Wyniki 1-10 spośród 14 dla zapytania: authorDesc:"ELŻBIETA GODLEWSKA"

Warstwy ochronne na stopie tiAlNb nanoszone techniką magnetronową - odporność na utlenianie

Czytaj za darmo! »

Stopy z uporządkowanych faz międzymetalicznych, jakie tworzy tytan z glinem, znajdują zastosowanie jako nowe, lekkie materiały konstrukcyjne do pracy w wysokich temperaturach [1-5]. Zasadniczymi zaletami tych stopów są: niska gęstość, wysoka wytrzymałość oraz żaroodporność. Potencjalne zastosowania obejmują łopatki turbin gazowych, wirniki turbosprężarek oraz elementy silników samochodowych.[...]

Struktura i wybrane właściwości użytkowe powłok Ni-Cr na podłożach ze stopu TiAlNb

Czytaj za darmo! »

Tytan oraz jego stopy, ze względu na wiele specyficznych właściwości (między innymi duża wytrzymałość względna, wysoka odporność na korozję, wysoka temperatura topnienia, niska gęstość, obojętność biologiczna) [1,2], znalazły zastosowanie w wielu dziedzinach techniki [3-5]. Szczególnie interesującymi materiałami konstrukcyjnymi (zwłaszcza w lotnictwie) są stopy na osnowie faz międzymetalicznych Ti-Al. Ich zasadniczą zaletą jest niska gęstość połączona z dobrymi parametrami wytrzymałościowymi [6,7]. Prowadzone w ostatnich latach badania nad poprawą właściwości tych stopów poprzez modyfikacje składu [8], mikrostruktury [9] oraz warunków procesu otrzymywania [10] sprawiły, że spełniają one obecnie coraz więcej kryteriów wytrzymałościowych i stanowią materiały konkurencyjne dla na[...]

Ochrona powierzchniowa stopu Ti-46Al-8Nb


  Stopy na osnowie faz międzymetalicznych z układu Ti-Al są przedmiotem dużego zainteresowania ze względu na niską gęstość (dwukrotnie niższą od żarowytrzymałych stopów niklu) dobre właściwości mechaniczne oraz odporność na utlenianie. Ich zastosowania konstrukcyjne w podwyższonej temperaturze ogranicza jednak skłonność do pochłaniania gazów i związane z tym obniżenie plastyczności. W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań mających na celu ograniczenie dyfuzji gazów przy pomocy warstw nanoszonych metodą rozpylania magnetronowego. Omówiono właściwości mikromechaniczne warstw oraz ich odporność na utlenianie w powietrzu w warunkach cyklicznych zmian temperatury. Słowa kluczowe: stopy na osnowie γ-TiAl, utlenianie, warstwy ochronne Surface protection of a Ti-46Al-8Nb all[...]

Utlenianie materiału termoelektrycznego CoSb3 z warstwą Cr-5Si nanoszoną metodą PVD


  Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 323 pomocy skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), rentgenowskiej analizy fazowej (XRD) oraz mikroanalizy rentgenowskiej (EDS). 3. Wyniki badań i dyskusja Obraz przełomu próbki z naniesioną warstwą Cr-5Si w świetle elektronów odbitych (BEI) przedstawia rys. 1. Powłoka ma jednorodną grubość, zbudowana jest z gęsto upakowanych podłużnych kryształów zorientowanych prostopadle względem powierzchni podłoża, wykazuje dobrą przyczepność i pozbawiona jest makrodefektów. Według półilościowej analizy EDS z przekrojów próbek, powłoki są jednorodne pod względem składu chemicznego i fazowego (95%at. Cr i 5%at. Si). Dyfraktogram z powierzchni próbki bezpośrednio po naniesieniu powłoki, uwidacznia dwie fazy: CoSb3 oraz α-Cr o strukturze A2. Poszerzone refl eksy świadczą o submikronowych wielkościach krystalitów tworzących powłokę. Z nielicznych dostępnych w literaturze informacji oraz systematycznych badań przeprowadzonych ostatnio przez autorów niniejszej pracy wiadomo, że CoSb3, podczas wygrzewania w atmosferze zawierającej tlen, w temperaturze powyżej 500°C, ulega utlenianiu z utworzeniem wielowarstwowej zgorzeliny, złożonej z tlenków antymonu oraz tlenków antymonowo-kobaltowych [4]. Na podstawie dyfraktogramów z powierzchni próbek z powłoką Cr-5Si utlenianych w powietrzu w temperaturze 500°C przez 80 godz., nie stwierdzono obecności tlenków charakterystycznych dla zgorzeliny narastającej na materiale niechronionym. Zarejestrowane refl eksy pochodziły od faz CoSb3, α-Cr oraz Cr2O3. Systematyczne obserwacje mikroskopowe oraz mikroanalizy rentgenowskie przełomów i zgładów,[...]

