Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Józef Jeleński"

Wdrażanie najlepszych praktyk w dziedzinie rewitalizacji i utrzymania rzek DOI:

Czytaj za darmo! »

W dniach 20-25 września w Krakowie i okolicach odbyło się pierwsze w Polsce międzynarodowe wydarzenie dotyczące wdrażania najlepszych praktyk w dziedzinie rewitalizacji i utrzymania rzek, organizowane przez Stowarzyszenie Ab Ovo przy współudziale krakowskich uczelni i instytutów naukowych, współfinansowane przez Szwajcarsko-Polski Program Współpra[...]

Zastosowanie przyjaznego środowisku podejścia inżynierskiego do ograniczania ryzyka powodzi na przykładzie regulacji odcinka rzeki Bóbr w Wojanowie DOI:


  Rozpoczęcie rozległych prac systematycznej regulacji rzeki Bóbr w okolicy Wojanowa wywołało opór społeczny, w wyniku którego zasięg regulacji został ograniczony do połowy, z ograniczeniem szkodliwości robót dla środowiska. Na pozostałych odcinkach zaniechano regulacji, dopuszczając na najbardziej cennym z przyrodniczego punktu widzenia wyłącznie niezbędne zabiegi utrzymaniowe. Artykuł przedstawia rezultat zastosowania modyfikacji oryginalnego projektu regulacji, oraz efekt odstąpienia od regulacji i dokonania utrzymania koryta według zasad stosowanych w utrzymaniu rzek górskich. Porównanie odcinków uregulowanego koryta oraz koryta poddanego zabiegom utrzymaniowym wskazuje, że regulacja koryta rzeki polegająca na jego pogłębianiu, będąc uciążliwa środowiskowo, zwiększa ryzyko powodzi niszczącej wynikającej z nierównowagi dynamicznej koryta, podczas gdy utrzymanie rzeki pozwala na zmniejszenie ryzyka powstawania strat w infrastrukturze z minimalnym zaburzeniem w środowisku rzeki i jej dolinie.OGRANICZANIE RYZYKA POWODZI: REGULACJA CZY UTRZYMANIE?1) Warto na wstępie przypomnieć definicję ryzyka powodzi zawartą w prawie wodnym (art. 9.1.13c) "Ilekroć w ustawie jest mowa o ryzyku powodziowym - rozumie się przez to kombinację prawdopodobieństwa wystąpienia powodzi i potencjalnych negatywnych skutków powodzi dla życia i zdrowia ludzi, środowiska, dziedzictwa kulturowego oraz działalności gospodarczej". Tak więc regulacja rzeki, choćby nie wiem jak rozległa, sama w sobie nie jest środkiem do zmniejszenia ryzyka powodzi - dopóki nie chroni przed wywoływanymi przez powódź negatywnymi skutkami na terenach zalewowych 1) Tarliska Górnej Raby - Projekt realizowany przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej. (niziny), lub przed zniszczeniem infrastruktury przez powódź niszczącą (erozję) w terenach górskich. Uzasadnienie regulacji rzeki w celu ograniczenia ryzyka[...]

Ku najlepszym praktykom rewitalizacji i utrzymania rzek - konferencja międzynarodowa DOI:

Czytaj za darmo! »

Kraków, 20-25 września 2016 r. Efektem narastającej w okresie historycznym, a zwłaszcza w XX wieku, presji człowieka na systemy rzeczne było powszechne pogorszenie się stanu ekologicznego cieków [Meybeck, 2003] i narastające straty powodziowe. Rozpoznanie tej sytuacji w ostatnich dziesięcioleciach było podstawą podjęcia w wielu krajach świata rewitalizacji rzek oraz badań zmierzających do nadania tym działaniom naukowych podstaw. Terminem rewitalizacja rzek określa się różnorakie działania zmierzające do poprawy zdegradowanych hydrologicznych, geomorfologicznych i ekologicznych cech rzek, przy czym poprawa ekologicznego stanu rzek stanowi ważny, ale nie jedyny, cel tych działań [Wohl i in., 2015]. Jednocześnie podjęto także starania o nadanie działaniom z zakresu utrzymania rzek większej niż dotychczas dbałości o zachowanie dynamicznej równowagi i dobrego stanu ekologicznego cieków. W wielu krajach powyższa zmiana paradygmatu pociągnęła za sobą znaczne zmiany w realizacji działań z zakresu gospodarki wodnej i w finansowaniu rewitalizacji rzek. W USA rewitalizacja rzek stała się biznesem o kosztach rocznych działań sięgających kilkudziesięciu miliardów dolarów, przy czym zasadniczym beneficjentem tych funduszy są specjaliści inżynierii wodnej. W krajach "starej" Unii Europejskiej impulsem do podobnej zmiany w gospodarce wodnej i finansowaniu działań rewitalizacyjnych stała się Ramowa Dyrektywa Wodna uchwalona w 2000 r. W Polsce w ostatnich kilkunastu latach sformułowano sposoby prowadzenia utrzymania rzek w sposób bardziej przyjazny dla środowiska i oparty na lepszym rozpoznaniu stanu (nie)równowagi rzek [Bojarski i in., 2005; Jeleński, Wyżga, 2016]. Działania rewitalizacyjne podjęto jednak dotychczas w znikomym zakresie i w znacznej mierze projekty takie realizowały organizacje ekologiczne, a nie instytucje zajmujące się gospodarką wodną. Wydarzeniem mającym na celu zmianę tej sytuacji była międzynarodowa konf[...]

 Strona 1