Wyniki 1-10 spośród 10 dla zapytania: authorDesc:"Paweł Sroka"

Przydział zasobów w bezprzewodowym systemie OFDMA WINNER z wykorzystaniem funkcji użyteczności

Czytaj za darmo! »

ciągu kilku ostatnich lat systemy wykorzystujące metodę wie- lodostępu OFDMA (Orthogonal Frequency-Division Multiple Ac- cess) zyskały duże zainteresowanie. Wspomniana technika do- stępu została zaproponowana jako podstawowe rozwiązanie w systemach bezprzewodowych nowej generacji (beyond 3G), ta- kich jak LTE (Long Term Evolution), 802.16 (WiMax) czy WIN- NER. W bezprzewodowych systemach komórkow[...]

ZASTOSOWANIE METODY MINIMALIZACJI INTERFERENCJI Z WYKORZYSTANIEM RÓWNOWAGI KORELACYJNEJ W SYSTEMACH BEZPRZEWODOWYCH 5G DOI:10.15199/59.2015.8-9.81


  W artykule omówiono zagadnienie długookresowej minimalizacji interferencji w systemie bezprzewodowym 5G y uwzględnieniem modyfikacji, których celem jest zmniejszenie liczby wykonywanych obliczeń i informacji wymienianej między stacjami bazowymi. Zaproponowano rozwiązania bazujące na ograniczeniu liczby kooperujących stacji bazowych oraz liczby użytkowników uwzględnianych w procesie optymalizacji. Przedstawione wyniki symulacyjne wskazują, że wprowadzone uproszczenia powodują jedynie nieznaczne pogorszenie zysku wynikającego z zastosowania proponowanej metody. 1. WSTĘP W systemach komórkowych nowej generacji ze względu na współistnienie małych komórek oraz dotychczasowej sieci stacji bazowych typu makro, architektura systemu komórkowego ma charakter wielowarstwowy, co umożliwia znaczną poprawę wykorzystania dostępnego pasma transmisyjnego oraz znaczne zwiększenie przepływności użytkowników. Jednak jednym z największych problemów związanych z wprowadzaniem małych stacji bazowych jest znaczący wzrost interferencji w systemie, w tym między komórkami z różnych warstw sieci. Metody minimalizacji interferencji w wielowarstwowym systemie komórkowym są przedmiotem badań prowadzonych przez organizację 3GPP, która zaproponowała rozwiązanie wykorzystujące tzw. prawie puste podramki (ABS - ang. almost blank subframes) dla systemu LTE-Advanced [3,5]. Podstawowym założeniem tej metody jest minimalizacja interferencji do małych stacji bazowych przez chwilowe przerwanie przesyłania danych w stacjach bazowych typu makro. W ramach prac realizowanych w projekcie METIS autor artykułu zaproponował zdecentralizowaną metodę minimalizacji interferencji z wykorzystaniem teorii gier i pojęcia równowagi korelacyjnej [1]. Działanie opisanego w [1] rozwiązania polega na analizie tzw. żalu związanego ze stosowaniem wybranych strategii i dążeniu do minimalizacji jego wartości wraz z upływem czasu. Założono, że stacje bazowe wymieniają między sobą o[...]

Inhibitory fermentacji etanolowej w winiarstwie


  Spowolnienie lub zatrzymanie fermentacji nastawów winiarskich jest istotnym problemem w trakcie produkcji wina. Szybkość fermentacji zależy od wielu czynników, które mogą istotnie wpłynąć na niecałkowite odfermentowanie cukrów przez drożdże, takich jak np.: temperatura, niedobór składników odżywczych, nadmierne klarowanie, toksyczne właściwości etanolu i innych substancji chemicznych. Wymienione czynniki mogą oddziaływać synergistycznie i w określonych warunkach wywołują znacznie większy efekt hamujący niż każdy z osobna. Odpowiednie dobranie materiału biologicznego, prawidłowa rehydratacja i adaptacja drożdży, podobnie jak zachowanie stałych optymalnych warunków fermentacji, minimalizują prawdopodobieństwo zahamowania lub zatrzymania procesu. Do produkcji wina wykorzystuje się li[...]

