Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Katarzyna Klemba"

II Międzynarodowy Kongres i Targi "Łódzkie Energetyczne 2015" DOI:


  W łódzkiej Hali Expo od 8 do 10 czerwca 2015 r. odbywały się obrady II Międzynarodowego Kongresu "Łódzkie Energetyczne 2015". Tegoroczna edycja była kontynuacją i rozwinięciem prac I Kongresu, który obradował też w czerwcu ubiegłego roku. Obydwa zostały zorganizowane przez Centrum Badań i Innowacji Pro-Akademia (CBI Pro-Akademia), natomiast organizatorem obu była spółka Międzynarodowe Targi Łódzkie. Ubiegłoroczny kongres wykazał, że województwo łódzkie jest liderem energetyki konwencjonalnej w Polsce oraz ma duży potencjał w produkcji energii ze źródeł odnawialnych, intensywnie rozwijających się w ostatnich latach. Ponadto region łódzki dzięki zlokalizowanym tu uczelniom wyższym i instytutom naukowym dysponuje znacznym potencjałem intelektualnym i badawczym [1]. Należy oczekiwać, że dzięki połączeniu wysiłków władz samorządowych, przedsiębiorstw, instytucji nauki i biznesu, a także aktywnej promocji ziemi łódzkiej w kreowaniu nowoczesnej i zrównoważonej energetyki, zwiększy się znaczenie województwa łódzkiego wśród regionów europejskich wraz z rozwojem tutejszej energetyki. Produkcja energii z różnych źródeł i efektywność jej wykorzystania, w tym uwzględniająca i promująca odnawialne źródła energii (OZE), jest dostrzegana w skali lokalnej, ogólnokrajowej oraz ponadnarodowej, czego jednym z jej efektów jest organizowanie konferencji energetycznych oraz publikowanie artykułów w czasopismach naukowych [2-10]. Pierwszy dzień Kongresu Podczas otwarcia Kongresu do licznie zgromadzonych uczestników z kraju i zagranicy przemawiali goście, m. in. posłanka Elżbieta Królikowska-Kińska, pracująca w Komisji Energetyki, Tomasz Trela, wiceprezydent Łodzi, Jacek Kaczorowski, prezes Polskiej Grupy Energetycznej Górnictwo i Energetyka Konwencjonalna SA (PGE GiEK), Andrzej Szymanek, prezes Veolia Energia Łódź SA, a także dr Ewa Kochańska, prezes CBI Pro-Akademia. Ponadto w imieniu marszałka województwa łódzkiego Witolda Stęp[...]

Technologie otrzymywania biometanu z biogazu DOI:10.15199/2.2016.1.3


  W artykule przedstawiono możliwości otrzymywania biogazu z biomasy różnego pochodzenia, a także porównano właściwości tej substancji z parametrami biometanu i gazu ziemnego. Opisano wybrane technologie oczyszczania biogazu pozwalające na jednoczesne usuwanie ditlenku węgla w celu otrzymania biometanu, mającego szerokie zastosowania gospodarcze. Szczególną uwagę zwrócono na aspekty praktyczne i ekologiczne wybranych metod, jak: adsorpcja zmiennociśnieniowa (PSA), sorpcja w wysokociśnieniowej płuczce wodnej (WPW), płuczce aminowej oraz organiczno-fizycznej. Słowa kluczowe: biomasa, produkcja biogazu, biometan, wzbogacanie biogazu do biometanu.Powstawanie i właściwości biogazu, biometanu oraz gazu ziemnego Produkcja biogazu, paliwa ekologicznego, zaliczanego do odnawialnych źródeł energii (OZE), znajduje wsparcie ekonomiczne w krajach Unii Europejskiej i wielu innych państwach świata [1-8]. W końcu 2012 r. w Europie najwięcej rolniczych instalacji biogazowych funkcjonowało w Niemczech, tj. 7515, natomiast w Polsce było ich wtedy tylko 38 [5]. Jednak liczba ich rośnie w naszym kraju, bowiem w Rejestrze wytwórców biogazu rolniczego Prezesa Agencji Rynku Rolnego 8 czerwca 2015 r. znajdowało się 58 obiektów [9], co potwierdza rozwój tego sektora OZE. Ogólna liczba instalacji biogazowych w Polsce jest znacznie większa, po uwzględnieniu obiektów przetwarzających osady ściekowe i pozyskujących biogaz z rozkładu związków organicznych składowanych na wysypiskach odpadów, przykładowo w końcu czerwca 2012 r. wynosiła 184 [7]. Do wytwarzania biogazu stosowane są różne surowce organiczne pochodzące z: - rolnictwa, jak odchody zwierząt, odpady ogrodnicze i uprawy energetyczne; - przemysłu, zwłaszcza owocowo-warzywnego, cukrowniczego, gorzelniczego, mięsnego, mleczarskiego i papierniczego; - gospodarstw domowych i parków (odpady komunalne); - leśnictwa; - oczyszczalni ścieków, jak rozdrobnione skratki i osady ściekowe [1, 3-5, 7, 12-1[...]

