Wyniki 1-1 spośród 1 dla zapytania: authorDesc:"Kazimierz Górk a"

Korzystanie ze środowiska i fundusze ekologiczne w świetle statystyki


  Swoistą cechą polityki ekologicznej w Polsce i w większości krajów Europy Środkowo- Wschodniej jest rozbudowany system opłat za korzystanie ze środowiska naturalnego i wprowadzanie w nim zmian (w krajach zachodnich szerzej stosuje się podatki ekologiczne, pobierane przez budżet). Opłaty te są podstawą tworzenia funduszy celowych, które z istoty swej stanowią ważne i pewne źródło finansowania ochrony środowiska (15-20% nakładów inwestycyjnych). Fundusze ekologiczne gromadzą również kary pieniężne za naruszanie warunków korzystania ze środowiska. Nie korzystają natomiast z żadnych dotacji budżetowych, co jednak ma miejsce w innych krajach. Opłaty obciążają koszty bieżące przedsiębiorstw uciążliwych dla środowiska. Z kolei kary stanowią element rachunku zysków i strat (rachunku wyników) i dlatego są dotkliwsze dla przedsiębiorców, zwłaszcza że ich stawki jednostkowe są zwykle 10 razy wyższe niż stawki opłat. Jednakże w praktyce relacja między wpływami z opłat i kar kształtuje się co najwyżej jak 95:5 ze względu na coraz lepsze przestrzeganie przepisów ekologicznych, a także ich tolerancyjność. Opłaty za korzystanie ze środowiska są pobierane od lat 70. za emisję zanieczyszczeń powietrza, składowanie odpadów, pobór i korzystanie z wód i urządzeń wodnych, wprowadzanie ścieków do wód lub ziemi, usuwanie drzew i krzewów. Obecnie kwestie te reguluje ustawa z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (tekst jednolity Dz.U. 2008, nr 25, poz. 150), która wprowadziła ponadto opłaty produktowe i depozytowe. Kolejne nowe opłaty i kary obowiązują od 2006 r. Stały się one podstawą utworzenia w 1989 r. Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej oraz wojewódzkich FOŚiGW. W 1993 roku powołano fundusze gminne, a w 1998 - fundusze powiatowe. Zasady rozdysponowania opłat i kar pomiędzy te fundu[...]

 Strona 1