Wyniki 1-10 spośród 17 dla zapytania: authorDesc:"Jacek JANUSZEWSKI"

Nawigacyjne systemy satelitarne dziś oraz w bliższej i dalszej przyszłości

Czytaj za darmo! »

Do 4 października 1957 roku z pojęciem satelity był kojarzony wyłącznie naturalny satelita planety, np. Księżyc w przypadku Ziemi. Z chwilą wprowadzenia w tym dniu na orbitę okołoziemską sztucznego satelity rozpoczęła się nowa era - era podboju kosmosu. Obecnie dla zdecydowanej większości społeczeństwa satelity to obiekty zbudowane przez człowieka i wystrzelone w przestrzeń kosmiczną. SATEL[...]

Charakterystyka sygnałów nawigacyjnych systemów satelitarnych dziś oraz w przyszłości

Czytaj za darmo! »

Pod koniec pierwszej dekady XXI wieku na orbicie okołoziemskiej znajdowało się kilkaset sztucznych satelitów. Kilkadziesiąt z nich stanowi segment kosmiczny nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS) oraz satelitarnych systemów wspomagających (SBAS). Zasada działania tych systemów i ich wykorzystanie obecnie oraz w przyszłości przedstawiono w [2], [3], [5], [8], [10]. Każdy satelita systemów[...]

Naziemne i satelitarne systemy radionawigacyjne wczoraj, dziś, jutro

Czytaj za darmo! »

Od zarania dziejów pozycja obiektu, zarówno przemieszczającego się, jak i stacjonarnego, była określana za pomocą metod klasycznych, takich jak pomiary ciał niebieskich, namiary optyczne. Odkrycie fal radiowych umożliwiło opracowanie nowych metod - naziemnych systemów radionawigacyjnych, zwanych dalej NSRN oraz nawigacyjnych systemów satelitarnych, zwanych dalej NSS. Oile NSRN wykorzystywane były przez użytkowników na morzu i powietrzu, to NSS również przez użytkowników lądowych. NAZIEMNE SYSTEMY RADIONAWIGACYJNE W tabeli 1 zamieszczono wybrane parametry techniczno-ekploatacyjne powszechnie wykorzystywanych NSRN, czyli systemu Decca Navigator, obydwu odmian systemu Loran, czyli A i C, systemu Omega i systemów lokalnych dużej dokładności, takich jak Hyper- Fix, Rana, Toran, Tri[...]

Depesza nawigacyjna systemów satelitarnych obecnie i w przyszłości

Czytaj za darmo! »

Wszystkie nawigacyjne systemy satelitarne (NSS), zarówno te już funkcjonujące (GPS i GLONASS), jak i dopiero budowane (Galileo i Compass), liczą trzy segmenty: kosmiczny, obejmujący wszystkie satelity danego systemu, niezależnie czy jest to w danym momencie satelita operacyjny czy też nie, naziemny, obejmujący wszystkie stacje danego systemu zlokalizowane na Ziemi, awszczególności jedną lub więcej stacji głównych oraz stacje śledzące i korygujące, użytkownika, czyli zbiór wszystkich odbiorników danego systemu. Użytkownik określa swoją pozycję na podstawie sygnałów docierających z satelitów do anteny jego odbiornika, dokonując przy tym odpowiednich pomiarów. Sygnały emitowane przez satelity są modulowane depeszą nawigacyjną, otrzymaną wcześniej ze stacji korygującej segme[...]

Czas i jego skale w nawigacyjnych systemach satelitarnych

Czytaj za darmo! »

Pod koniec pierwszego dziesięciolecia XXI wieku zagadnienia związane z czasem, jego znajomością i wykorzystaniem są przedmiotem bardzo dużego zainteresowania na całym świecie, w tym również szybko rosnącej liczby użytkowników nawigacyjnych systemów satelitarnych. Zdecydowana większość odbiorników tychże systemów - oprócz współrzędnych pozycji - sygnalizuje bieżący czas w skali lokalnej lub UTC. Omówmy więc związane z tym problemy. POJĘCIE CZASU Czas, z greckiego aion (trwanie) lub chronos (następstwo), jest definiowany jako kolejność występowania po sobie zjawisk i zdarzeń, stanowiąca przedmiot badań w wielu dziedzinach. Z fizycznego punktu widzenia jest to wielkość, służąca do chronologicznego szeregowania zdarzeń. Według koncepcji I. Newtona, która dominowała do połowy XIX [...]