Warstwy (Cr-Si)O nanoszone techniką magnetronową na CoSb3


  Materiał podłożowy - związek międzymetaliczny CoSb3, należący do grupy skutterudytów - został otrzymany w laboratoriach Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH drogą bezpośredniej syntezy z pierwiastków oraz spiekania na gorąco. Przygotowanie powierzchni próbek do nakładania warstw metodą rozpylania magnetronowego, obejmowało polerowanie pastami diamentowymi o uziarnieniu do 1 μm, odtłuszczanie w acetonie oraz mycie w płuczce ultradźwiękowej. Do procesu osadzania wybrano targety chromowo-krzemowe o zawartości krzemu 5 oraz 40% at. Targety Cr-Si otrzymano z proszków Cr i Si zmieszanych w odpowiednim stosunku stechiometrycznym i spiekanych metodą prasowania na gorąco pod ciśnieniem 25 MPa w temperaturze 1873K (Cr-5Si) lub 1673K (Cr-40Si). Procesy rozpylania prowadzono przez 30 min. w atmosferze argonu (target Cr-5Si) oraz w atmosferze Ar+O2 (targety Cr-5Si oraz Cr-40Si) przy użyciu magnetronu WMK-50 z zasilaczem impulsowym firmy DORA. Warstwy zawierające tlen oznaczono w tekście odpowiednio, jako (Cr-5Si)O oraz (Cr-40Si)O. Ciśnienie mieszaniny reakcyjnej było utrzymywane na poziomie 7,0 - 10-3 mbar, temperatura podłoża wynosiła 473K, natężenie prądu katodowego 0,7 A, natomiast moc wydzielana na targecie wynosiła 0,63 kW. Wybrane próbki dodatkowo wygrzewano w temperaturze 673K przez 6 godz. w atmosferze argonu (10 Pa), w celu wytworzenia połączenia dyfuzyjnego, na granicy rozdziału (Cr-Si)O/ CoSb3. Próbki z warstwami poddawano utlenianiu w powietrzu w temperaturze 773 oraz 873K przez 20…[...]

Powłoki Mg2Si natryskiwane zimnym gazem

Czytaj za darmo! »

Rozwój nowych technologii inżynierii powierzchni zawsze wiązał się z badaniami nad otrzymywaniem powłok o lepszych właściwościach niż te, które uzyskiwano wcześniej stosowanymi metodami lub obniżeniem kosztów ich wytwarzania. W procesach natryskiwania cieplnego do podstawowych czynników, które decydują o właściwościach otrzymywanej powłoki, można zaliczyć: prędkość cząstki i jej temperaturę w momencie uderzenia w podłoże oraz otaczającą atmosferę. W przypadku natryskiwania płomieniowego, łukowego, plazmowego oraz naddźwiękowego materiały metaliczne ulegają utlenianiu, co powoduje obniżenie właściwości powłok. Wzrost prędkości cząstek w przypadku natryskiwania naddźwiękowego (HVOF) pozwala na znaczne ograniczenie tego zjawiska, mimo że cząstki materiału powłokowego mają kontakt z produktami spalania oraz z tlenem, który jest obecny w mieszance palnej i otaczającej atmosferze. W przypadku natryskiwania plazmowego wysoka temperatura prowadzi do szeregu innych niekorzystnych zjawisk, takich jak: odparowanie materiału, zmiany fazowe, rekrystalizacja, uwalnianie gazów, rozwarstwienia, odkształcenia itp. Niekorzystnych zmian w składzie fazowym powłoki można uniknąć, przeprowadzając natryskiwanie w zamkniętych komorach z kontrolowaną atmosferą lub w próżni. Jednak wiąże się to ze znacznym wzrostem kosztów procesu. Dalsze polepszenie jakości powłok wymagało więc modyfikacji technologii w kierunku ograniczenia niekorzystnego wpływu temperatury na rzecz wzrostu prędkości cząstek. Koncepcja natryskiwania bez źródła ciepła w postaci płomienia lub plazmy powstała już w końcu lat 50. ubiegłego stulecia [1]. Stało się to możliwe dopiero w połowie lat 80. ubiegłego stulecia, kiedy zespół prof. A. Papyrina w Instytucie Teoretycznej i Stosowanej Mechaniki w Nowosybirsku opracował całkiem nową technikę natryskiwania zimnym gazem. Prowadzone przez ten zespół prace badawcze wykazały możliwość otrzymywania powłok z różnych metali, stopów oraz kompo[...]