Mikrobiologiczna produkcja karotenoidów


  W ostatnich latach obserwuje si. wi.ksze zainteresowanie konsumentow zdrow. i naturaln. .ywno.ci.. W zwi.zku z panuj.cym trendem zdrowego od.ywiania, a wi.c spo.ywania produktow naturalnych i ma.o przetworzonych, wzrasta zapotrzebowanie na naturalne barwniki. Wi.ksza jest rownie. .wiadomo.. konsumentow nt. korzy.ci zdrowotnych p.yn.cych ze spo.ywania produktow bogatych w karotenoidy. Barwniki te, ze wzgl.du na w.a.ciwo.ci przeciwutleniaj.ce, zaliczane s. do grupy zwi.zkow bioaktywnych . nutraceutykow, ktorych obecno.. w po.ywieniu jest po..dana. Wed.ug prognoz zamieszczonych w raporcie Global Industry Analysts, Inc. w 2017 r. .wiatowy rynek karotenoidow osi.gnie warto.. 1,3 mld USD [10]. Zak.ada si., .e w najbli.szych latach zainteresowanie karotenoidami b.dzie sukcesywnie wzrasta., a barwniki pozyskiwane ze .rode. mikrobiologicznych ugruntuj. swoj. pozycj. na rynku. W.A.CIWO.CI I WYST.POWANIE karotenoidow Karotenoidy stanowi. grup. naturalnych, szeroko rozpowszechnionych, g.ownie .o.tych i pomara.czowoczerwonych barwnikow. Z chemicznego punktu widzenia s. cykliczno-liniowymi polienami . nienasyconymi w.glowodorami (karoteny) lub ich tlenowymi pochodnymi (ksantofile). Najwa.niejszy dla ich w.a.ciwo.ci fizykochemicznych jest uk.ad sprz..onych wi.za. podwojnych. Karotenoidy odpowiadaj. za barw. wielu owocow i warzyw (np. ananas, brzoskwinia, pomidor, papryka), kwiatow (mak, narcyz, nagietek), upierzenia ptakow (flaming, kanarek), barw. owadow (biedronka), a tak.e innych zwierz.t (.oso., krewetka). W zielonych i li.ciastych warzywach ich kolor jest maskowany przez chlorofil. Zwierz.ta nie potrafi. syntetyzowa. karotenoidow de novo, czerpi. je wy..cznie ze spo.ywanych produktow [4]. Obecnie znanych jest ponad 600 barwnikow karotenoidowych, z czego ok. 200 to zwi.zki otrzymane syntetycznie [2, 18]. Produkowane na skal. przemys.ow. karotenoidy znajduj. zastosowanie jako dodatki do produktow spo.ywczych, suplementow diety, kos[...]

WYKORZYSTANIE INFORMACJI O STANIE KANAŁU TRANSMISYJNEGO DO OPTYMALIZACJI WYKORZYSTANIA ZASOBÓW RADIOWYCH W SYSTEMIE KOMUNIKACJI MIĘDZY POJAZDAMI DOI:10.15199/59.2016.6.81


