Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"Maciej KULIG"

Zdarzenia operacyjne w ciągłym doskonaleniu procesu biznesowego wyzwania i bariery, teoria i praktyka (cz. I) DOI:


  FILOZOFIA CIĄGŁEGO DOSKONALENIA Niepowodzenia i błędy zdarzają się nawet w perfekcyjnie zaprojektowanych, starannie wykonanych i zainstalowanych oraz prawidłowo eksploatowanych obiektach, dobrze zarządzanych systemach czy procesach. Problemy wpływające negatywnie na uzyskiwane efekty realizowanego procesu produkcyjnego lub usługowego są praktycznie biorąc nieuniknione - urządzenia i narzędzia są zawodne, człowiek popełnia błędy, oddziaływania zewnętrzne utrudniają pomyślną realizację celów działalności. Umiejętność skutecznego rozwiązywania pojawiających się problemów, w taki sposób, aby nie powtórzyły się więcej w przyszłości, jest jednym z ważnych czynników, które mogą zadecydować o powodzeniu prowadzonej działalności. Należy podkreślić, że różnorodne problemy czy trudności zaobserwowane w trakcie realizacji procesu biznesowego stanowią równocześnie źródło cennych informacji, które umożliwiają systematyczne poprawianie tego procesu, ułatwiając wprowadzenie pozytywnych zmian, zarówno w środowisku, w którym działamy, jak i w sposobie naszego działania. Stwierdzenie to jest istotą filozofii ciągłego doskonalenia (ang. continuous improvement). W podejściu takim każde niepożądane zdarzenie lub problem operacyjny jest uznany za sposobność do ulepszeń, do poprawienia procesu/systemu. Sposobnością taką może być każde spostrzeżenie, które pozwoli wyeliminować potencjalne zagrożenie lub szkodę. Wśród specjalistów zajmujących się inżynierią i zarządzaniem systemów [2] istnieje zgodna opinia, że metoda stopniowego poprawiania systemu/procesu w oparciu o obserwacje operacyjne powinna być podstawowym narzędziem stosowanym w programie doskonalenia firmy. W.E. Deming, znany inżynier i filozof amerykański, uważany za klasyka w dziedzinie zarządzania i inżynierii systemów, podkreślał zawsze praktyczne znaczenie tego podejścia. W jego opinii "poprawa o 1% w 100 rzeczach jest bardziej skuteczna, mniej zaburzająca i trwalsza, niż poprawa o [...]

Zdarzenia operacyjne w ciągłym doskonaleniu procesu biznesowego wyzwania i bariery, teoria i praktyka (cz. II) DOI:


  ASPEKTY METODOLOGICZNE Skuteczna realizacja programu ciągłego doskonalenia, w którym wykorzystuje się szeroką gamę zdarzeń operacyjnych, wymaga stosunkowo znacznego wysiłku analitycznego związanego z badaniem i klasyfikacją zdarzeń. Odpowiednie metody i narzędzia analityczne są potrzebne, praktycznie biorąc, na wszystkich etapach procesu realizującego filozofię ciągłego doskonalenia: rozpoznania problemu, analizy przyczyn problemu i wyboru optymalnego rozwiązania. W opinii specjalistów i praktyków dostępność niezbędnych metod i narzędzi jest wystarczająca dla skutecznej realizacji takiego programu. Istnieje wiele narzędzi analitycznych, które mogą być stosowane do znalezienia przyczyn zdarzenia (problemu) i określenia na tej podstawie najkorzystniejszych rozwiązań. Wśród specjalistów praktyków istnieją pewne kontrowersje dotyczące wyboru dostępnych metod [2], [3], [8]. Uważa się jednak, że wybór metody analizy czy określonego narzędzia analitycznego nie jest czynnikiem krytycznym z punktu widzenia poprawności analiz, a więc i skuteczności podjętych działań naprawczych. Obserwacje praktyków wskazują, że istotną przeszkodą przy rozwiązywaniu problemów operacyjnych jest raczej nieprawidłowe użycie istniejących narzędzi lub brak odpowiednich analiz [3]. Wybrane aspekty metodologiczne, które mają istotny wpływ na skuteczność programów ciągłego doskonalenia, są omówione poniżej dla poszczególnych etapów procesu badania i rozwiązywania problemu. OCENA WAŻNOŚCI PROBLEMU Określenie ważności zdarzenia jest szczególnie istotne w odniesieniu do programu o charakterze proaktywnym, w którym zgłaszana jest znaczna liczba "drobnych" problemów/zdarzeń. Ważność problemu/zdarzenia decyduje o sposobie jego traktowania - jedynie niewielka część tych problemów jest przedmiotem szczegółowych analiz przyczyn zmierzających do określenia właściwych środków naprawczych, pozostałe po uprzedniej klasyfikacji są jedynie przedmiotem monitorowania, któr[...]

