Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Małgorzata Zielińska "

Zastosowanie numerycznego modelu filtracji do oceny wpływu dociążenia podnóża skarpy odpowietrznej pryzmą narzutu kamienno-żwirowego dla prawej strony zapory Chańcza

Czytaj za darmo! »

Przedstawiono zastosowanie dwuwymiarowego modelu numerycznego filtracji przez korpus i podłoże zapory ziemnej Chańcza do określenia wpływu projektowanego dociążeniem podnóża skarpy odpowietrznej pryzmą narzutu kamienno-żwirowego na położenie krzywej filtracji. Symulacje obliczeniowe przeprowadzono dla różnych poziomów piętrzenia wody w zbiorniku. Obliczenia filtracji ustalonej wykonano, wykorzystując program SEEP2D wchodzący w skład pakietu obliczeniowego GMS (Groundwater Modelling System). Numeryczny model filtracji jest efektywnym narzędziem pozwalającym na przeanalizowanie wpływu proponowanych rozwiązań modernizacyjnych na przebieg filtracji w rejonie budowli hydrotechnicznych. Modernizacja urządzeń upustowych dla zapory Chańcza, polegająca na zabudowie stałych przel[...]

Mikrostruktura i właściwości mechaniczne warstwy wierzchniej nadstopu niklu po procesie aluminiowania metodą CVD

Czytaj za darmo! »

Żarowytrzymałe stopy na osnowie niklu i kobaltu stosowane na elementy turbin gazowych pracujących w wysokiej temperaturze (ok. 1000°C) pokrywane są warstwami żaroodpornymi o dobrej odporności na korozję wysokotemperaturową, niskiej przewodności cieplnej i wysokiej stabilności mikrostruktury [1÷5]. Stosowane są różne typy pokryć ochronnych w zależności od rzeczywistych warunków pracy elementu konstrukcyjnego. Największe zastosowanie w lotnictwie znalazły pokrycia dyfuzyjne na osnowie Al otrzymywane w procesach aluminiowania metodami: kontaktowo-gazową (pack cementation) i chemicznego osadzania z fazy gazowej CVD - (chemical vapour deposition). Wzrost warstw aluminidkowych w tych procesach jest kontrolowany przez transport reagentów poprzez warstwę [1÷6]. Stosuje się dwa typy procesów CVD tzw. "niskoaktywny" i "wysokoaktywny" w celu uzyskania odporności na korozję wysokotemperaturową. Dla procesu niskoaktywnego prowadzonego w temperaturze >1000°C tworzenie warstwy odbywa się głównie przez dyfuzję Ni w kierunku powierzchni podłoża. Zubożenie materiału podłoża w nikiel, który występuje w postaci roztworu stałego γ oraz umacniającej fazy międzymetalicznej γʹ (Ni3Al) opisano według rekacji: γ + γʹ - Ni = Ni + Ni3Al - Ni = NiAl + 3Ni [3]. W niskoaktywnym procesie CVD zewnętrzna i wewnętrzna strefa warstwy zbudowana jest z fazy NiAl. W wysokoaktywnym procesie CVD (<950°C) tworzenie warstwy odbywa się głównie w wyniku dyfuzji aluminium w głąb warstwy. Warstwa zewnętrzna materiału podłoża stanowi wówczas strefę zewnętrzną warstwy aluminidkowej. Mikrostruktura warstwy może składać się z różnych faz w zależności od aktywności Al. Stwierdzono, że bardzo wysoka aktywność aluminium powoduje tworzenie się warstwy składającej się z kruchej fazy δ-Ni2Al3. Wysoka aktywność aluminium powoduje, że oprócz strefy zewnętrznej, składającej się z wymienionej fazy δ-Ni2Al3, powstaje przyległa do niej strefa składa[...]

Wpływ parametrów procesu CVD na mikrostrukturę i kinetykę wzrostu dyfuzyjnych warstw aluminidkowych wytworzonych na podłożu niklowym

Czytaj za darmo! »

