Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"A. Michałkiewicz"

Optoelektroniczna rekonstrukcja hologramów cyfrowych

Czytaj za darmo! »

Holografia jest techniką umożliwiającą rejestrację i rekonstrukcję zespolonego pola elektromagnetycznego. Została ona zaproponowana przez polskiego fizyka M.Wolfkego w latach 20. XX wieku [1], jednak pełen opis metody zapisu holograficznego oraz pierwsze doświadczenia są autorstwa fizyka węgierskiego pochodzenia D. Gabora [2]. Holografia optyczna polega na rejestracji w postaci hologramu wyniku interferencji pomiędzy zespoloną wiązką przedmiotową i wiązką odniesienia. Rekonstrukcja obrazu obiektu dokonywana jest przez oświetlenie hologramu wiązką rekonstruującą, która ulega dyfrakcji na jego strukturze i umożliwia odtworzenie fali przedmiotowej. Przez wiele lat hologramy rejestrowano na nośnikach analogowych, a przede wszystkim na materiałach srebrowych, które wymagały obróbki[...]

Voltammetric identification and determination of synthetic antioxidants in vegetable oils Woltamperometryczna identyfikacja i oznaczanie antyutleniaczy syntetycznych w olejach roślinnych DOI:10.15199/62.2016.1.16


  Contents of 3-tert-butyl-4-hydroxyanisole, 3,5-di-tert-butyl- 4-hydroxytoluene and 2-tert-butyl-4-hydroxyphenol antioxidants in rapeseed, sunflower, corn, linseed and olive oils were detd. by differential pulse voltammetry at a Pt microelectrode (50 μm diam.) in a mixt. of glacial AcOH and EtOAc (3:2 by vol.) with 0.1 M NaClO4. The method was recommended as an effective tool to control the content of synthetic antioxidants in the vegetable oils. Opracowano prostą, szybką i bezpieczną dla środowiska woltamperometryczną metodę identyfikacji i oznaczania antyutleniaczy syntetycznych TBHQ, BHA oraz BHT w olejach roślinnych z zastosowaniem techniki pulsowej różnicowej (DPV) na mikroelektrodzie Pt o średnicy 50 μm. Środowiskiem do badań była mieszanina lodowatego kwasu octowego i octanu etylu (3:2, obj.) zawierająca 0,1 M chloran(VII) sodu jako elektrolit podstawowy. Takie środowisko umożliwia identyfikację tych antyutleniaczy w obecności naturalnych matryc. Ze względu na interferencje sygnałów pochodzących od tokoferoli i TBHQ, analiza ilościowa jest możliwa jedynie dla BHA i BHT. W analizowanych olejach stwierdzono obecność tylko BHT i uzyskano zadowalające co do precyzji oraz dokładności wyniki jego oznaczania. Opracowana metoda może być skutecznym narzędziem do kontroli zawartości antyutleniaczy syntetycznych w analizach laboratoryjnych w przemyśle spożywczym. Oleje roślinne są jednym z podstawowych składników diety człowieka. Ich głównymi składnikami są nienasycone kwasy tłuszczowe, których obecność wpływa na prawidłowe funkcjonowanie organizmu1, 2). Do najpowszechniej występujących należą kwasy oleinowy, linolowy i linolenowy, zawierające odpowiednio jedno, dwa i trzy wiązania podwójne. Ich skład i zawartość jest cechą charakterystyczną danego oleju3). Nienasycone kwasy tłuszczowe są szczególnie podatne na reakcje utleniania (peroksydacja). Proces ten jest główną przyczyną jełczenia olejów i prowadzi do zmian[...]

