Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"MAŁGORZATA OLEK"

In-situ limitation of emissions of halogens from combustion processes Ograniczenie in situ emisji halogenów z procesów spalania DOI:10.12916/przemchem.2014.585


  A review, with 64 refs., of methods used for elimination of halogens and halogen-contg. compds. from waste gases. CH2Cl2 was added to liq. petroleum gas combusted then in lab. fluidized-bed reactor at 820°C. The fluidized bed consisted of quartz sand or hydroxyapatite (HAp). Use of the HAp resulted in substantial decrease in HCl content in the off-gas. Surprisingly, a high increase in CO content in the off-gas was obsd. The content of converted CH2Cl2 was on the same level in both cases. Przedstawiono kierunki unieszkodliwiania halogenopochodnych związków organicznych, szczególną uwagę zwracając na procesy termicznej degradacji. Przeanalizowano istniejące możliwości zatrzymania HCl i HF w komorze spalania. Zaproponowano metodę ograniczenia emisji HCl in situ w procesach spalania przez zastosowanie hydroksyapatytu. W aktywnym chemicznie złożu fluidalnym uzyskano 5-krotne zmniejszenie stężenia HCl w porównaniu ze złożem piaskowym. Halogenowe pochodne węglowodorów są wykorzystywane jako rozpuszczalniki, czynniki chłodnicze, pestycydy, lekarstwa, środki zmniejszające palność oraz jako dodatki do elastomerów i klejów. Większość tych substancji jest biologicznie i chemicznie bierna, więc czas ich przebywania w środowisku jest długi. Nieracjonalne gospodarowanie tymi odpadami może prowadzić do powstawania trudnych do naprawy szkód w środowisku. Wśród zanieczyszczeń przemysłowych duży problem stanowią rozpuszczalniki, takie jak dichlorometan (DCM), trichloroetylen, trichlorometan i 1,1,1-trichloroetan. Ze względu na specyfikę wykorzystywania tych związków właśnie jako rozpuszczalników do usuwania farb, lakierów, odtłuszczania lub gazowania insektów duża części ich par jest emitowana do atmosfery. Dla DCM jest to 80% światowej produkcji1) przy czasie przebywania tego związku w troposferze 40-160 dni2). Chlorowcopochodne węglowodorów, których cząsteczki zawierają wyłącznie atomy chloru, fluoru i węgla (CFC), znane pod handlową nazw[...]

Rola pnączy w procesie naturalnego oczyszczania środowiska

Czytaj za darmo! »

Poruszono zagadnienia dotyczące wpływu pnączy na ekologię miast. Zagospodarowanie pionowych powierzchni przez pnącza wpływa korzystnie nie tylko na warunki wilgotnościowo-energetyczne budynku, ale może stanowić barierę chroniącą człowieka przez pochłanianie zanieczyszczeń. Określono ilościowo zawartość WWA w strukturach biomasy roślinnej i oszacowano ilość tlenu produkowanego przez masę rośl[...]

Instalacja do spalania osadów ściekowych w małych oczyszczalniach ścieków DOI:

Czytaj za darmo! »

Opisano badania zmodernizowanego ciągu technologicznego instalacji do spalania osadów ściekowych. Aby nie zwiększać kosztów instalacji zaproponowana technologia powinna umożliwiać maksymalną redukcję szkodliwych substancji, bez konieczności budowy kosztownych instalacji oczyszczania gazów odlotowych.W LATACH 2000-2009 długość sieci kanalizacyjnej uległa podwojeniu z 51,1 tys. km do 100,5 tys. km. W 2009 roku 64,2% ludności korzystało z 3 152 komunalnych oczyszczalni ścieków, wśród których 909 to oczyszczalnie miejskie, w tym 448 oczyszczalni obsługujących miasta poniżej 10 tys. mieszkańców [1]. Ilość osadów ściekowych w przeliczeniu na suchą masę w roku 2008 wynosiła 567,3 tys. Mg i w porównaniu z rokiem 2000 wzrosła o ponad 50% [2]. Na terenie Polski 84% komunalnych oczyszczalni ścieków to obiekty obsługujące niewielkie jednostki osadnicze. Ponad 2 200 oczyszczalni zlokalizowanych jest na terenach wiejskich. Coraz większy udział wyprodukowanych osadów ściekowych będzie musiał zostać przetworzony termicznie. Korzystnym rozwiązaniem wydaje się rozszerzenie ciągu technologicznego lokalnych oczyszczalni ścieków o blok przetwarzający energię zawartą w osadzie, w postać energii możliwą do wykorzystania na terenie zakładu. Aby nie zwiększać kosztów instalacji zaproponowana technologia powinna umożliwiać maksymalną redukcję szkodliwych substancji, bez konieczności bu[...]