Stopy na osnowie uporządkowanych faz międzymetalicznych, tzw. intermetale (ang. intermetallics), np. z układu Ni-Al, stanowią bardzo atrakcyjny materiał do zastosowań konstrukcyjnych na elementy silników lotniczych. Stopy te charakteryzują takie właściwości, jak wysoka temperatura topnienia 1640°C (przy stechiometrycznej zawartości 50% at. Al), mała gęstość 5,9 g/cm3, znakomita odporność na utlenianie wysokotemperaturowe (w odróżnieniu od innych aluminidków), dobre właściwości mechaniczne, w tym duża wytrzymałość właściwa [1, 2]. Na dużą żaroodporność wpływa niezwykła łatwość powstawania ochronnej warstwy Al2O3, której wzrost zabezpiecza materiał podłoża przed utlenianiem [1, 2]. Ze względu na te właściwości aluminidki mają zastosowanie na materiały powłokowe elementów pracujących w wysokiej temperaturze [1÷6]. W przemyśle lotniczym szerokie zastosowanie mają powłoki ochronne, które opracowano ze względu na niezadowalającą odporność na korozję materiałów konstrukcyjnych [3]. Pokrycia te, o dobrych właściwościach żaroodpornych, są wytwarzane w procesach m.in. chemicznego (CVD) lub fizycznego (PVD) osadzania z fazy gazowej. Metoda CVD polega na przeprowadzeniu aluminium ze stanu stałego (np. mieszanina granul aluminium lub proszków aluminium i Al2O3 - w różnych proporcjach) w jego aktywne związki (prekursory), tj. halogenki AlCl3 do fazy gazowej, która powstaje w generatorze zewnętrznym, przetransportowanie do retorty i osadzenie ich w wysokiej temperaturze pod obniżonym ciśnieniem (LPCVD) lub atmosferycznym (APCVD) na materiale podłoża, którym może być nadstop na bazie niklu. Reakcje przeprowadzania stałego aluminium do fazy gazowej w generatorze zewnętrznym można przedstawić za pomocą następujących reakcji: Al(S) + 3HCl(g)↔ AlCl3(g) + 3/2H2(g) (1) Al(S) + 2HCl(g) ↔ AlCl2(g) + H2(g) (2) Al(S) + HCl(g) ↔ AlCl(g) + 1/2H2(g) (3) gdzie: s - stan stały, g - stan gazowy. W procesie niskoaktywnym halogenki alumin[...]

Stabilność cieplna warstwy aluminidkowej wytworzonej na podłożu z nadstopu niklu w środowisku gazów utleniających

Czytaj za darmo! »

Osiągi silników lotniczych zależą od temperatury gazów na wlocie do turbiny [1]. Elementy wirujące i stacjonarne gorącej części silników lotniczych pracują w warunkach dużych naprężeń cieplnych i mechanicznych oddziałujących destrukcyjnie na mikrostrukturę i właściwości użytkowe żarowytrzymałych nadstopów nawet najnowszych generacji, używanych do ich konstrukcji. Zwiększenie sprawności turbin gazowych przez podwyższenie temperatury ich pracy implikuje stosowanie nowych lub ulepszonych konstrukcji tych elementów, metod ich chłodzenia oraz warstw ochronnych. Aluminidkowe warstwy ochronne zwiększają odporność na utlenianie i korozję katastroficzną materiałów łopatek turbin. Podczas eksploatacji ulegają degradacji w wyniku utleniania, korozji katastroficznej (siarkowej) i zmęczenia cieplno-mechanicznego [1÷3]. Tlen jest podstawowym czynnikiem środowiska gazów utleniających o wysokiej temperaturze - do ok. 1250°C wpływającym na ich żywotność. Aluminium w warstwie aluminidkowej reaguje z tlenem na powierzchni łopatki i tworzy termodynamicznie stabilną, cienką warstwę Al2O3 zabezpieczającą materiał podłoża przed dalszym utlenianiem. Podczas pracy - dalszego utleniania - w warstwie tlenków powstają mikropęknięcia ulegające propagacji aż do jej zniszczenia. Aluminium znajdujące się w warstwie dyfunduje w kierunku powierzchni i odbudowuje warstwę tlenkową. Zawartość aluminium w warstwie tlenkowej ulega zmniejszeniu z czasem pracy - utleniania i jest przyczyną utraty jej właściwości ochronnych. Stabilność cieplna warstwy aluminidkowej w warunkach utleniania zależy od składu chemicznego podłoża, wartości temperatury i metody jej wytwarzania [4]. Badania WŁASNE - Materiały I Metodyka Badań W badaniach jako materiał podłoża przyjęto odlewnicze nadstopy niklu In 100 i Mar M247 stosowane w technice lotniczej na łopatki pierwszych stopni turbiny wysokiego ciśnienia (tab. 1). Proces aluminiowania metodą chemicznego osadzania z fazy gazowej [...]

 Strona 1