Wyniki 1-5 spośród 5 dla zapytania: authorDesc:"BOGDAN OZGA-ZIELIŃSKI"

Zagrożenia hydrologiczne i możliwości ich ograniczania DOI:


  Biorąc po uwagę istniejące od zawsze zagrożenia człowieka i jego otoczenia od zjawisk ekstremalnych zachodzących na powierzchni Ziemi, powodujących klęski żywiołowe i zachodzących najczęściej na bardzo dużych obszarach, w artykule rozważano układ bezpieczeństwa człowieka w postaci: siły natury- -człowiek-technika-środowisko przyrodnicze (N-C-T-Ś); jego częścią jest system hydrologiczny - zlewnia rzeczna. W artykule zidentyfikowano mechanizmy powstawania ekstremalnych zagrożeń hydrologicznych w korytach rzek i na obszarze zlewni oraz przedstawiono techniczne i nietechniczne działania obronne właściwe dla zagrożeń hydrologicznych.W całym środowisku otaczającym człowieka występują zjawiska ekstremalne. W analizach zagrożeń hydrologicznych główne zainteresowanie budzą nie zdarzenia ustabilizowane (tzw. normalne), które z punktu widzenia nauki określa się jako wartości średnie analizowanego zjawiska, lecz maksima i minima. Człowiek nie przejawia większego zainteresowania sytuacjami ustabilizowanymi, ekstrema natomiast - i to zarówno maksima, jak i minima - budzą nie tylko zainteresowanie, lecz przede wszystkim niepokój. Zjawiska charakteryzujące się małym zakresem zmienności są uważane za "bezpieczniejsze" i nawet, jeżeli są niekorzystne, to łatwiej się przed nimi zabezpieczyć. Natomiast zjawiska o dużej zmienności, charakteryzujące się wartościami bardzo dużymi bądź bardzo małymi, są na ogół niekorzystne (niebezpieczne) i trudno się przed nimi zabezpieczyć. Większość zjawisk naturalnych to ten drugi rodzaj, do którego m.in. należą duże wezbrania rzek i bardzo głębokie niżówki. W odniesieniu do zjawiska takiego jak przepływ rzeczny analiza wartości ekstremalnych ma szczególne znaczenie ze względu na skutki dla człowieka, środowiska przyrodniczego i całej gospodarki. Zdarzenia ekstremalne w postaci dużych wezbrań powodujących powodzie lub w postaci głębokich niżówek powodujących susze są źródłem występowania zagrożeń, kt[...]

Niezawodność w systemie hydrologicznym DOI:


  PODSTAWOWE POJĘCIA TEORII NIEZAWODNOŚCI I BEZPIECZEŃSTWA W teorii niezawodności i bezpieczeństwa pod pojęciem obiektu rozumie się "jednostkę funkcjonalną, rozwiązanie techniczne, rozwiązanie organizacyjne posiadające określone cechy eksploatacyjne. Cechy eksploatacyjne determinują własności jednostki (obiektu) oraz przewidziane dla niej warunki użytkowania. Określenie eksploatacyjne wskazuje na cechy istotne dla użytkownika z punktu widzenia korzystania z danego obiektu" [Pamuła, 2011]. W hydrologii obiektem będzie system hydrologiczny, który jest obiektem złożonym, tzn. jest zbiorem elementów (obiektów niepodzielnych) wzajemnie powiązanych ze sobą, tj. o ustalonej organizacji i wzajemnych relacjach. Poszczególne elementy realizują funkcjonalność całego systemu i definiują jego parametry działania. A zatem w toku badań niezawodnościowych system hydrologiczny będzie obiektem traktowanym jako całość. Jednak dla ułatwienia analizy będzie przedstawiony w postaci struktury powiązanych ze sobą elementów (obiektów niepodzielnych). Obiektami niepodzielnymi (inaczej elementami, z których składa się obiekt złożony, jakim jest system hydrologiczny) mogą być obiekty hydrotechniczne, takie jak: zbiorniki retencyjne, wały przeciwpowodziowe, poldery, kanały ulgi etc., ale również koryto rzeki, retencja doliny rzeki czy retencja zlewni. Zdarzenie niepożądane to takie zdarzenie, które powoduje wystąpienie niesprawności w funkcjonowaniu obiektu. Dla systemu hydrologicznego zdarzeniem niepożądanym będzie zdarzenie w postaci ekstremalnego wezbrania powodującego powódź bądź w postaci ekstremalnej niżówki powodującej suszę hydrologiczną. W artykule skoncentrowano się przede wszystkim na zagadnieniach dotyczących zdarzeń ekstremalnych w postaci ekstremalnych wezbrań, które będą przedmiotem analizy niezawodnościowej systemu hydrologicznego. Ogólnie pod pojęciem niesprawność obiektu rozumie się "każde zdarzenie uniemożliwiające, f[...]