  ON THE USE OF CHANNEL STATE INFORMATION FOR OPTIMIZATION OF THE USE OF RADIO RESOURCES IN V2V COMMUNICATION SYSTEMS Streszczenie: W niniejszym artykule przedstawiono analizę możliwej poprawy jakości transmisji w systemie komunikacji między pojazdami dzięki wykorzystaniu znajomości informacji o stanie kanału transmisyjnego w nadajniku. Porównano system z losowym wyborem zasobów radiowych oraz z optymalizacją alokacji zasobów na podstawie informacji o kanale. Przedstawione wyniki symulacji pokazują, że optymalizacja wykorzystania zasobów daje zyskw postaci ewentualnego mniejszego wymaganego SNR do osiągnięcia założonej stopy błędu, jednak ostatecznie osiągany zysk zanika wraz ze wzrostem liczby retransmisji. Abstract: This paper presents the analysis of the possible performance improvement of a V2V communicationsystem due to optimization of resources usage based on channel state information knowledge in the transmitter. Two resource allocation schemes have been compared: random allocation and channel information-optimized allocation. Presented simulation results indicate a gain in terms of SNR required to achieve the target block error rate in case of optimized allocation, however, this gain diminishes with the increase of retransmissions. Słowa kluczowe: komunikacja między pojazdami, systemy o wysokiej niezawodności, rozdział zasobów Keywords: V2V, URC, resource allocation 1. WSTĘP Rozwój systemów bezprzewodowych, w tym systemów komórkowych od drugiej do czwartej generacji, wiązał się z wzrostem oferowanych przepustowości systemów i związanym z tym powstawaniem nowych usług. W przypadku projektowanych systemów 5G, oprócz dalszego wzrostu oferowanych przepustowości, planuje się również wprowadzenie nowych zintegrowanych rozwiązań komunikacyjnych, takich jak wysoce niezawodna komunikacja między urządzeniami (ang. ultra-reliable communications - URC), w tym między pojazdami (ang. Vehicular- to-vehicular - V2V) [4]. Ważną cech[...]

SZEREGOWANIE TRANSMISJI WIADOMOŚCI TYPU BSM W CELU POPRAWY DZIAŁANIA KOOPERACYJNEGO ADAPTACYJNEGO TEMPOMATU DOI:10.15199/59.2017.6.45


  Wzrastająca liczba pojazdów korzystających z dróg oraz związany z tym szybki rozwój usług i metod optymalizacji ich ruchu doprowadziły do powstania mechanizmu adaptacyjnego tempomatu - ACC (ang. adaptive cruise control). Jego zadaniem jest utrzymanie odpowiedniego odstępu do samochodu poprzedzającego tylko na podstawie wyników pomiarów z czujników znajdujących się w pojazdach. Dzięki temu możliwe jest podniesienie przepustowości dróg przez zmniejszenie odległości między pojazdami oraz zwiększenie bezpieczeństwa pasażerów w porównaniu z sytuacją, gdzie za ruch samochodu odpowiada tylko kierowca. Naturalnym zastosowaniem metody adaptacyjnego tempomatu jest wprowadzenie autonomicznego ruchu pojazdów na drogach, w którym grupa samochodów przemieszcza się razem w formie konwoju przewodzonego przez pojazd tzw. lidera. Według danych zaprezentowanych w [1], poruszanie się w konwoju może zwiększyć przepustowość drogi z 2200 pojazdów/godzinę do nawet 4000 pojazdów/godzinę. Jednak zastosowanie mechanizmów ACC wymaga łącznego użycia algorytmów sterowania silnikiem i przetwarzania danych z czujników, które mogą być obarczone błędami. Dodatkowo, sensory ruchu takie jak RADAR czy LIDAR, przekazują informacje na temat parametrów sąsiednich pojazdów z pewnym opóźnieniem, co znacząco wpływa na możliwości zmniejszenia odległości między samochodami. W przypadku rozwiązania ACC dystans dzielący kolejne pojazdy zależny jest od ich prędkości i w związku z tym wyrażany jest najczęściej w formie czasu potrzebnego do przebycia dzielącej ich odległości. Ze względu na ograniczone możliwości urządzeń pomiarowych zaproponowano rozszerzenie ACC zwane kooperacyjnym adaptacyjnym tempomatem - CACC (ang. cooperative adaptive cruise control), które poza danymi z czujników wykorzystuje też wymianę informacji drogą radiową. Jednym z rozważanych rozwiązań jest aktualizacja danych dotyczących prędkości oraz przyspieszenia pojazdów lidera oraz poprzedzającego[...]