Odbiorniki nawigacyjnych systemów satelitarnych część I


  Przełom pierwszej i drugiej dekady trzeciego tysiąclecia to lata dynamicznego rozwoju i modernizacji zarówno nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS), amerykańskiego GPS i rosyjskiego GLONASS, jak i wspomagających je systemów SBAS (Satellite Based Augmentation System), EGNOS, WAAS, MSAS. Jednocześnie na etapie budowy znajdowały się dwa kolejne NSS - Galileo i Compass, powstające odpowiednio w Europie i Chinach. Rośnie też liczba różnego rodzaju stacji referencyjnych NSS, transmitujących poprawki różnicowe. Z całą pewnością można dzisiaj stwierdzić, że na świecie bardzo szybko wzrasta liczba użytkowników wymienionych systemów, a odbiorniki tych systemów można spotkać w środkach komunikacji zbiorowej i indywidualnej, w telefonach komórkowych, w pomiarach geodezyjnych, synchronizacji sieci telekomunikacyjnych i komputerowych, leśnictwie i ochronie środowiska itp. Dla użytkowników dostępnych jest już kilka tysięcy różnego rodzaju odbiorników NSS ponad stu producentów. W artykule będzie scharakteryzowany rynek tychże odbiorników i ich najważniejsze parametry techniczno-eksploatacyjne. Dalej zostanie przeprowadzona analiza porównawcza wybranych modeli odbiorników stacjonarnych, przenośnych i pracujących w odmianie różnicowej. SEGMENT UŻYTKOWNIKA, PODZIAŁ I PARAMETRY ODBIORNIKÓW W każdym nawigacyjnym systemie satelitarnym (NSS) można wyróżnić trzy segmenty: okosmiczny, który tworzą wszystkie satelity danego systemu, zarówno te operacyjne, jak i nie, onaziemny, który tworzy sieć stacji naziemnych, oużytkowników, który tworzy zbiór wszystkich posiadanych przez nich odbiorników. Podział odbiorników Zasada działania nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS) i wspomagających je systemów satelitarnych (SBAS), charakterystyka sygnałów emitowanych przez satelity poszczególnych systemów oraz treść depeszy nawigacyjnej zostały opisane w [4], [5], [6] i [7]. Wszystkich użytkowników NSS i SBAS można podzielić [...]

Odbiorniki nawigacyjnych systemów satelitarnych Część II


  Przełom pierwszej i drugiej dekady trzeciego tysiąclecia to lata dynamicznego rozwoju i modernizacji zarówno nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS), w szczególności amerykańskiego GPS i rosyjskiego GLONASS, jak i systemów je wspomagających SBAS (Satellite Based Augmentation System), EGNOS, WAAS i MSAS. Jednocześnie na etapie budowy znajdowały się dwa kolejne NSS - Galileo i Compass, powstające odpowiednio w Europie i Chinach. Rośnie też liczba różnego rodzaju stacji referencyjnych NSS transmitujących poprawki różnicowe. Z całą pewnością można dzisiaj stwierdzić, że na świecie bardzo szybko wzrasta liczba użytkowników tych systemów. Odbiorniki owych systemów można spotkać w środkach komunikacji zbiorowej i indywidualnej, w telefonach komórkowych, w pomiarach geodezyjnych, synchronizacji sieci telekomunikacyjnych i komputerowych, leśnictwie i ochronie środowiska i wielu innych sektorach gospodarki. Dla użytkowników jest dostępnych już kilka tysięcy różnego rodzaju odbiorników NSS przeszło stu producentów. W pierwszej części publikacji1) scharakteryzowano rynek tych odbiorników i ich najważniejsze parametry techniczno-eksploatacyjne. W niniejszej, drugiej części przeprowadzono natomiast analizę porównawczą wybranych modeli odbiorników stacjonarnych, zintegrowanych, pracujących w odmianie różnicowej oraz przenośnych. ODBIORNIKI STACJONARNE SYSTEMU GPS W pierwszych latach funkcjonowania systemu GPS na rynku dominowały odbiorniki stacjonarne, przeznaczone przede wszystkim dla użytkowników morskich. Z upływem lat, wraz z rozbudową samego systemu oraz znaczącym rozszerzaniem się grona jego użytkowników, udział procentowy tychże odbiorników wprawdzie się zmniejszył, i to znacząco, nadal jednak znajdują one wielu nabywców. W tabeli 1 zestawiono 13 najważniejszych parametrów techniczno-eksploatacyjnych pięciu wybranych odbiorników stacjonarnych systemu GPS, wykorzystujących w procesie określania pozycji użytkownika sygnały z sate[...]