Effect of plasma modification of polyamide-polyethylene films on their physicochemical and bacteriological properties Wpływ modyfikacji plazmowej na fizykochemiczne i bakteriologiczne właściwości folii poliamidowo-polietylenowej DOI:10.12916/przemchem.2014.177


  Polyamide-polyethylene bilayer film was plasma treated under atm. pressure in N2O or NH3-contg. Ar and covered with SiO2 by CVD from (EtO)4Si. The film samples were wetted with aq. nisin and studied for bactericidal activity. They showed inhibiting activity with respect to Micrococcus luteus bacteria on the level 62-96%. The plasma treatment did not result in any deterioration of mech. properties and permeability of the film but its weldability was decreased. Przedstawiono wyniki badań dotyczące wpływu modyfikacji plazmowej na przeciwdrobnoustrojowe i fizykochemiczne właściwości folii poliamidowo-polietylenowej. Proces modyfikacji prowadzono w wyładowaniu DBD (dielectric barrier discharge) pod ciśnieniem atmosferycznym. Stwierdzono, że w wyniku obróbki plazmowej zwiększa się hydrofilowość powierzchni folii, co ułatwia przyleganie wodnych roztworów bakteriocydów (np. nizyny lub chitizanu). Nie uległa zmianie wytrzymałość mechaniczna plazmowo modyfikowanej folii, zmniejszyła się natomiast wytrzymałość wykonanych z niej zgrzewów. Poprawie uległy właściwości barierowe folii w stosunku do tlenu, nie uległa zmianie przepuszczalność względem pary wodnej. Na podstawie badań bakteriologicznych wykonanych dla folii plazmowo modyfikowanych pokrytych nizyną stwierdzono, że wykazywały one właściwości inhibitujące w stosunku do bakterii Micrococcus luteus na poziomie 62-96%. Wartości te zmieniały się w zależności od składu mieszaniny stosowanej do modyfikacji powierzchni tworzywa. Tworzywa organiczne ze względu na dużą wytrzymałość mechaniczną, odporność chemiczną i łatwą dostępność są coraz częściej stosowane w przemyśle spożywczym jako opakowania. Są one ponadto tanie, lekkie i przezroczyste, łatwo je barwić oraz litografować1). Aby nadać im charakter opakowań aktywnych, przedłużających produktom pakowanym termin przydatności do spożycia, już na etapie produkcji dodaje się do polimerów przed zastygnięciem substancje mające właśc[...]

Uruchomienie produkcji nowoczesnych opakowań typu doypack DOI:10.15199/42.2015.1.3