Określanie prawdopodobieństwa przepływów ekstremalnych rocznych genetycznie niejednorodnych - metoda alternatywy zdarzeń

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono założenia metody alternatywy zdarzeń - określania przepływów ekstremalnych rocznych. Metoda uwzględnia zróżnicowanie genetyczne wezbrań i pozwala oszacować odrębne wartości występowania przepływów pojawiających się w warunkach zimowych i w warunkach letnich. Omówiono znaczenie i sposoby sprawdzania jednorodności ciągów pomiarowych oraz zaprezentowano wyniki badań symulacyjn[...]

Wisła w Warszawie - wybrane problemy hydrologiczne


  Artykuł Andrzeja Krukowicza, który ukazał się w "Gospodarce Wodnej" nr 3, 2010, zatytułowany "Stan zagrożenia powodziowego Warszawy i niektóre zagadnienia związane z ochroną przed powodzią" [3], skłonił nas do przedstawienia odmiennego poglądu w części odnoszącej się do Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej (IMGW). Zarówno we wspomnianym artykule, jak i wypowiedziach innych hydrologów można spotkać się z krytyką IMGW. Opinie te rozmijają się z prawdą lub są już nieaktualne, a zatem wymagają sprostowań bądź wyjaśnień. Sformułowane zarzuty wynikają z niedostatecznej wiedzy o podjętych przez Instytut działaniach w ostatnich latach w celu poprawy jakości danych pomiarowych i obserwacyjnych oraz prognoz przemieszczania się i transformacji wezbrań. Krytyka pracy IMGW w cytowanym artykule dotyczy przede wszystkim niedostatecznego rozpoznania reżimu hydrologicznego Wisły w Warszawie zwłaszcza w dwóch następujących aspektach: □ brak wiarygodnych pomiarów dużych przepływów (z wezbrań 1997 i 1998 r.) i brak jednoznacznej krzywej natężenia przepływu opisującej zależność stan wody - przepływ w stacjach wodowskazowych Warszawa-Nadwilanówka i Warszawa oraz brak informacji hydrologicznej do wyznaczenia stref zagrożenia powodziowego; □ częste zmiany wartości maksymalnych rocznych przepływów o określonym prawdopodobieństwie przewyższenia. Nie można zgodzić się z oceną, że rozpoznanie reżimu hydrologicznego Wisły w tzw. "gorsecie warszawskim" jest złe. Należy natomiast dążyć do coraz doskonalszego jego monitoringu, uwzględniając przy tym ciągle zachodzące zmiany hydrologiczne i hydrauliczne. Nie można zapomnieć, że mamy do czynienia z żywym i skomplikowanym organizmem rzecznym, charakteryzującym się dużą amplitudą stanów wody i przepływów, rozległymi terenami zalewowymi porastającymi bujnie krzewami i drzewami oraz wpływem zjawisk lodowych. Czynniki te powodują istotne zmiany w zdolności przepustowej k[...]

 Strona 1