Wyniki 1-2 spośród 2 dla zapytania: authorDesc:"Wojciech M. Wolf"

Praktyczne metody usuwania siarkowodoru z biogazu. Cz. III1). Propozycja ankiety jako metody kompleksowej oceny aspektów ekonomicznych i ekologicznych technologii odsiarczania biogazu DOI:10.15199/17.2016.6.4


  Opracowano ankietę - kwestionariusz, która może być użyteczna przy ocenie aspektów ekonomicznych i ekologicznych instalacji odsiarczania biogazu. Ankieta ma strukturę złożoną z czterech grup pytań. Pierwsza dotyczy zagadnień ogólnych, natomiast pozostałe trzy to charakterystyki rodzaju sorbentu stałego, roztworu sorpcyjnego i metod biologicznych. Opracowanie może stanowić dogodne narzędzie oceny i selekcji technologii usuwania siarkowodoru z biogazu zarówno na etapie projektowania biogazowni i jej pracy, jak i w okresie występowania przesłanek do zmiany dotychczas stosowanej metody odsiarczania. Znaczenie ankiety, która może podlegać modyfi kacjom i uzupełnieniom, będzie zwiększało się, bowiem prognozy wskazują, iż w najbliższych latach powstanie wiele nowych biogazowni na terenie Polski, w tym kilka w województwie łódzkim.Wstęp Ankietyzacja to jedna z metod stosowanych w naukach społecznych, zwłaszcza w socjologii, ale może być przydatna także w naukach technicznych i w ochronie środowiska [4, 7, 10, 13, 17]. Metoda ta polega na uzyskiwaniu danych poprzez zadawanie pytań respondentowi przez ankietera, na podstawie specjalnie przygotowanego narzędzia badawczego w postaci kwestionariusza - ankiety, albo przez wypełnienie tej ankiety w zdefi niowanym okresie czasu. W drugim przypadku odpowiedzi mogą być uzyskiwane sposobem korespondencyjnym za pomocą Internetu lub jako przesyłka pocztowa. Ankieter uzyskuje odpowiedzi od respondentów, wybranych na podstawie odpowiednio dobieranych prób badawczych. Tego rodzaju wywiad rzadko ma charakter swobodny, najczęściej obejmuje tylko pytania z uprzednio przygotowanej listy, zwykle w ustalonej kolejności. Produkcja energii z biogazu ma liczne zalety, do których należy m. in. możliwość zagospodarowania odpadów organicznych z przemysłu spożywczego, rolnictwa, osadów ściekowych, a także dywersyfi kacja źródeł energii elektrycznej i uniezależnienie się od cen tradycyjnych paliw nieodnawialnych [...]

Praktyczne metody usuwania siarkowodoru z biogazu. IV1). Ocena możliwości zastąpienia masy odsiarczającej Sulphurex N przez sorbent haloizytowy w instalacji oczyszczania biogazu w GOŚ ŁAM DOI:10.15199/17.2017.5.1


  W pracy krótko opisano instalację odsiarczania biogazu otrzymywanego w wyniku fermentacji osadów ściekowych, pracującą na terenie Grupowej Oczyszczalni Ścieków Łódzkiej Aglomeracji Miejskiej. Wykonano analizę opłacalności potencjalnego zastąpienia w tej instalacji dotychczas stosowanej masy odsiarczającej Sulphurex N (uwodniony Fe2O3 z dodatkami) przez sorbent haloizytowy Halosorb. Stwierdzono, że proponowany sorbent może być prawie trzykrotnie tańszy od dotychczas stosowanego materiału. Ponadto doniesienia literaturowe wskazują, że Halosorb może efektywnie usuwać siloksany, co nie zachodzi wystarczająco efektywnie z udziałem masy Sulphurex N.1. Wstęp Znaczenie produkcji biogazu, jako odnawialnego źródła energii, wzrasta na terenie wielu rozwijających się krajów świata, Unii Europejskiej, w tym także Polski [1-3, 14-20, 22, 27, 28, 37]. Biogaz powstaje podczas beztlenowej fermentacji osadów ściekowych, biomasy z upraw rolnych, odpadów komunalnych oraz niektórych odpadów przemysłu rolno-spożywczego. Stanowi go mieszanina metanu i ditlenku węgla zawierająca także zanieczyszczenia, jak np. siarkowodór, amoniak, para wodna i tlen. Bardzo istotnym wskaźnikiem jakości biogazu jest obecność w nim siarkowodoru - związku wysoce toksycznego, utrudniającego techniczne wykorzystanie i mogącego prowadzić do zanieczyszczenia środowiska [2, 8, 17-20, 22, 23, 37-39]. Zawartość siarkowodoru w biogazie powstałym z osadów ściekowych utrzymuje się zwykle w zakresie 100-4000 ppm [8, 16]. Do usuwania tego związku z biogazu stosowane są metody fi zyczne, chemiczne i biologiczne, a w ich ramach technologie oparte na sorbentach stałych lub ciekłych oraz procesy mikrobiologiczne [1-6, 9, 10, 15-17, 31-39]. Problemem dla eksploatatorów instalacji biogazowych jest także obecność innych zanieczyszczeń biogazu, zwłaszcza amoniaku, organicznych związków chloru i siloksanów [9, 31]. Szczególnie obecność grupy związków wymienionych jako ostatnie powoduje pro[...]

 Strona 1