Anteny nadawcze i odbiorcze naziemnych i satelitarnych systemów nawigacyjnych


  Już niemal od 70 lat pozycja różnego rodzaju obiektów, zarówno tych przemieszczających się, jak i stacjonarnych, jest określana za pomocą naziemnych systemów radionawigacyjnych (NSRN), a od przeszło 30 lat również i nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS) [6], [8]. Zasada działania wszystkich tych systemów opiera się na wykorzystaniu właściwości propagacyjnych fal radiowych, od mikrofal (NSS) po fale bardzo długie (NSRN). W każdym przypadku użytkownik ma do czynienia z odbiornikiem wyposażonym w odpowiednią antenę, do której docierają sygnały ze stacji naziemnych lub/i satelitów. Emisja sygnałów z owych stacji i satelitów odbywa się za pośrednictwem odpowiednio dobranych anten, których parametry są uzależnione między innymi od częstotliwości sygnału. Omówmy kolejno anteny nadawcze NSRN i NSS oraz odbiorcze tychże systemów, będące integralną częścią odbiorników użytkowników. Anteny można zdefiniować jako element urządzenia radiotechnicznego wykorzystywanego do wypromieniowywania lub odbierania energii elektromagnetycznej w postaci fal radiowych. ANTENY NADAWCZE NAZIEMNYCH SYSTEMÓW RADIONAWIGACYJNYCH Jeszcze do niedawna, bo do połowy lat dziewięćdziesiątych minionego wieku, pozycja użytkowników morskich i lotniczych na całym świecie była określana przede wszystkim za pomocą takich systemów NSRN, jak Decca Navigator, Omega i Loran C [2], [6], [8]. Żadnej jednak z przeszło 100 stacji nadawczych emitujących sygnały na falach długich i bardzo długich nie zlokalizowano na terenie Polski ani innego wówczas istniejącego państwa socjalistycznego. Możliwość korzystania z NSS i ich zalety doprowadziły do tego, że obecnie (rok 2011) jedynym systemem naziemnym w pełni operacyjnym jest Loran C [9] i [10]. Jednak ze względu na to, że wszystkie trzy wymienione systemy NSRN z powodzeniem funkcjonowały przez kilkadziesiąt lat, a anteny ich stacji o wysokości 200 metrów i większej były właściwie jedynymi antenami tej wielkości wykorzystywanym[...]

Nowe depesze nawigacyjne systemu satelitarnego gps oraz budowanych systemów Galileo i qzss