WPROWADZENIE WIRTUALNYCH LIDERÓW W CELU WYDŁUŻENIA DŁUGOŚCI KONWOJU POJAZDÓW W SYSTEMIE 802.11p DOI:10.15199/59.2017.6.46


  Zainteresowanie systemami komunikacji między pojazdami (ang. Vehicle-to-Vehicle, V2V) oraz między pojazdami a infrastrukturą drogową (ang. Vehicle-to- Infrastructure, V2I) rośnie wśród producentów samochodów i w środowisku akademickim dzięki możliwościom, jakie zapewniają te systemy w zakresie poprawy efektywności ruchu drogowego, mobilności, bezpieczeństwa, jak również warunków jazdy. Jednocześnie systemy tego typu mogą zapobiegać potencjalnie niebezpiecznym sytuacjom w ruchu drogowym. Jedną z technologii mających zwiększyć efektywność jazdy, przepustowość dróg, a także bezpieczeństwo kierowców jest autonomiczny ruch konwoju pojazdów na drogach, w którym samochody z peletonu dostosowują swoją prędkość tak, aby utrzymać z góry ustaloną odległość do samochodu poprzedzającego. Według najnowszych badań [1], formowanie konwojów na drogach może zwiększyć ich przepustowość prawie dwukrotnie. Wymaga to jednak zastosowania w pełni automatycznego systemu sterowania wykorzystując w tym celu czujniki oraz komunikację bezprzewodową między samochodami w peletonie. Pierwsze adaptacyjne tempomaty (ang. adaptive cruise control, ACC) na szerszą skalę pojawiły się już w 2005 r. w samochodach marki Mercedes. Dziś rozwiązanie to oferowane jest właściwie przez wszystkie marki, mające w swojej ofercie auta luksusowe. Adaptacyjny tempomat to urządzenie pozwalające nie tylko utrzymywanie zadanej prędkości jazdy, ale także korekty tej prędkości w zależności od warunków na drodze. Oznacza to automatyczne zwalnianie oraz przyspieszenie uwzględniające aktualne potrzeby. Obecnie dużym zainteresowaniem naukowców na całym ściecie cieszą się systemy zwane kooperacyjnymi adaptacyjnymi tempomatami (ang. Cooperative Adaptive Cruise Control), będące rozwinięciem systemów ACC. Systemy te, poza danymi z czujników pokładowych, wykorzystują również wymianę informacji drogą radiową lub optyczną. W dotychczasowych badaniach zauważono, że jednym z problemów d[...]

MODELOWANIE PRZYŚPIESZENIA POJAZDÓW DLA SYMULACJI PORUSZANIA SIĘ KONWOJU SAMOCHODÓW WYKORZYSTUJĄCYCH KOOPERACYJNY ADAPTACYJNY TEMPOMAT OPARTY NA STANDARDZIE IEEE 802.11P DOI:10.15199/59.2017.6.47


