Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Łukasz Zabrzeski"

Strefy zagrożenia wybuchem na gazociągach wysokiego ciśnienia DOI:10.15199/17.2017.4.4


  Gaz ziemny w Polsce przesyłany jest siecią gazową wysokiego ciśnienia. W związku z tym, że jest to substancja palna, może tworzyć z powietrzem mieszaniny wybuchowe. W niniejszej pracy przeanalizowano zasady wyznaczania rzeczonych obszarów niebezpiecznych oraz postawiono pytanie, jaka jest zależność kształtu i zasięgu stref od wielkości źródła wycieku oraz ciśnienia gazu w gazociągu.1. Wstęp Kluczową częścią systemu gazowniczego w Polsce jest transport gazu ziemnego za pomocą gazociągów wysokiego ciśnienia. Ten nośnik energii jest mieszaniną przede wszystkim lekkich węglowodorów, które charakteryzują się mniejszą gęstością od powietrza i przy okazji są gazami łatwopalnymi. Sprawiają one, że gaz ziemny w mieszaninie z powietrzem atmosferycznym może tworzyć atmosferę wybuchową. Dzieje się tak, gdy udział molowy błękitnego paliwa w powietrzu wynosi od około 5 do 15%. W skład całej sieci przesyłowej wchodzi wiele elementów, które są niezbędne do właściwego jej funkcjonowania. Zagrożenie wybuchem będzie zatem obecne wszędzie tam, gdzie elementy te są zlokalizowane. Począwszy od gazociągów a skończywszy na tłoczniach gazu, lecz co warte podkreślenia - z różnym prawdopodobieństwem i o różnym zasięgu. By wyjść naprzeciw potrzebie prewencji wobec sytuacji niepożądanych i ich skutków, w tym przypadku projektuje się strefy zagrożenia wybuchem. DOI: 10.15199/17.2017.4.4 134 GAZ, WODA I TECHNIKA SANITARNA ■ KWIECIEŃ 2017 W zależności od klasyfi kacji, wyznaczają one obszary, w których w różnym stopniu może dojść do utworzenia się atmosfery wybuchowej i jest to rzeczywiście prawdopodobne. Problem polega na tym, że do projektowania wspomnianych stref należy podejść indywidualnie w zależności [...]

Wycieki LNG na powierzchnię wody i zagrożenia z nimi związane DOI:10.15199/17.2017.4.22


  Transport LNG metanowcami związany jest ze stale obecnym ryzykiem awaryjnego wycieku skroplonego gazu na powierzchnię wody. Niniejsza praca przedstawia główne parametry związane z wyciekami, wskazujące na możliwą skalę powstałego zagrożenia: maksymalną powierzchnię rozlewiska, bezpieczną odległość od źródła wycieku, emitowane ciepło i czas parowania.W obliczu szerszego wykorzystania technologii skroplonego gazu ziemnego w Polsce, nieodłącznym elementem całego przedsięwzięcia staje się szeroko rozumiane bezpieczeństwo procesowe. LNG to gaz ziemny przetrzymywany w fazie ciekłej, którego specyfi czną cechą jest fakt, iż w 1 metrze sześciennym gazu skroplonego znajduje się około 600 razy więcej cząsteczek węglowodorów niż w przypadku 1 metra sześciennego tej samej mieszaniny w formie gazowej. Podtrzymywanie takiego stanu możliwe jest wyłącznie w odpowiednich warunkach ciśnienia i temperatury, uwarunkowanych indywidualną krzywą fazową mieszaniny, których ewentualne zmiany mogą prowadzić do przemian, które trudno skontrolować z powodu bardzo krótkiego czasu ich trwania. W przypadkach awaryjnych mogą nieść ze sobą szereg niepożądanych skutków zarówno dla bezpieczeństwa całego procesu jak i zdrowia i życia ludzi. Zdarzenia takie mogą mieć miejsce podczas transportu LNG za pomocą metanowców. 2. Kontakt LNG z powierzchnią wody W przypadku niewłaściwego przetrzymywania lub sytuacji awaryjnej, niewielkie ilości LNG ulegają przemianie w chmurę gazu o objętości 600-krotnie większej niż w stanie pierwotnym. W początkowej fazie przechodzenia w stan gazowy, opary LNG charakteryzują się również znacznie większą gęstością od powietrza. Te trzy główne właściwości wpływają znacząco na zagrożenia pożarowo- -wybuchowe [9], wśród których wymienić można wybuch, powstawanie chmur (obłoków) par LNG, zagrożenie zdrowia i środowiska wynikające z[...]

 Strona 1