Wyniki 1-9 spośród 9 dla zapytania: authorDesc:"Zbigniew Myczkowski"

Kreacja konserwatorska na przykładzie ogrodów wilanowskich


  Obecne czasy, naznaczone wzrastającym udziałem czynników społecznych i ekonomicznych również w jak najszerzej pojmowanej konserwacji zabytków i architektury krajobrazu stawiają coraz to nowe wyzwania dla form działania przy realizacji prac konserwatorskich związanych z zabytkowymi parkami czy ogrodami. Stąd też interesujące jest wprowadzanie działania, określanego jako "kreacja konserwatorska". Rozumiana i widziana przez pryzmat idei tożsamości miejsca, pod którym identyfi kowana jest tak zwana "dawna" i "nowa" tożsamość - może sprostać wielu wymaganiom konserwatorskim i rosnącej różnorodności oraz bogactwa potrzeb i oczekiwań społecznych i w przestrzeni publicznej, i prywatnej, obejmującej historyczne założenia zielone. Od konserwacji do kreacji konserwatorskiej Jeżeli przyjmiemy, że tożsamość miejsca [Myczkowski 2003] jest wyrazem tradycji i kultury oraz kanonu miejsca (obiektu, zespołu, założenia ogrodowego lub parkowego czy większego fragmentu krajobrazu) - to posługując się tym pojęciem możemy zidentyfi kować zarówno przesłanie historii dla danego ogrodu lub parku, jak i uzyskać istotne wskazania dla działań konserwatorskich, rewaloryzacyjnych czy kreatorskich. Przybliżmy zatem te pojęcia do skali tak zwanego założenia zielonego lub tworzących go zespołów i obiektów: architektury rezydencjonalnej, jej fragmentów, architektury ogrodowej i tworzonych przy jej użyciu układów komponowanych - parków i ogrodów. Tradycja i kultura miejsca to zespół czynników składających się na treść danego ogrodu czy parku, stanowiącego czasem nawet tylko jego fragment, związanych z wszystkimi nawarstwieniami historycznymi (materialnymi i niematerialnymi), mającymi aktualny wyraz w jego kompozycji. Stanowią one podstawowy składnik tożsamości miejsca rozumiany jako dawna kompozycja percypowana przez człowieka. 􀁹 rewaloryzacja - to przywracanie wartości historycznych, kompozycyjnych i funkcjonalnych historycznego za[...]

OSIĄGNIĘCIA I UDZIAŁ W ROZWOJU PRZERÓBKI SUROWCÓW MINERALNYCH I UTYLIZACJI ODPADÓW INSTYTUTU METALI NIEŻELAZNYCH W GLIWICACH DOI:10.15199/67.2017.9.1


  W bieżącym roku (2017) Instytut Metali Nieżelaznych obchodzi jubileusz 65-lecia. Pierwotna struktura Instytutu Metali Nieżelaznych powstała w 1952 r. w oparciu o trzy jednostki wyłonione z utworzonego w kwietniu 1945 r. Instytutu Metalurgii Żelaza, a mianowicie: Zakładu Przeróbki Rud, którym kierował wówczas mgr inż. Henryk Czarkowski, Zakładu Walcownictwa i Rafinacji oraz Zakładu Metalurgii Proszków. Przeróbka rud, a później szerzej przeróbka surowców mineralnych i utylizacji odpadów, stała się jednym z głównych obszarów działalności Instytutu. W początkowym okresie wykonywano wiele prac z zakresu wzbogacania rud żelaza i metali nieżelaznych oraz innych surowców mineralnych, a do roku 1958 Zakład również zajmował się zagadnieniem przygotowania wsadu wielkopiecowego - tak zwanym procesem żelgrudy. W Zakładzie opracowano wiele zagadnień dotyczących technologii wzbogacania rud miedzi z rejonu złotoryjskiego, rud cynkowo-ołowiowych niecki bytomskiej, olkusko-bolesławskiej i chrzanowskiej, rud żelaza rejonu Zębca, Łęczycy i Okręgu Staropolskiego, wzbogacania fosforytów z rejonu Chałupek i wzbogacania magnezytów z rejonu Ząbkowic Śląskich. Opracowania te dotyczyły w wielu przypadkach poprawy istniejących schematów przeróbczych, jak również wprowadzenia nowocześniejszych urządzeń. W ich efekcie zaproponowano wprowadzenie hydrocyklonów i separatorów zwojowych do klasyfikacji produktów mielenia rudy w młynach kulowych. W 1953 r. opracowano w Pracowni Odczynników Flotacyjnych technologię wytwarzania krystalicznych ksantogenianów (M. Oktawiec), produktów czystych o dużej trwałości, a rok później uruchomiono produkcję ksantogenianów w zakładzie, który wybudowano na terenie kopalni rud cynkowo-ołowiowych im. Marchlewskiego w Bytomiu. Rys. 1. Ustawa w sprawie utworzenia IMN Fig. 1. Act on the creation of IMN ACHIEVEMENTS AND PARTICIPATION IN DEVELOPMENT OF MINERAL PROCESSESING AND WASTE UTILIZATION BY INSTITUTE OF NON-FERROUS METALS [...]

Koncepcja Czerwonej Księgi Krajobrazów Polski

Czytaj za darmo! »

Walka o pierwotny charakter przyrody... i walka o styl... (kulturowy)... stanowią ścisłą analogię. Poza strefą przyrody pierwotnej, w strefie kształtowania przez człowieka, budownictwo jako część składowa krajobrazu stanowi o jego charakterze, kształtuje lice ziemi i daje jej niejako duszę zamieszkującego ją ludu, unaradawia ją... Jan Gwalbert Pawlikowski, 1938 Wprowadzenie Współczesne p[...]

 Strona 1