  Sygnały emitowane przez satelity wszystkich nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS ) oraz wszystkich satelitarnych systemów wspomagających SBAS (Satellite Based Augmentation System), zarówno tych już funkcjonujących (odpowiednio GPS i GLONASS oraz WAAS, EGNOS i MSAS), jak i dopiero budowanych (odpowiednio Galileo i Compass oraz GAGAN i SDCM) są modulowane depeszą nawigacyjną (navigation message). Strukturę depeszy NAV emitowanej przez satelity systemu GPS, zawartość ramki depeszy FNAV systemu Galileo, dane bezpośrednie i parametry efemeryd oraz dane niebezpośrednie i almanach emitowane przez satelity systemu GLONASS, wiadomości przekazywane przez satelity geostacjonarne SBAS, jak również depeszę nawigacyjną stacji referencyjnej odmiany różnicowej systemu GPS opisano w [3], [4], [9], [11], [12]. W ostatnich kilku latach w NSS już funkcjonujących nastąpiły istotne zmiany modernizacyjne wszystkich trzech ich segmentów, czyli kosmicznego, naziemnego i użytkownika [1], [10], [12], [13], [14]. Zmiany te objęły także depeszę nawigacyjną systemu GPS, która od chwili jego powstania (lata osiemdziesiąte XX wieku) praktycznie się nie zmieniła. W latach 2010-2011 podano też do publicznej wiadomości bliższe szczegóły niektórych rodzajów depesz systemu Galileo i budowanego przez Japonię regionalnego systemu satelitarnego QZSS (Quasi Zenith Satellite System) [2], [8]. W artykule opisano dwie nowe depesze CNAV i CNAV-2 systemu GPS, ramową strukturę depeszy FNAV i ujawnione szczegóły depeszy INAV systemu Galileo oraz depeszę LEX systemu QZSS. Dokonano też zestawień zbiorczych najważniejszych parametrów wszystkich wymienionych depesz oraz depeszy ST systemu GLONASS. DEPESZE SYSTEMU GPS Pojawienie się w ostatnich kilku latach nowych bloków satelitów IIR-M i IIF emitujących, w porównaniu z wcześniejszymi blokami II, IIa i IIR, dodatkowe sygnały na dodatkowych częstotliwościach, umożliwiło wprowadzenie do eksploatacji dwóch nowych rodzajów[...]

System egnos i inne satelitarne systemy wspomagające


  Pozycja obiektów, zarówno stacjonarnych, jak i ruchomych, jest najczęściej określana za pomocą nawigacyjnych systemów satelitarnych (NSS), przede wszystkim systemu GPS, a od grudnia 2011 roku również systemu GLONASS. Dla większości użytkowników dokładność owej pozycji jest wystarczająca, dla niektórych jednak, w pewnych warunkach, miejscach i momentach - zbyt mała lub nie jest wiarygodna, pozbawiona bowiem tzw. integrity, czyli zdolności natychmiastowego ostrzegania użytkownika o niewłaściwym funkcjonowaniu systemu. Dlatego też już na początku lat 90. minionego wieku stworzono odmianę różnicową systemu GPS, która zaspokoiła prawie wszystkie wymagania, ale jedynie użytkowników morskich. Ze względu bowiem na ograniczony (do 300 km) zasięg stacji referencyjnych transmitujących poprawki różnicowe (częstotliwości z przedziału 283,5 - 325 kHz), z myślą przede wszystkim o użytkownikach lotniczych, stworzono nowe systemy, wykorzystujące odpowiednio rozbudowaną sieć stacji naziemnych w celu zwiększenia, i to w każdych warunkach, dokładności określanej pozycji, a przede wszystkim zapewnienia jej wiarygodności. Informacje wytworzone w wymienionej sieci stacji mogą być przesyłane do odbiorników użytkowników za pomocą: - naziemnych stacji radiowych wchodzących w skład naziemnych systemów wspomagających GBAS (Ground Based Augmentation System), - satelitów geostacjonarnych wchodzących w skład satelitarnych systemów wspomagających SBAS (Satellite Based Augmentation System). Tym też systemom poświęcony jest niniejszy artykuł. Omówiono systemy już funkcjonujące - ogólnodostępne EGNOS (European Geostationary Navigation Overlay System), WAAS (Wide Area Augmentation System) i MSAS (Multifunctional Transport Satellite Based Augmentation System) oraz systemy obecnie budowane (połowa 2012 roku) - również ogólnodostępne SDCM (System for Differential Correction and Monitoring) i GAGAN (GPS and Geo Augmented Navigation). Pominięto natomiast systemy [...]

 Strona 1  Następna strona »