Elektroanaliza parabenów w kosmetykach DOI:10.15199/62.2017.6.37


  Substancje konserwujące to dodatki zapewniające utrzymanie wymaganej czystości mikrobiologicznej przez cały okres użytkowania kosmetyku. Według Food and Drug Administration (FDA)1), najczęściej stosowanymi konserwantami preparatów kosmetycznych na terenie USA i Kanady były do 2014 r. estry kwasu p-hydroksy-benzoesowego (PHB), zwane potocznie parabenami (rys. 1). Ich obecność w kosmetykach produkowanych na terenie Europy reguluje rozporządzenie UE 1223/2009 z późniejszymi zmianami2). Pozwala ono na stosowanie jedynie ściśle określonych parabenów (MP, EP, PP, BP). Ich wpływ na ludzkie zdrowie nie jest jednoznaczny. W literaturze przedmiotu można znaleźć informacje zarówno o ich niskiej toksyczności3, 4), jak i o działaniu alergizującym, estrogennym i kancerogennym5- 8). Szkodliwy wpływ parabenów (zwłaszcza tych z rozbudowaną grupą alkilową w cząsteczce estru) na organizm człowieka sprawia, że ich ilość musi być ściśle kontrolowana i w przeliczeniu na PHB nie powinna przekraczać 0,4% dla jednego estru oraz 0,8% dla ich mieszaniny2). Konieczne staje się więc rozwijanie i udoskonalanie metod oznaczania parabenów w produktach codziennego użytku. Najczęściej do tego celu służą techniki chromatograficzne, głównie wysokosprawna chromatografia cieczowa (HPLC)9-13) oraz gazowa (GC)14-16). Popularność tych technik wynika z wysokiej selektywności, czułości oraz niskich granic wykrywalności i oznaczalności. Pomimo tych niekwestionowanych zalet, wymagają one kosztownej aparatury, a etap przygotowania próbki musi często uwzględniać wydzielenie parabenów metodą ekstrakcji lub/i derywatyzacji. Wydłuża to czas analizy oraz wprowadza potencjalne błędy wynikające ze straty analitów. HO C O O R gdzie R = -H (PHB), -CH3 (MP), -C2H5 (EP), -C3H7 (PP), -C4H9 (BP) Fig. 1. Chemical structures of PHB and their esters: methyl- (MP), ethyl- (EP), propyl- (PP) and buthylparaben (BP) Rys. 1. Struktury cząsteczek PHB oraz jego estrów: metylo- (MP), etylo-[...]

Dezynfekcja ścieków bytowo-gospodarczych


  Dezynfekcja, czyli odkażanie jest procesem niszczenia drobnoustrojów, w szczególności chorobotwórczych, metodami fizycznymi i chemicznymi. Woda stanowi poważny czynnik w przenoszeniu chorób zakaźnych. Źródłem zakażeń przenoszonych przez wodę są najczęściej wydaliny i wydzieliny ludzkie znajdujące się w ściekach bytowo- gospodarczych i w ściekach szpitalnych, głównie z oddziałów zakaźnych, wydaliny zwierzęce występujące w ściekach z ferm hodowlanych, ścieki z zakładów utylizacji odpadów zwierzęcych i niektórych zakładów przetwórstwa rolno-spożywczego, a także wody opadowe i roztopowe. Niebezpieczne patogenne wirusy, bakterie chorobotwórcze, protisty (pierwotniaki), grzyby i różne postacie inwazyjne robaków pasożytniczych występują w ogromnych ilościach we wszystkich ściekach bytowo-gospodarczych, komunalnych, rolniczych i opadowych. Zaniechanie dezynfekcji ścieków pochodzących np. ze szpitali chorób zakaźnych mogłoby spowodować niekontrolowane rozprzestrzenianie się groźnych chorób. Nie ustabilizowane biologicznie osady ściekowe nie nadają się do wykorzystania rolniczego jako nawóz, a niekiedy nie wolno ich nawet składować na wysypiskach odpadów komunalnych. Podobnie osady z mechanicznego oczyszczania ścieków (skratki i piasek z piaskowników), które powstają jako odpady podczas procesu oczyszczania ścieków, mogą stanowić poważne źródło chorobotwórczych mikroorganizmów. Z tego też powodu muszą być one dezynfekowane, co w praktyce objawia się najczęściej jako proces higienizacji za pomocą wapna chlorowanego. Proces ten jest jednak mało efektywny, gdyż nie niszczy on wszystkich pasożytów i bakterii chorobotwórczych. W ten sposób trafiają one na składowiska odpadów doprowadzając do skażenia zarówno samych składowisk, jak i okolicznych terenów poprzez ich przenikanie do wód podziemnych i powierzchniowych, a także do atmosfery w postaci bioaerozoli [1]. Liczne przykłady chorobotwórczych drobnoustrojów przenoszonych drogą wodną (śc[...]

 Strona 1