Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"ALICJA MACHNICKA"

Wpływ dezintegracji osadu nadmiernego suchym lodem na uwalnianie materii organicznej i nieorganicznej


  Jedną z możliwości poprawy skuteczności oczyszczania ścieków jest wprowadzenie dezintegracji powstających osadów. Podstawą skutecznego procesu dezintegracji jest zastosowanie fizycznych, chemicznych lub biologicznych metod niszczenia ściany komórkowej, w wyniku czego ulega ona fragmentacji, a składniki wewnątrzkomórkowe zostają uwolnione do otaczającej cieczy. W pracy wykorzystano dezintegrację osadu nadmiernego suchym lodem oraz określono jego wpływ na uwalnianie materii organicznej i nieorganicznej. Zamrażanie/rozmrażanie osadu suchym lodem spowodowało wzrost wartości ChZTCr o 549 mg O2/dm3, a stopień dezintegracji SDChZT wyniósł 32%. Destrukcja osadu uwolniła do cieczy nadosadowej proteiny. Stężenie białek dla stosunku objętościowego osadu do suchego lodu 1 : 1 wzrosło o 191 mg/dm3. Niszczenie struktury kłaczków uwolniło także substancje nieorganiczne, wyrażone zmianami stężeń azotu amonowego i fosforanów. Dla stosunku objętościowego osadu do suchego lodu 1 : 1, stężenie azotu amonowego wzrosło z 1,3 mg N-NH4 +/dm3 do 21 mg N-NH4 +/dm3, a stężenie fosforanów wzrosło 5,2 mg PO4 3-/dm3 do 120 mg PO4 3-/dm3.Wstęp W krajach Unii Europejskiej coraz większą uwagę zwraca się na problemy środowiska przyrodniczego, w tym na zagadnienia dotyczące przeróbki osadów ściekowych oraz ich zagospodarowanie [1]. Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej dąży się do maksymalnego wykorzystania powstających osadów ściekowych, zarówno na etapie odzysku produktów i minimalizacji osadów jak i końcowego ich zagospodarowania. Rolnicze zagospodarowanie osadów jest poddawane restrykcyjnym przepisom a składowanie wymaga opracowania strategii, której celem jest ograniczenie ilości odpadów biodegradowalnych [2]. Dezintegracyjne metody przeróbki osadu dla poprawy jego podatności na biochemiczny rozkład należą obecnie do najbardziej dynamicznie rozwijających się technologii. Technika ta spostrzegana jest jako metoda rozwiązywania narastających problemów,[...]

Możliwość intensyfikacji procesu fermentacji beztlenowej osadów ściekowych poprzez dezintegrację osadu czynnego w procesie kawitacji mechanicznej

Czytaj za darmo! »

Podstawowym celem przeróbki osadów jest mineralizacja związków organicznych prowadząca do stabilizacji osadów, a także do zmniejszenia ich objętości. Fermentacja jest procesem wielofazowym, w którym w fazie I bakterie hydrolityczne za pomocą enzymów zewnątrzkomórkowych rozkładają nierozpuszczalne związki organiczne osadów do związków rozpuszczalnych w wodzie, takich jak kwasy tłuszczowe, alk[...]

Doskonalenie biologicznego oczyszczania ścieków

Czytaj za darmo! »

Zaawansowane procesy biologicznego oczyszczania ścieków polegają na równoczesnym usuwaniu związków organicznych oraz związków azotu i fosforu metodą osadu czynnego. Osad czynny jest mieszanym zespołem mikroorganizmów, w którym zdecydowaną przewagę ilościową i jakościową mają bakterie, głównie heterotroficzne. Występowanie w osadzie czynnym mikroorganizmów o odpowiednim składzie jakościow[...]

Mikroorganizmy nitkowate w poprawie biologicznego usuwania i odzysku fosforu ze ścieków

Czytaj za darmo! »

Niektóre mikroorganizmy mają zdolność gromadzenia fosforu w postaci polifosforanów jako ziarna wolutyny. Celem badań było wykazanie, że mikroorganizmy nitkowate występujące w pianie mogą pobierać fosfor i uczestniczyć w poprawie biologicznego usuwania fosforu ze ścieków. Foams from a sewage treatment plant were analyzed for phosphates, total P, Mg and K. The presence of filamentous microo[...]

Wykorzystanie podczerwieni do potwierdzenia skuteczności dezintegracji kawitacyjnej osadu czynnego nadmiernego


  Kawitacja hydrodynamiczna powoduje silną destrukcję osadów ściekowych i rozrywania mikroorganizmów. Efektem tego jest wzrost stężenia wolnej materii organicznej w cieczy nadosadowej. Skuteczność dezintegracji kłaczków osadu czynnego nadmiernego scharakteryzowano za pomocą wskaźników chemicznych, takich jak ChZT, fosforany, azot amonowy i proteiny. Dodatkowo, celem pozyskania miary ilościowej dla oceny procesu wprowadzono wskaźnik w postaci stopnia dezintegracji DDM. Po 30 minutach prowadzonej dezintegracji, wartość ChZT wzrosła w cieczy nadosadowej średnio o ok. 300 mg O2/dm3, podczas gdy stopień dezintegracji obliczony wg metody Müllera osiągnął 26%. Skuteczność dezintegracji potwierdzono również wzrostem stężenia fosforanów (V) (z 4 do 32 mg PO4 3-/dm3), azotu amonowego (z 2 do 7 mg N-NH4 +/dm3) i protein (z 5 do 70 mg/dm3). Potwierdzeniem skuteczności dezintegracji osadu nadmiernego było wykonanie analizy cieczy osadowej w podczerwieni. Zmiany absorbancji przy określonych długościach fal świadczą o uwalnianiu m.in. amin, aminokwasów, grup amidowych (protein), fosforanów, soli amonowych kwasu karboksylowego itp. się w czasie dezintegracji. Ujawnianie się w cieczy nadosadowej tych grup chemicznych świadczy o destrukcyjnym działaniu kawitacji hydrodynamicznej na mikroorganizmy osadu czynnego nadmiernego i skutecznej destrukcji komórek.Kondycjonowanie osadów prowadzi do mineralizacji związków organicznych, zmniejszenia ich objętości oraz uzyskania osadów stabilizowanych. Jedną z możliwości poprawy procesów przeróbki osadów ściekowych jest wykorzystanie zjawiska dezintegracji. Do stosowanych metod dezintegracji osadów należą metody mechaniczne [1-4], a także metody fizyczne, chemiczne i biologiczne [5-10]. Wśród metod mechanicznej destrukcji osadów ściekowych na uwagę zasługuje wykorzystanie zjawiska kawitacji hydrodynamicznej. Kawitację definiuje się jako zjawisko wywołane zmiennym polem ciśnień cieczy, polegające na tworzen[...]

 Strona 1