Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"JANUSZ KINDLER"

Projekt ustawy powodziowej a organizacja gospodarki wodnej w Polsce

Czytaj za darmo! »

Kierując się doświadczeniami z ostatnich powodzi, wskazującymi na potrzebę uregulowania sposobu i formy udzielania pomocy państwa poszkodowanym, rząd RP wiosną 2011 r. skierował do Sejmu RP projekt ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi. W projekcie tym zaproponowano również zmiany w systemie zarządzania gospodarką wodną polegające generalnie na likwidacji Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej i regionalnych zarządów gospodarki wodnej oraz utworzenie w ich miejsce 16 wojewódzkich zarządów gospodarki wodnej jako organów wojewódzkiej administracji zespolonej podległej wojewodom, a więc działających w układzie administracyjnego, a nie hydrograficznego podziału kraju. Ta część projektu ustawy stała się przedmiotem bardzo szerokiej i zdecydowanej krytyki ze strony instytucji, organizacji i ekspertów związanych z gospodarką wodną. Poważne kontrowersje budziła również wśród parlamentarzystów. W związku z powyższym Sejm RP powołał Komisję Nadzwyczajną do zaopiniowania projektu ustawy. Komisja ta zarekomendowała Sejmowi RP przyjęcie projektu ustawy w części dotyczącej sposobu i form udzielania pomocy poszkodowanym w wyniku powodzi. Komisja odrzuciła natomiast proponowane rozwiązania dotyczące zmiany systemu zarządzania gospodarką wodną, dostrzegając jednocześnie potrzebę zmian w gospodarce wodnej. W związku z tym skierowała do prezesa Rady Ministrów dezyderat w sprawie pilnego opracowania tekstu nowego Prawa wodnego i poddanie go szerokiej konsultacji społecznej. Należy więc oczekiwać, że nowy rząd podejmie pilnie prace legislacyjne. Zamieszczony artykuł autorstwa prof. Janusza Kindlera jest głosem w dyskusji, dla której otwieramy łamy naszego czasopisma i do której redakcja bardzo gorąco zachęca i zaprasza. Głos środowiska gospodarki wodnej w tej kluczowej dla jej przyszłości sprawie powinien być bowiem zdecydowanie słyszalny. Redakcja.Powodzi jako wydarzeń losowych nie można uniknąć, a niestety, jak wyn[...]

Przegląd wydawnictw

Czytaj za darmo! »

"Ekonomika i zarządzanie ochroną środowiska dla inżynierów" pod redakcją Elżbiety Broniewicz, Joanny Godlewskiej oraz Rafała Miłaszewskiego Oficyna Wydawnicza Politechniki Białostockiej, Białystok 2009.Chociaż od wydania podręcznika minęły już prawie cztery lata, wydaje się, że wciąż nie jest on dostatecznie szeroko znany jako interesujące źródło wiedzy z ekonomiki i zarządzania ochroną środowiska. Jego szczególnym celem jest ułatwienie inżynierom możliwości posługiwania się wspólnym językiem z prawnikami i ekonomistami działającymi w dziedzinie ochrony środowiska. Jest to więc jedna z nielicznych na rynku polskim pozycji uwzględniająca, że niemal wszystkie problemy w tym zakresie, rozwiązywane zgodnie z zasadami trwałego i zrównoważonego rozwoju, wymagają bliskiej współpracy specjalistów w zakresie nauk technicznych, przyrodniczych i społecznych (łącznie z ekonomią). Mamy na co dzień wiele dowodów, między innymi również w gospodarce wodnej, że brak porozumienia między tymi specjalistami prowadzi często do daleko idących nieporozumień i może mieć groźne konsekwencje społeczne, przyrodnicze i gospodarcze. Książka napisana przez zespół dziewięciu Autorów *) składa się z 11 rozdziałów zorganizowanych w 4 części. Pierwsza z nich "Środowiskowe uwarunkowania procesów gospodarowania" jest poświęcona relacjom między środowiskiem a systemem społeczno-gospodarczym i zaspokajaniem ludzkich potrzeb. Druga, "Ogólny model zarządzania ochroną środowiska", omawia trwały i zrównoważony rozwój jako podstawę polityki ochrony środowiska, ekologiczną politykę Polski oraz problematykę edukacji ekologicznej społeczeństwa. Trzecia część "Efektywność przedsięwzięć w ochron[...]

Regionalny program WMO/GWP zintegrowanego zarządzania ryzykiem suszy w Europie Środkowowschodniej


  Regionalny "Program Zintegrowanego Zarządzania Ryzykiem Suszy w Europie Środkowowschodniej" (Integrated Drought Management Programme - IDMP) jest realizowany przez Globalne Partnerstwo dla Wody, Region Europy Środkowowschodniej (GWP CEE) w ramach globalnego Programu Zarządzania Ryzykiem Suszy prowadzonego przez Światową Organizację Meteorologiczną (WMO) i GWP. Celem Programu WMO/GWP jest "wsparcie zainteresowanych instytucji wszystkich szczebli wytycznymi dotyczącymi zintegrowanego zarządzania ryzykiem suszy z wykorzystaniem światowych doświadczeń naukowych i najlepszych praktyk w tym zakresie". Program jest ukieru[...]