Praktyczne metody usuwania siarkowodoru z biogazu. Cz. III1). Propozycja ankiety jako metody kompleksowej oceny aspektów ekonomicznych i ekologicznych technologii odsiarczania biogazu DOI:10.15199/17.2016.6.4


  Opracowano ankietę - kwestionariusz, która może być użyteczna przy ocenie aspektów ekonomicznych i ekologicznych instalacji odsiarczania biogazu. Ankieta ma strukturę złożoną z czterech grup pytań. Pierwsza dotyczy zagadnień ogólnych, natomiast pozostałe trzy to charakterystyki rodzaju sorbentu stałego, roztworu sorpcyjnego i metod biologicznych. Opracowanie może stanowić dogodne narzędzie oceny i selekcji technologii usuwania siarkowodoru z biogazu zarówno na etapie projektowania biogazowni i jej pracy, jak i w okresie występowania przesłanek do zmiany dotychczas stosowanej metody odsiarczania. Znaczenie ankiety, która może podlegać modyfi kacjom i uzupełnieniom, będzie zwiększało się, bowiem prognozy wskazują, iż w najbliższych latach powstanie wiele nowych biogazowni na terenie Polski, w tym kilka w województwie łódzkim.Wstęp Ankietyzacja to jedna z metod stosowanych w naukach społecznych, zwłaszcza w socjologii, ale może być przydatna także w naukach technicznych i w ochronie środowiska [4, 7, 10, 13, 17]. Metoda ta polega na uzyskiwaniu danych poprzez zadawanie pytań respondentowi przez ankietera, na podstawie specjalnie przygotowanego narzędzia badawczego w postaci kwestionariusza - ankiety, albo przez wypełnienie tej ankiety w zdefi niowanym okresie czasu. W drugim przypadku odpowiedzi mogą być uzyskiwane sposobem korespondencyjnym za pomocą Internetu lub jako przesyłka pocztowa. Ankieter uzyskuje odpowiedzi od respondentów, wybranych na podstawie odpowiednio dobieranych prób badawczych. Tego rodzaju wywiad rzadko ma charakter swobodny, najczęściej obejmuje tylko pytania z uprzednio przygotowanej listy, zwykle w ustalonej kolejności. Produkcja energii z biogazu ma liczne zalety, do których należy m. in. możliwość zagospodarowania odpadów organicznych z przemysłu spożywczego, rolnictwa, osadów ściekowych, a także dywersyfi kacja źródeł energii elektrycznej i uniezależnienie się od cen tradycyjnych paliw nieodnawialnych [...]

Praktyczne metody usuwania siarkowodoru z biogazu. IV1). Ocena możliwości zastąpienia masy odsiarczającej Sulphurex N przez sorbent haloizytowy w instalacji oczyszczania biogazu w GOŚ ŁAM DOI:10.15199/17.2017.5.1


  W pracy krótko opisano instalację odsiarczania biogazu otrzymywanego w wyniku fermentacji osadów ściekowych, pracującą na terenie Grupowej Oczyszczalni Ścieków Łódzkiej Aglomeracji Miejskiej. Wykonano analizę opłacalności potencjalnego zastąpienia w tej instalacji dotychczas stosowanej masy odsiarczającej Sulphurex N (uwodniony Fe2O3 z dodatkami) przez sorbent haloizytowy Halosorb. Stwierdzono, że proponowany sorbent może być prawie trzykrotnie tańszy od dotychczas stosowanego materiału. Ponadto doniesienia literaturowe wskazują, że Halosorb może efektywnie usuwać siloksany, co nie zachodzi wystarczająco efektywnie z udziałem masy Sulphurex N.1. Wstęp Znaczenie produkcji biogazu, jako odnawialnego źródła energii, wzrasta na terenie wielu rozwijających się krajów świata, Unii Europejskiej, w tym także Polski [1-3, 14-20, 22, 27, 28, 37]. Biogaz powstaje podczas beztlenowej fermentacji osadów ściekowych, biomasy z upraw rolnych, odpadów komunalnych oraz niektórych odpadów przemysłu rolno-spożywczego. Stanowi go mieszanina metanu i ditlenku węgla zawierająca także zanieczyszczenia, jak np. siarkowodór, amoniak, para wodna i tlen. Bardzo istotnym wskaźnikiem jakości biogazu jest obecność w nim siarkowodoru - związku wysoce toksycznego, utrudniającego techniczne wykorzystanie i mogącego prowadzić do zanieczyszczenia środowiska [2, 8, 17-20, 22, 23, 37-39]. Zawartość siarkowodoru w biogazie powstałym z osadów ściekowych utrzymuje się zwykle w zakresie 100-4000 ppm [8, 16]. Do usuwania tego związku z biogazu stosowane są metody fi zyczne, chemiczne i biologiczne, a w ich ramach technologie oparte na sorbentach stałych lub ciekłych oraz procesy mikrobiologiczne [1-6, 9, 10, 15-17, 31-39]. Problemem dla eksploatatorów instalacji biogazowych jest także obecność innych zanieczyszczeń biogazu, zwłaszcza amoniaku, organicznych związków chloru i siloksanów [9, 31]. Szczególnie obecność grupy związków wymienionych jako ostatnie powoduje pro[...]

 Strona 1