  1. Wstęp W roku 2012 PPHU EWA Strękowski sp.j. z Zambrowa zawarła umowę o współpracy z CentralnymOśrodkiemBadawczo- -Rozwojowym Opakowań, aktualnie przekształconym w COBRO - Instytut Badawczy Opakowań. Podjęta współpraca jest związana z zainicjowanym przez przedsiębiorstwo projektem mającym na celu uruchomienie produkcji nowoczesnych opakowań - torebek stojących tzw. doypack. Współpraca ta została sfinalizowana w roku 2014, po wytworzeniu oraz pozytywnej ocenie serii prototypowych opakowań, uzyskanych przy wykorzystaniu urządzenia produkcyjnego wykonanego w kraju, przez przedsiębiorstwo Polpak sp. z o.o.woparciu owytyczne PPHU EWA Strękowski sp.j. Dotychczasowi producenci opakowań typu doypack wykorzystują do tego celu maszyny importowane, pracujące w układzie poziomym. Urządzenie po raz pierwszy skonstruowane na zlecenie PPHU EWA Strękowski sp.j., wykorzystując kołnierz formujący, pracuje natomiast w systemie pionowym. Aktualnie po pozytywnej ocenie serii prototypowych, przy wykorzystaniu tejmaszyny realizowana jest produkcja opakowań typu doypack na zamówienie ich użytkowników. Zamierzenia PPHU EWA Strękowski sp.j. uruchomienia produkcji przede wszystkim opakowań dostosowanych do pakowania produktów wrażliwych na zawilgocenie, zadecydowały o ukierunkowaniu wstępnych opracowań COBRO, zawartych w raportach wykonanych w roku 2012 [1, 2]. Wmyśl założeń przewidziane dowytwarzaniawprzedsiębiorstwie opakowania typu doypack będą dostosowane do pojemności większych niż wymagane do jednorazowego użycia. Stopniowe zużytkowywanie zawartości wymaga ponownego, a nawet wielokrotnego w miarę szczelnego zamykania, co jest możliwe dzięki wyposażeniu opakowania w tzw. zamknięcie strunowe. Ze względów ekologicznych za celowe uznano uwzględnienie wersji opakowania, w którym zarówno laminat, jak i zamknięcie byłyby wytwarzane z tego samego rodzaju tworzywa, co umożliwiłoby recyklingmateriałowy kompletnych opakowań. W niniejszym tekście omów[...]

Modyfikacje powierzchni stopu tytanu metodą rozpylania magnetronowego

Czytaj za darmo! »

Duża odporność na korozję w różnych środowiskach, obojętność biologiczna, brak toksyczności, a także mała gęstość (4,5 g/cm3) tytanu oraz duża wytrzymałość mechaniczna sprawiają, iż metal ten oraz jego stopy są szeroko stosowane jako nowoczesne biomateriały metaliczne [1,2]. Wzrost zapotrzebowania na elementy biozgodne z tkankami organizmu żywego jest przyczyną ciągłych poszukiwań nowych sposobów ulepszania znanych stopów. Badania obejmują szerokie spektrum wyspecjalizowanychmetod nanoszenia powłok zwiększających biozgodność i tolerancję materiału [1]. Jednak dotychczasowe doświadczenia in vivo nie dają w pełni zadowalających rezultatów. Jest to związane ze stosunkowo łatwym przechodzeniem składników stopu (np. wanadu) do organizmu ludzkiego i w konsekwencji powodowaniem stanó[...]

Wpływ implantowanego itru na wysokotemperaturowe utlenianie stali ferrytycznej Crofer 22 APU


  Ochrona przed Korozją, vol. 54, nr 6 353 0,80 % wag.) i lantan (do 0,20 % wag.) . Dodatek manganu sprawia, że zgorzelina na tej stali ma budowę dwuwarstwową. Warstwa wewnętrzna zbudowana jest z Cr2O3, natomiast zewnętrzna ze spinelu manganowo-chromowego MnCr2O4, który ma za zadanie ograniczać tworzenie lotnych tlenowodortlenków (np. CrO2(OH)2) po stronie katodowej ogniwa paliwowego. Producent zdecydował się na użycie lantanu jako pierwiastka wywołującego REE, gdyż jego rozpuszczalność w fazie α-Fe wynosi ok. 0,5%, podczas gdy dla itru jest ona mniejsza niż 0,1% [6]. Ponadto itr, w odróżnieniu od lantanu, tworzy z żelazem fazy międzymetaliczne (np. Fe17Y2). Celem niniejszej pracy było sprawdzenie, czy zwiększenie zawartości aktywnego pierwiastka na drodze implantacji jonowej w warstwie wierzchniej stali Crofer 22 APU, prowadzi do dalszej poprawy żaroodporności tego materiału. Badania utleniania przeprowadzone zostały w 900°C, czyli w temperaturze o przeszło sto stopni Celsjusza wyższej od temperatury pracy SOFC. 2. Materiał i metodyka badawcza Podany przez producenta skład stal[...]

 Strona 1  Następna strona »