji dzielonej, co oznacza, iż jeśli Unia nie wydała aktów prawnych w określonych kwestiach, wówczas działalność państw członkowskich w danej sferze nie będzie obciążona lub ograniczona od strony legislacyjnej. Jeśli jednak Unia Europejska wydała w określonej dziedzinie ochrony środowiska naturalnego akty prawne, to wówczas będą one nadrzędne nad regulacjami prawnymi państwa członkowskiego. Na każdym państwie należącym UE ciąży obowiązek wdrażania w działalności podmiotów [...]

Gatunki chronione nad Bugiem w projekcie Natura 2000


  Do 1 maja 2004 roku, przystąpienia Polski do Unii Europejskiej, ochronę zasobów naturalnych naszego kraju regulowało pięć nowelizowanych kolejno ustaw. Destrukcyjny wpływ antropopresji oraz historia naszego państwa odcisnęły na przyrodzie polskiej silne piętno. Po wejściu Polski do UE należało dostosować polskie prawo do prawodawstwa unijnego, w tym i w ochronie dziedzictwa naturalnego naszego kraju. Wdrażanie do naszego prawa standardów Unii Europejskiej wymuszało wprowadzenie wielu zmian, czego efektem są kolejne ustawy, dotyczące zasad ochrony zasobów naturalnych [1], procedur oraz przepisów prawnych, odnoszących się do oceny skutków oddziaływań inwestycyjnych na środowisko, a także możliwości udostępniania społeczeństwu informacji na temat stanu środowiska [2]. Przepisy ustawy o ochronie przyrody z 16 kwietnia 2004 roku wprowadzają nową formę ochrony bogactwa naturalnego, nieznaną dotąd polskiemu ustawodawstwu - a mianowicie obszary Natura 2000. Projekt ten objął szczególną ochroną rzadkie gatunki i ich ostoje, a także siedliska, cenne pod względem przyrodniczym, naukowo-dydaktycznym i estetycznym. Mamy teraz w Polsce 364 specjalne obszary siedlisk (tzw. SOO - w województwie podlaskim - 13, a listę następnych 9 projektowanych ostoi przedłożono Komisji Europejskiej do akceptacji) oraz 142 obszary sp[...]

Bobry w Ciechanowcu i okolicy


  Antropopresja w przyrodzie doprowadziła do wyginięcia wielu gatunków. Liczne taksony uważa się za zagrożone, a inne za bliskie wyginięcia, stąd też objęto je ochroną gatunkową. Wśród nich znajduje się gatunek bliski naszym stronom - bóbr europejski (Castor fi ber), zwierzę szczególnie cenione i objęte ochroną jeszcze za czasów króla Bolesława Chrobrego [1]. Ten największy w Europie gryzoń prowadzi aktywny tryb życia o zmierzchu i nocą; jest typowym roślinożercą, budującym z gałęzi i mułu stabilne budowle, zwane żeremiami. W tych domkach może spokojnie przezimować i wychowuje młode, których w miocie jest przeciętnie od 2 do 3 (czasem nawet do 6 sztuk). Ceniony za pożyteczne funkcje w ekosystemach: renaturalizację - linii brzegowych cieków wodnych; - przyspieszanie samooczyszczania się cieków; - stabilizowanie poziomu wód gruntowych; - spowalnianie spływu wód opadowych (mała retencja); - inicjowanie bioróżnorodności gatunkowej przez tworzenie nowych złożonych siedlisk; - aktywowanie torfowienia na zalanych terenach (co uaktywnia obieg pierwiastków biogennych w przyrodzie). Jednakże są również negatywne skutki działalności bobrów. Najważniejsze z nich: - zalewanie terenów użytkowanych rolniczo wskutek budowania przez bobry tam na szlakach cieków wodnych; - zgryzanie drzew, nie tylko w lasach, ale i w sadach; - podkopywanie wałów przeciwpowodziowych; - podkopywanie nasypów kolejowych i przepustów drogowych; - niszczenie grobli w stawach. Szybki przyrost populacji bobra w województwie podlaskim obserwuje się już od dobrych 7 lat. Jak pokazują dane Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Białymstoku, szacunkow[...]

 Strona 1