Termiczny rozkład wybranych związków chloroorganicznych w procesie spalania gazu w złożu fluidalnym


  Przedstawiono wyniki badań procesu termicznego rozkładu dichlorometanu i chlorobenzenu w czasie spalania LPG w inertnym, pęcherzowym złożu fluidalnym. Dodanie do mieszanki palnej organicznych związków chloru wpływa na mechanizm i kinetykę procesu spalania, powodując istotne zwiększenie stężenia CO i NOx w spalinach. Stwierdzono, że stopień konwersji badanych chloropochodnych wynosił 92-100%, gdy średnia temperatura złoża zmieniała się w zakresie od 900°C do temperatury płynięcia materiału złoża. CH2Cl2 and PhCl were added (900-5350 ppm) to liq. petroleum gas combusted in fluidized sand bed under lab. conditions to study formation of the Cl-contg. org. compds., CO and NOx in flue gas. The conversion of CH2Cl2 and PhCl added was 92-100% at above 900°C. An increased contents of CO and NOx were also obsd. Chloropochodne węglowodorów alifatycznych i aromatycznych należą do grupy związków wytwarzanych na wielką skalę (m.in. rozpuszczalniki i niektóre biocydy). Substancje te są trwałymi zanieczyszczeniami środowiska. Ich rozkład w naturze zachodzi powoli ze względu na obecność wiązań kowalencyjnych Dr inż. Małgorzata OLEK w roku 2002 ukończyła studia na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Jest adiunktem w Instytucie Inżynierii Cieplnej i Ochrony Powietrza Politechniki Krakowskiej. Specjalność - utylizacja odpadów. Instytut Inżynierii Cieplnej i Ochrony Powietrza, Politechnika Krakowska, ul. Warszawska 24, 31-155 Kraków, tel.: (12) 628-25-92, e-mail: mmt.olek@gmail.com * Autor do korespondencji: Politechnika Krakowska Małgorzata Olek*, Jerzy Baron, Witold Żukowski Termiczny rozkład wybranych związków chloroorganicznych w procesie spalania gazu w złożu fluidalnym Thermal decomposition of selected organochlorine compounds during gas combustion in fluidized bed Dr inż. Jerzy BARON w roku 1979 ukończył studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Wrocławskiej. Jest adiunkt[...]

Mineralization of waste bone in a fluidized bed reactor. Mineralizacja odpadów kostnych w reaktorze fluidyzacyjnym


  Calcinated meat-bone meal was mineralized in lab. fluidized bed reactor by combustion of liq. petroleum gas at 300–1000°C to produce hydroxyapatite. After mineralization, the hydroxyapatite content in the product was 74%. The sp. surface of the raw material was decreased from 14 m2/g down to 3 m2/g. The C, H and N contents were decreased by 95%, 42% and 83%, resp. The product exhibited an inhibitory action on the gas combustion. Przedstawiono wyniki badań procesu mineralizacji odpadowego materiału kostnego. Proces przeprowadzono w reaktorze ze stacjonarnym złożem fluidalnym. Określono wpływ materiału złoża na przebieg spalania gazu płynnego (LPG). Ze względu na rozwiniętą powierzchnię właściwą oraz możliwą obecność organicznych form fosforu, badany materiał wykazuje działanie inhibicyjne. Produktem mineralizacji był popiół zawierający 74% biohydroksyapatytu. W wyniku tego procesu powierzchnia właściwa materiału zmniejszyła się z 14 m2/g do 3 m2/g, a zawartość węgla organicznego, wodoru i azotu zmniejszyła się o odpowiednio 95%, 42% i 83%. Odpadem w technologii przetwarzania mięsa są resztki surowca nie wykorzystane podczas jego przeróbki i nie nadające się do zastosowania przetwórczego. Stanowią one różnorodny materiał składający się zarówno z części organicznych (tkanka mięsna, ścięgna), tłuszczu.cz..ci mineralnych (ko.ci), jak i z p.ynow. Do ko.ca lat 80. XX w. uboczne produkty z przemys.u mi.snego przetwarzano na m.czki mi.sno-kostne (MMK), eliminuj.c z nich wod. i t.uszcz. Stosowano je jako wysokobia.kowy dodatek do pasz. Po odkryciu zwi.zku choroby szalonych krow z m.czkami mi.sno-kostnymi zakazano ich stosowania w rolnictwie, co spowodowa.o pojawienie si. na rynku odpadow du.ego strumienia MMK. W chwili obecnej przed.u.enie mo.liwo.ci przechowywania odpadow mi.snych uzyskuje si., przetwarzaj.c je nadal na MMK. [...]