Zagrożenia związane z wodą


  Artykuł stanowi wprowadzenie do zbioru pięciu artykułów przedstawiających zagrożenia związane z wodą. Jeśli poziom wody w ciekach czy zbiornikach układa się w granicach stanów średnich, a jakość wody jest zadowalająca, wydaje się, że tak musi być. Czasem jednak zdarza się niszczący nadmiar wód, częściej - deficyt wód, a bardzo często - woda nie spełnia norm jakości. Oprócz tych zagrożeń istotne są zagrożenia instytucjonalne, związane z niewłaściwą gospodarką wodną, które prowadzą do problemów z wdrożeniem prawodawstwa UE. Komitet Badań nad Zagrożeniami Związanymi z Wodą powołano jako jeden z sześciu komitetów problemowych przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk, pełniących rolę ciał doradczych i opiniodawczych w zakresie zagadnień o istotnym znaczeniu dla społeczno- -gospodarczego rozwoju kraju. W skład Komitetu, działającego od lipca 2011 do grudnia 2013 r., weszło 32 specjalistów z różnych dyscyplin, w tym ekspertów spoza instytucji akademickich. Głównym celem Komitetu było przygotowanie raportu przedstawiającego identyfikację zagrożeń związanych z wodą w Polsce oraz zaproponowanie środków zaradczych i rozwiązań, które umożliwią redukcję zagrożeń. Raport prezentuje próbę odpowiedzi na następujące pytania: □ Jakie są główne zagrożenia związane z wodą? □ Z czego wynikają te zagrożenia? □ Czy zagrożenia te narastają? □ Czy istnieje niebezpieczeństwo krytycznego pogorszenia sytuacji? □ Czy możliwe jest przeciwdziałanie? Raport o zagrożeniach związanych z wodą przedstawiono w postaci siedmiu obszernych artykułów opublikowanych w kwartalniku NAUKA (zeszyt 1/2014), wydawanym przez Polską Akademię Nauk (zob. http://n.czasopisma. pan.pl/). Wisła środkowa w Kazimierzu Dolnym Artykuły zawarte w tym numerze "Gospodarki Wodnej", autorstwa członków Komitetu, mają na celu przedstawienie zagrożeń związanych z wodą szerszemu gronu specjalistów gospodarki wodnej w Polsce. W dyskusjach prowa[...]

Zagrożenia instytucjonalne gospodarki wodnej i proponowane przeciwdziałania


  Można wyróżnić liczne zagrożenia instytucjonalne związane z gospodarką wodną w Polsce. Problemem jest anachroniczna interpretacja koncepcji gospodarki wodnej, która nie przystaje do Ramowej Dyrektywy Wodnej Unii Europejskiej. Słabe planowanie, niewystarczające finansowanie i kontrola użytkowników, oraz odstępstwa od reguły gospodarki zlewniowej są wyraźnymi niedostatkami gospodarki wodnej. Potrzebne jest lepsze zdefiniowanie zasadniczych kompetencji i szczegółowa alokacja zadań, a także zapewnienie stabilnego finansowania. Zagrożeniem jest brak kadr fachowych dla nowoczesnej gospodarki wodnej i ograniczony dostęp do informacji. Oprócz problemów z nadmiarem wody w Polsce, lub (częściej) jej niedoborem, a jeszcze częściej - problemów z niedostateczną jej jakością, istnieje jeszcze czwarta istotna kategoria zagrożeń związanych z zarządzaniem zasobami wodnymi; określamy je tu jako zagrożenia instytucjonalne1). Są one odmienne od pierwszych trzech, gdyż nie odnoszą się bezpośrednio do charakterystyk samej wody, lecz są związane z tym, że kształt i sposób zarządzania gospodarką wodną może prowadzić do zwiększenia skali problemów wodnych. Pojęcie instytucji jest wieloznaczne i stosowane w różnych kontekstach. W tzw. nowej ekonomii instytucjonalnej odróżnia się instytucje rozumiane jako reguły porządkujące ludzkie zachowania oraz organizacje, które składają się z konkretnych ludzi wdrażających te reguły w praktyce, wraz z niezbędnymi zasobami. W języku polskim termin "instytucja" jest rozumiany raczej zgodnie z tym drugim określeniem. I tak np. uczeń prof. Kotarbińskiego, Tadeusz Pszczołowski (1978), definiuje instytucję jako organizację będącą zespołem współdziałających osób wyposażonych w zasoby. W niniejszym artykule, pisząc o instytucjach, myślimy nie tylko o strukturach organizacyjnych, ale także o regułach postępowania wdrażanych, nadzorowanych lub kontrolowanych przez odpowiednie struktury organizacyjne. Po[...]

 Strona 1