  Stale rosnący ruch pojazdów na drogach spowodował wzrost zainteresowania metodami zwiększania bezpieczeństwa pojazdów i optymalizacji ruchu. Dzięki postępom w dziedzinie elektroniki i elektromechaniki pojazdów, autonomiczny ruch pojazdów na drogach stał się możliwy. Jedną z metod, zaproponowaną jako sposób na podniesienie przepustowości dróg oraz zwiększenie bezpieczeństwa kierowców, jest poruszanie się pojazdów w konwoju. Taki ruch polega na jeździe w grupie w postaci konwoju prowadzonego przez pojazd lidera. Badania pokazały, że poruszanie się w konwoju może zwiększyć przepustowość drogi z typowych 2200 pojazdów/godzinę do 4000 pojazdów/godzinę [1]. Aby to jednak było możliwe, odległości pomiędzy samochodami w konwoju powinny być małe, przy jednoczesnym zachowaniu wysokich prędkości typowych dla autostrad. W przypadku nieautonomicznego poruszania się pojazdów w kolumnie czynnikiem ograniczającym są możliwości kierowców. Ograniczenie to można zwalczyć stosując autonomiczne sterowanie pojazdów i wykorzystując wbudowane czujniki oraz komunikację bezprzewodową. Połączenie tych dwóch elementów pozwala na osiągnięcie znacznie lepszej precyzji i lepszych czasów reakcji niż byłoby to możliwe w przypadku działania kierowców. Autonomiczny ruch pojazdów w konwoju wymaga połączenia algorytmów sterowania silnikiem, przetwarzania danych z czujników oraz komunikacji bezprzewodowej. Pierwszym krokiem milowym w tworzeniu grup pojazdów na drogach było stworzenie adaptacyjnego tempomatu (ACC ang. Adaptive Cruise Control), którego zadaniem jest utrzymanie odpowiedniego odstępu (wyrażonego czasem) do samochodu poprzedzającego. Algorytm ACC oparty jest jedynie na pomiarach i danych z czujników znajdujących się w pojazdach i nie wykorzystuje komunikacji ani żadnej innej interakcji pomiędzy samochodami. Z tego powodu ACC nie pozwala na poruszanie się grup pojazdów z małymi odstępami między nimi. W związku z tym społeczność badaczy zwróciła s[...]

WPŁYW DOKŁADNOŚCI POMIAROWEJ CZUJNIKÓW POKŁADOWYCH NA ZACHOWANIE STEROWANEGO ADAPTACYJNIE KONWOJU POJAZDÓW DOI:10.15199/59.2017.6.48


  Mobilność staje się coraz ważniejszym aspektem naszego życia. Już w minionej dekadzie w niektórych europejskich krajach mieszkańcy podróżowali co najmniej 30 kilometrów dziennie (w przeliczeniu na jedną osobę), przy czym ponad 75% tego dystansu pokonywali za pomocą samochodu. Można więc stwierdzić, że samochód stał się naszym głównym środkiem transportu. Niestety, tak masowe wykorzystanie pojazdów pociąga za sobą szereg problemów związanych głównie z pogorszeniem się płynności jazdy i zwiększeniem zanieczyszczenia powietrza. W ciągu ostatnich lat, zaproponowano i wdrożono wiele mechanizmów mających na celu rozwiązanie wyżej wymienionych problemów. Pojawiły się pomysły w zakresie zwiększenia przepustowości dróg poprzez tworzenie większej ich liczby, zachęcania do korzystania ze wspólnych samochodów (ang. shared cars) czy korzystania z transportu publicznego przez wprowadzenie opłat drogowych. Większość z tych rozwiązań nie przyniosła jednak efektu, ponieważ nie były one w stanie rozwiązać istniejących problemów a jedynie nieznacznie je zmniejszyły. W rzeczywistości, korki stały się bardziej dotkliwe ze względu na rosnącą liczbę pojazdów. Jednym z najbardziej efektywnych sposobów na poprawę tej sytuacji jest zastosowanie tzw. konwoju. Polega on na tworzeniu się grup pojazdów, poruszających się w tym samym kierunku. Dzięki takiemu rozwiązaniu możliwe jest zwiększenie bezpieczeństwa na drogach, zwiększenie przepustowości dróg oraz zmniejszenie zużycia paliwa w pojazdach. Praktyczne wykorzystanie kolumny pojazdów wymaga współdziałania algorytmów sterowania silnikiem, przetwarzania danych z czujników oraz komunikacji bezprzewodowej. Ważnym krokiem w tworzeniu konwojów na drogach było opracowanie układu adaptacyjnego tempomatu (ACC - ang. Adaptive Cruise Control) oraz jego rozszerzenia zwanego kooperacyjnym adaptacyjnym tempomatem (CACC - ang. Cooperative Adaptive Cruise Control), które wykorzystują pomiary z czujników pokła[...]

 Strona 1