Potential problems of biomass combustion in a fluidized bed reactor Problemy spalania biomasy w reaktorach fluidalnych DOI:10.15199/62.2015.3.26


  Corn biomass was combusted in a bubbling fluidized bed at 720-950°C to study the process course. At above 720°C, the sand bed agglomeration was obsd. At above 900°C (10- 30% air excess), degasification of volatile components was so intense that concns. of CO and hydrocarbons were 4% and 0.4%, resp. Emissions of HCN, NH3 and NO were also evidenced. The biomass gasification was more intense at higher temps. The concns. of HCN and NH3 increased with the increasing temp. At low temp. and high O2 concn., the NOx were dominant form of N in the off-gas. Przedstawiono ograniczenia technologii spalania biomasy kukurydzianej w palenisku fluidalnym. W temp. wyższej niż 720°C złoże kwarcowe ulegało aglomeracji. W temp. powyżej 900°C przy 10-30-proc. nadmiarze powietrza proces odgazowania części lotnych był na tyle intensywny, że w gazach popłomiennych obserwowano 4-proc. stężenie CO i 0,4-proc. stężenie węglowodorów. W zależności od warunków prowadzenia procesu spalania fotosyntetycznych paliw zaazotowanych, proces ten może być źródłem emisji HCN, NH3 i NO. Im wyższa temperatura i intensywniejsze procesy odgazowania, tym stężenia HCN i NH3 są wyższe. Wraz z obniżeniem temperatury i wzrostem ilości tlenu dominującą formą azotu jest postać tlenkowa.Niestabilne ceny paliw, silnie uzależnione od sytuacji geopolitycznej, jak i stopniowe wyczerpywanie się wysokiej jakości złóż zmuszają użytkowników kotłów do poszukiwania efektywnych metod konwersji niekonwencjonalnych paliw stałych w energię. Dodatkowym czynnikiem wymuszającym zmiany są normy prawne obligujące do obniżenia emisji pyłu, NOx i SOx 1). Rozwiązaniem może być zgazowanie lub spalanie fotosyntetycznych paliw stałych w odpowiednio dostosowanych układach kotłowych. Zastosowanie biomasy jako paliwa na skalę przemysłową jest wdrażane od kilkunastu lat. Wielkość zużycia biomasy w energetyce zawodowej tylko w latach 2006-2013 wzrosła 4-krotnie2, 3). Według prognoz Ministerstwa Gospo[...]

Ekonomiczna efektywność zastosowania stelaża w instalacji solarnej - studium przypadku DOI:10.15199/9.2017.8.5

Czytaj za darmo! »

W Polsce od lat obserwowany jest rozwój termicznej energetyki solarnej, m.in. w sektorze budownictwa jednorodzinnego [3]. Dalszy rozwój tego rodzaju energetyki jest determinowany warunkami słonecznymi. W skali roku, nasłonecznienie na powierzchni Polski, wynosi około 1000 kWh/(m2·rok) i jest dwa razy mniejsze niż w krajach Europy Południowej. W celu zwiększenia uzysku energii solarnej stosuje się, rozwiązania polegające na zwiększeniu powierzchni kolektorów lub zwiększeniu pozyskania energii słonecznej z ograniczonej powierzchni. Druga grupa metod polega na stosowaniu kolektorów o większej sprawności, efektywniejszych systemów odbioru ciepła w formie odpowiednio dobranych zasobników lub układu zasobników, ograniczeniu strat przesyłania ciepła od kolektorów do odbiornika, optymalizacji lokalizacji i orientacji kolektora, wyeliminowaniu zacienienia przez inne budynki lub drzewa. W warunkach polskich kryterium ekonomiczne i stosowane rozwiązania techniczne zależą od zakładanego przez odbiorcę stopnia pokrycia zapotrzebowania na ciepło przez kolektory słoneczne. Najczęściej wybierane są rozwiązania zapewniające pokrycie 30%-60% rocznego zapotrzebowania na ciepło. Im większy stopień pokrycia zapotrzebowania, tym wyższy koszt instalacji wynikający z konieczności zapewnienia większej powierzchni kolektora [12]. Przy zwiększonym stopniu pokrycia zapotrzebowania optymalny kąt nachylenia kolektora wynikający ze względów ekonomicznych może odbiegać od kąta optymalnego pod względem dostępnego nasłonecznienia. Najczęściej zwiększenie wykorzystania energii słonecznej uzyskiwane jest przez zmianę kąta nachylenia kolektora (rys. 1). Jest to rozwiązanie najprostsze, a inne opcje polegają na zmianie kąta nachylenia i azymutu (rys. 2.). 332 CIEPŁOWNICTWO, OGRZEWNICTWO, WENTYLACJA 48/8 (2017) W pracy skupiono się na opcji zastosowania optymalnej w danej lokalizacji orientacji i kąta pochylenia kolektora. Jest to możliwe dzięki zastosow[...]

