Wyniki 1-3 spośród 3 dla zapytania: authorDesc:"NATALIA WALCZAK"

Ocena wpływu roślinności na rozkład prędkości wody na przykładzie badań terenowych w korycie Warty


  W artykule przedstawiono opracowany przez Przedwojskiego (2008) model matematyczny umożliwiający w szybki sposób wyznaczenie prędkości i szorstkości hydraulicznej przy przepływach w korytach i dolinach rzecznych porośniętych roślinnością. Model uwzględnia warstwowość roślinności zatopionej i częściowo zatopionej poprzez określenie średnicy i gęstości elementów roślinnych na różnych głębokościach. Przyjęto założenie, że opływane rośliny generują wiry przemieszczające się w kierunku poziomym, powodując poziomą wymianę pędu. Analizowany typ roślinności podzielono na warstwy o równej gęstości elementów roślinnych, a rozkłady prędkości między warstwami łączy się strefą przejściową. Opracowany model poddano szczegółowej weryfikacji na podstawie danych z pomiarów terenowych. Na skarpach brzegów koryta głównego oraz na terenach zalewowych występuje różnorodna roślinność w postaci traw, bylin, trzcin, turzyc, krzewów i drzew. W odniesieniu do głębokości wody roślinność można podzielić na: zatopioną i niezatopioną. Do roślinności niezatopionej najczęściej zalicza się drzewa oraz duże krzewy o wysokości rzędu 3,0-5,0 m. Przy niewielkich głębokościach wody na terenach zalewowych również wysokie byliny, turzyce i trzciny mogą być niezatopione. Wobec naturalnej zmienności stanów wody może wystąpić w praktyce określenie tej samej roślinności w różny sposób. Rozkład prędkości w pionie w obszarze z roślinnością zatopioną nie może być opisany logarytmicznym rozkładem prędkości ponieważ, jak wykazują pomiary w korytach, w obszarze tym prędkość nie zmienia się wraz z głębo- Rys. 1. Pionowy rozkład prędkości przy przepływie z roślinnością częściowo zatopioną o różnej gęstości elementów roślinnych w trzech warstwach kością. W wypadku roślinności zatopionej rozkład prędkości w pionie charakteryzuje się występowaniem strefy kształtowanej przez tę roślinność i rozkładem logarytmicznym ponad strefą roślinną. Występowanie w t[...]

Metodyka określania podstawowych parametrów MEW oraz analiza stosowanych umocnień na górnym i dolnym stanowisku DOI:


  Budowa elektrowni wodnych na istniejących stopniach wodnych może nieść więcej korzyści niż potencjalnych szkód. Piętrzenie wody na górnym stanowisku może być wykorzystywane energetycznie bez negatywnego wpływu na zagrożenie ekologiczne środowiska przyrodniczego. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na korzystanie w ten sposób z odnawialnych źródeł energii, których pozyskiwanie jest obecnie bardzo ważne. Dostępność i możliwość zastosowania materiałów proekologicznych w celu umocnienia górnego i dolnego stanowiska poprawia nie tylko stronę wizualną, ale i ogranicza niepożądane procesy morfologiczne wywołane zaburzeniem warunków przepływu. W artykule przedstawiono przykładowy schemat doboru parametrów technicznych elektrowni wodnej oraz przegląd materiałów wykorzystanych do umocnienia górnego i dolnego stanowiska. Zgodnie z wnioskami III Konferencji Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmiany Klimatu (UN FCCC), która odbyła się w Kioto w grudniu 1997 r. (DzU z dnia 17 października 2005 r.) Unia Europejska uznała pilną potrzebę zajęcia się problemem zmiany klimatu. Wśród wielu działań rynkowych i technicznych, których promocji mają służyć przyjmowane przez Unię akty legislacyjne, na szczególną uwagę zasługuje wzrost produkcji energii ze źródeł odnawialnych (OZE). Zgodnie z przyjętą w 2009 r. kolejną dyrektywą o promocji OZE (Dziennik Urzędowy UE, L 140/16, 5.6.2009) Unia Europej- Rys. 1. Schemat węzła z MEW ska podejmie wysiłki by udział odnawialnych źródeł energii w konsumpcji energii brutto wzrósł do 20%. Jak wynika z ogłoszonej w 2007 r. Mapy Drogowej OZE (Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego), dzięki tym wysiłkom powinna być możliwa redukcja emisji CO2 o blisko 700 mln ton rocznie. Przynajmniej połowę tej redukcji powinno się uzyskać dzięki bezemisyjnym technologiom produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, a w szczególności z energetyki wiatrowej i wodnej. W Polsce is[...]

Wpływ zbiornika Jeziorsko na proces erozji podłużnej na dolnym odcinku Warty od zapory czołowej do miejscowości Uniejów DOI:


  W artykule przedstawiono analizę zmian geometrii dna rzeki poniżej zbiornika Jeziorsko na odcinku od zapory czołowej do Uniejowa. Porównano układ zwierciadła wody i dna sprzed wybudowania zbiornika oraz w czasie jego eksploatacji. Przeprowadzono również ocenę stanu technicznego progów stabilizujących zlokalizowanych poniżej zbiornika Jeziorsko. Analiza wyników pokazała, że wybudowanie zbiornika wywołało silną erozję podłużną. Progi stabilizujące znacznie ograniczyły dynamikę procesu erozji na odcinku od zapory czołowej do miejscowości Księże Młyny (poniżej zbiornika).P rzegrodzenie koryta rzecznego zaporą i powstanie zbiornika wodnego zawsze przyczynia się do ingerencji w naturalny proces fluwialny. Polega on, z jednej strony, na zatrzymaniu rumowiska wleczonego i częściowo unoszonego co prowadzi do zamulenia zbiornika, z drugiej zaś strony niedobór rumowiska w dolnym stanowisku, co powoduje erozję wgłębną i boczną koryta rzeki poniżej zapory. Proces erozji powoduje powstanie wyboju miejscowego (erozja miejscowa) bezpośrednio poniżej wypadu urządzeń upustowych, a także systematyczne obniżanie się poziomu dna na coraz dłuższym odcinku rzeki (erozja liniowa) [Babiński 1997, Głowski i Parzonka 2007]. Erozja ma trwały charakter i w miarę upływu czasu obejmuje swym zasięgiem coraz dłuższy odcinek rzeki [Babiński 2002, Wierzbicki i in. 2008]. Systematyczne obniżanie się dna koryta powoduje duże zagrożenie dla istniejącej infrastruktury hydrotechnicznej, a w konsekwencji może zagrozić bezpieczeństwu samej zapory czołowej zbiornika [Przedwojski i Wierzbicki 2007, Zawadzki 2013]. Aby zniwelować negatywne skutki erozji liniowej, przy dużych zbiornikach, buduje się progi korekcyjne podpiętrzające wodę w dolnym stanowisku budowli lub rozważa się budowę kolejnego zbiornika [Głowski i Parzonka 2007]. Prowadzi to do przekształcenia systemu fluwialnego w zbiornikowy, jeziorny [Babiński i Habel 2013]. Innym sposobem zapobiegania ero[...]

 Strona 1