Zdarzenia operacyjne w ciągłym doskonaleniu procesu biznesowego wyzwania i bariery, teoria i praktyka (cz. III) DOI:


  Pewna część problemów operacyjnych jest związana z fizycznym uszkodzeniem urządzeń lub ich komponentów. W przypadku takich problemów, warunkiem znalezienia przyczyn i skutecznych rozwiązań jest określenie mechanizmów uszkodzenia tych elementów. W badaniu tych problemów powinniśmy rozróżniać dwa przypadki: uszkodzenie o charakterze przypadkowym (wynikające z "normalnego"użytkowania urządzenia), lub uszkodzenie spowodowane przez błędy lub nieprawidłowości na poszczególnych etapach życia urządzenia (projektowania, wytwarzania, eksploatacji, itp.). W pierwszym przypadku niezbędna jest weryfikacja, czy zagrożenie związane z uszkodzeniem tego urządzenia zostało rozpoznane i właściwie uwzględnione na etapie projektowania systemu. W drugim przypadku, stwierdzone nieprawidłowości powinny być punktem wyjścia do określenia przyczyn źródłowych i znalezienia skutecznych środków naprawczych. W praktyce są stosowane metody i narzędzia, które mogą ułatwić badanie takich uszkodzeń przez osoby, które często nie posiadają wystarczającej wiedzy specjalistycznej związanej z określoną technologią lub specyficznym mechanizmem uszkodzenia [14]. Narzędzia takie mogą być bardzo przydatne, szczególnie w sytuacjach, gdy udział odpowiedniego specjalisty w zespole badającym problem nie jest możliwy lub ekonomicznie uzasadniony. Obszerny przegląd dostępnych narzędzi tego typu znaleźć można w literaturze [3], [14]. Wśród specjalistów praktyków zajmujących się analizami przyczyn panuje opinia, że wybór metody analizy, czy określonego narzędzia analitycznego nie jest czynnikiem krytycznym z punktu widzenia poprawności, a więc i skuteczności analiz. Doświadczenia praktyczne wskazują, że istotną przeszkodą przy rozwiązywaniu problemów operacyjnych jest raczej nieprawidłowe użycie istniejących metod analizy przyczyn lub brak jakichkolwiek analiz. W opinii wielu specjalistów, użycie sformalizowanych metod analizy przyczyn w praktyce biznesowej nie jest zadowal[...]

Katastrofa kolejowa pod Szczekocinami – Czy wystarczająco skorzystaliśmy z tej lekcji? (cz. I) DOI:


  W niniejszym artykule prezentowane są rezultaty analizy przyczyn poważnego wypadku kolejowego, jaki miał miejsce w dniu 3 marca 2012 roku pod Szczekocinami, uzyskane przy użyciu jednej z metod dedukcyjnych znanej pod nazwą analizy mapy przyczyn [1]11. Głównym celem artykułu jest praktyczne zilustrowanie zasad analizy na konkretnym przykładzie, a także pokazanie wielkich zalet tego podejścia w badaniu zdarzeń i problemów operacyjnych. Analiza ta jest równocześnie sposobnością do niezależnego spojrzenia na rezultaty badania tego wypadku uzyskane przez Państwową Komisję Badania Wypadków Kolejowych (PKBWK), która była odpowiedzialna za ustalenie przyczyn wypadku i sformułowanie wynikających stąd zaleceń. Warto zaznaczyć, że z uwagi na poważne skutki tego wypadku ujawnienie wszystkich potencjalnych możliwości usunięcia niedoskonałości systemu ma w tym przypadku istotne znaczenie - analiza przyczyn i proponowane środki naprawcze powinny sięgać możliwie głęboko. Mapa przyczyn jest bardzo użytecznym narzędziem, które może ułatwić osiągnięcie tego celu. 1Publikacja ta zawiera obszerny przegląd dostępnych metod analizy przyczyn, a także przykłady ich zastosowania w praktyce. Mapa przyczyn pomaga w ukierunkowaniu procesu myślenia o przyczynach problemu. W podejściu tym wszystkie fakty, istotne okoliczności i uwarunkowania (czynności, warunki, decyzje, zmiany stanu systemu, itp.) zostają uporządkowane zgodnie z logiką "skutek - przyczyna". W naturalny sposób skłania to do rozpatrzenia wszystkich przyczyn, a nie tylko tych oczywistych, pomaga w uporządkowaniu istotnych uwarunkowań przyczynowych i pokazuje związki między nimi. Mapa przyczyn to wygodna platforma do szerokiego spojrzenia na rzeczywistość, to także doskonałe narzędzie do uchwycenia i logicznego zaprezentowania rezultatów pracy wieloosobowego zespołu badającego problem. W opinii autora, sporządzenie mapy przyczyn jest przydatne i celowe dla logicznego zaprezentowania rezult[...]

Katastrofa kolejowa pod Szczekocinami - czy wystarczająco skorzystaliśmy z tej lekcji? (cz. II) DOI:


  Możliwe przyczyny awarii rozjazdów nr 3 i 4 (przyczyna D) są analizowane na rys. 4. Usterka rozjazdów nr 3 i 4 może być uznana za uszkodzenie natury przypadkowej1 ("normalne", akceptowalne), mogła być jednak związana z błędami ludzkimi. Przyczyną zwiększonej awaryjności rozjazdu nr 3 i 4 mogły być błędy konstrukcyjne napędu rozjazdu albo niedostateczna obsługa tych urządzeń. W trosce o skuteczne zapobieganie podobnym wypadkom w przyszłości wpływ takich przyczyn na niezawodność rozjazdu powinien być wzięty pod uwagę, nawet wtedy, gdy nie istnieją "twarde" dowody, że takie przyczyny występowały w tym konkretnym wypadku. Rezultaty badań eksploatacyjnych rozjazdów [4] wskazują, że takich przyczyn nie należy wykluczyć. Problemy natury konstrukcyjnej mogły być wywołane przez błędy popełnione przy modernizacji urządzeń i niedostateczne korygowanie usterek zauważonych w fazie eksploatacji (prób). Błędy popełnione przy modernizacji urządzeń mogą wynikać z niewłaściwych założeń projektowych dotyczących modernizowanych urządzeń (przyczyna 1) albo z niewłaściwej implementacji projektu modernizacji (przyczyna 2). Niedostateczny nadzór nad procesem modernizacji (przyczyna 3) oraz presja czasowa związana z organizacją EURO 2012 mogły mieć również wpływ na oba te problemy. Uwagi dotyczące zasadności każdej z tych przyczyn (dowód potwierdzający określoną przyczynę) podane zostały w tabeli 2. Niedostateczne korygowanie usterek zauważonych w fazie eksploatacji może wynikać z niedoskonałości systemu wykorzystania doświadczeń operacyjnych: (a) niedostatków systemu zgłaszania/rejestracji zdarzeń operacyjnych (przyczyna 4) lub (b) niedostatecznej analizy albo zignorowania wniosków z badania zdarzeń operacyjnych (przyczyna 5). Inną przyczyną zwiększonej awaryjności rozjazdu 3/4 mogła być niewłaściwa obsługa techniczna urządzeń wynikająca z niewłaściwych wymagań mających zapewnić utrzymanie urządzeń w stanie zadowalającej niezawodności (przyczyna [...]

 Strona 1