Redukcja tlenku azotu(II) w strefie nadzłożowej reaktora fluidyzacyjnego


  Zaprezentowano wyniki badań redukcji tlenku azotu(II) w spalinach powstających w palenisku z pęcherzowym atmosferycznym złożem fluidalnym z wykorzystaniem technologii reburningu. Przy zmniejszeniu współczynnika nadmiaru powietrza w strefie nad złożem do wartości 1,0 uzyskano stopień konwersji tlenku azotu(II) do azotu ok. 50%, przy dalszym obniżaniu ilości powietrza w mieszance palnej stopień konwersji tlenku azotu(II) wzrósł do ok. 70%. Uzyskana redukcja pozwala na dotrzymanie standardów określonych przepisami. PrH was burned with air O2 in fluidized bed reactor on quartz sand (air excess 1.25-1.28) to study the redn. of NO with PrH in the reburning zone (air excess 0.92-1.28). Use of reburning system resulted in the conversion of 58-67% of NO to N2 at air excess 0.97-1.00 and short residence time (0.2-0.3 s). Wendt i wspó􀃡pr.1) jako pierwsi, na pocz􀄅tku lat siedemdziesi􀄅tych ub. wieku zaproponowali zastosowanie techniki redukcji tlenków azotu za pomoc􀄅 dodatkowego paliwa w􀄊glowodorowego. Proces ten nazwali reburningiem. Warunkiem koniecznym wyst􀄅pienia efektu reburningu jest wygenerowanie w obszarze gazów poprocesowych strefy ubogiej w tlen, ale bogatej w produkty niezupe􀃡nego spalania dodatkowego paliwa. Strefa ta, bogata w rodniki CHx, OH, CN i inne, charakteryzuje si􀄊 podwy􀄪szonym st􀄊􀄪eniem lekkich zwi􀄅zków organicznych i CO. Taki sk􀃡ad chemiczny gazów sprzyja z􀃡o􀄪onemu mechanizmowi redukcji NO opisanemu sumarycznymi równaniami reakcji2): 2NO + 2CH4 􀄺 2HCN + 2H2O + H2 + 369 kJ (1) 6NO + 2CH4 􀄺 2CO + 4H2O + 3N2 + 1793 kJ (2) Na pocz􀄅tku lat dziewi􀄊􀃼dziesi􀄅tych XX w. zaprezentowano komercyjne zastosowanie technologii reburningu3). Badania przeprowadzono w elektrowni Dawson Newey w Cassvile (Wisconsin, USA) na instalacji o mocy 100 MW z[...]

Recykling surowcowy glinu z opakowań wielomateriałowych


  Przedstawiono wyniki badań surowcowego recyklingu glinu z opakowań wielomateriałowych przetwarzanych termicznie w reaktorze fluidyzacyjnym. Zaproponowano wykorzystanie odzyskanego glinu do produkcji ałunu glinowo-potasowego. Badania prowadzono na próbkach folii i blachy aluminiowej poddawanych i nie poddawanych obróbce termicznej, sam zaś proces produkcji ałunu prowadzono z użyciem roztworu KOH i H2SO4. Uzyskana wydajność tego procesu wynosiła ok.70-ok. 90%. Spent multi-material packagings were thermally processed in fluidized bed reactor under heat for Al foil recovery. The foil scraps were treated with KOH and H2SO4 to produce KAl(SO4)2·12H2O crystals pptd. after cooling the reaction mixt. (yield 66-92%). Opakowania wielomateriałowe są szeroko stosowane w przemyśle spożywczym. Wykorzystuje się je do przechowywania napojów łatwo psujących się, ponieważ gwarantują zachowanie świeżości produktu. Dodatkowym atutem takich opakowań jest to, że są oferowane w dużym zakresie pojemności 65-2000 mL. Przeciętne opakowania aseptyczne przeznaczone do długotrwałego przechowywania mleka i soków zawierają ok. 75% mas. papieru, 20% mas. polietylenu oraz 5% mas. glinu w postaci folii1). Każda z tych warstw spełnia określone zadanie. Warstwa papieru zapewnia sztywność opakowania, a pokrycie polietylenem jego szczelność. Folia aluminiowa stanowi barierę dla tlenu, drobnoustrojów i promieniowania UV. Jednak ze względu na kompozytową budowę tych opakowań nie ma możliwości zastosowania wobec nich prostych metod recyklingu. Badano możliwość zrealizowania koncepcji technologii utylizacji opakowań wielomateriałowych łączącej w sobie odzysk ciepła i recykling surowcowy. Według tej koncepcji proces odzysku ciepła byłby przeprowadzany w reaktorze fluidyzacyjnym, w którym spalano by wielomateriałowe odpady opakowaniowe o średniej wartości opałowej ok. 20 MJ/kg2). Uwolnione z opakowań fragmenty folii aluminiowej byłyby usuwane z reaktora w proc[...]

 Strona 1  Następna strona »