Wyniki 1-4 spośród 4 dla zapytania: authorDesc:"Beata Janowczyk"

Projekt "Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016)"

Czytaj za darmo! »

Dzisiejszy stan gospodarki wodnej to: niska ranga w polityce państwa, a co za tym idzie - jej niedofinansowanie i niedoinwestowanie, oprócz tego rozproszony system organizacyjny, niezapewniający skutecznego zarządzania, właściwej ochrony przeciwpowodziowej oraz ograniczenia skutków suszy, a także niezadowalający stan zasobów wodnych oraz ekosystemów wodnych i od wody zależnych oraz ciągłe konflikty pomiędzy poszczególnymi użytkownikami wód. Można by jeszcze długo wymieniać problemy. Można także przejść nad nimi do porządku dziennego, przyjmując to za stan permanentny i niemożliwy do zmiany. Można także wciąż wskazywać na kolejne błędy kolejnych rządów. Ale nie można zapominać o tych, którzy mimo wszystko podejmowali i podejmują próby doprowadzenia do zmian. Wszyscy z pewnością zdają sobie sprawę z trudności znalezienia metody na poprawę systemu gospodarki wodnej w Polsce. Dyskusje z tym związane toczą się od wielu lat, ale problem wciąż nie został rozwiązany. Opracowywany w resorcie środowiska projekt "Polityki wodnej państwa do roku 2030 (z uwzględnieniem etapu 2016)" ma być propozycją na znalezienie kompromisu między poszczególnymi elementami gospodarki wodnej i wskazaniem priorytetowych kierunków, na których powinny zostać skoncentrowane działania państwa. Cel tych działań, zgodny z polityką UE, został w projekcie "Polityki wodnej państwa" określony jako zapewnienie powszechnego dostępu ludności do czystej i zdrowej wody oraz istotne ograniczenie zagrożeń wywoływanych przez powodzie i susze, w połączeniu z utrzymaniem dobrego stanu wód i związanych z nimi ekosystemów, przy zaspokojeniu uzasadnionych potrzeb wodnych gospodarki, poprawie spójności terytorialnej i dążeniu do wyrównania dysproporcji regionalnych. Osiągnięciu celu nadrzędnego mają służyć następujące cele strategiczne: 1. osiągnięcie i utrzymanie dobrego stanu i potencjału wód oraz związanych z nimi ekosystemów, 2. zaspokojenie potrzeb ludnośc[...]

II Warsztaty "Lodowe problemy rzek - zatory i wezbrania zatorowe"


  Już po raz drugi Dobiegniewo, położone nad zbiornikiem stopnia wodnego Włocławek, gościło specjalistów z dziedziny zlodzenia rzek. Pierwsze tego typu warsztaty zorganizowano tam w lutym 2009 r. Także w tym roku bazą spotkania był ośrodek "Przystań Wodna Dobiegniewo" (fot. 1). Warsztaty zorganizował Zakład Kriologii i Badań Polarnych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zakład ten prowadzi obserwacje, badania i analizy m.in. w zakresie kriologii, glacjologii, geomorfologii glacjalnej, także wykorzystując Stację Polarną UMK na Spitsbergenie. Od wielu lat w kręgu zainteresowań Zakładu jest badanie zjawisk lodowych na polskich rzekach, szczególnie na odcinku dolnej Wisły, gdzie od wielu lat prowadzi monitoring zlodzenia pozwalający ocenić stopień i rodzaj wypełnienia lodowego koryta. Przebieg zjawisk lodowych na zbiorniku włocławskim i rzece powyżej zbiornika praktycznie w każdym sezonie zimowym potwierdza opinię, że jest to odcinek wybitnie zatorogenny. Trudno więc o lepsze miejsce do spotkań, których celem jest wymiana doświadczeń w zakresie zapobiegania i łagodzenia ujemnych skutków zlodzenia. Do udziału w warsztatach zaproszono przedstawicieli świata nauki oraz administracji zajmujących się utrzymaniem rzek, ochroną przeciwpowodziową i innymi zagrożeniami wynikającymi ze zlodzenia, np. dla mostów czy ujęć wody, a także wykonujących monitoring lodowy oraz oceny sytuacji lodowych na potrzeby ochrony przed powodzią. Duże zainteresowanie kolejnymi już warsztatami znalazło odzwierciedlenie w liczbie uczestników, która w porównaniu z 2009 r. uległa podwojeniu. Oprócz Instytutu Geografii UMK reprezentowane były: regionalne zarządy gospodarki wodnej, Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej, Polska Akademia Nauk, Akademia Pomorska, Uniwersytet Warszawski, Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego, Uniwersytet Szczeciński, Uniwersytet Technologiczno-Przyrodniczy w Bydgoszczy, HYDROPROJEKT Sp. z o.o. Oddział Wł[...]

Wykorzystanie polskich doświadczeń do wdrażania Dyrektywy Powodziowej UE na terenie Gruzji DOI:


  Gruzja przeżywa od paru lat prawdziwy najazd turystów, zachwycając ich piękną przyrodą, gościnnością i tradycjami. Mało kto wie, że w ostatnich latach polscy specjaliści zajmujący się tematyką analizy zagrożeń powodziowych pomagają specjalistom gruzińskim w tym zakresie. Od 2010 r. - dzięki wsparciu programu Polska Pomoc Ministerstwa Spraw Zagranicznych RP - Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej (PCPM) prowadzi projekty pomocowe w Gruzji. Głównym beneficjentem ze strony gruzińskiej jest Narodowa Agencja Środowiskowa (National Environmental Agency - NEA) z siedzibą w Tbilisi, zaś w przyszłości - mieszkańcy terenów zalewowych Gruzji. Projekty te dotyczą m.in. wzmocnienia kompetencji struktur ratowniczych i władz centralnych w zakresie działań związanych z zapobieganiem klęskom żywiołowym (2012), rozwoju potencjału i współpracy w zakresie redukcji ryzyka katastrof naturalnych i ich prewencji w samorządach lokalnych (2013), budowy systemów ostrzegania przeciwpowodziowego i monitoringu rzek w regionie Kachetii (2014-2015), a także - wdrażania narzędzi do oceny ryzyka powodziowego (2015-2017). W ramach projektu realizowanego w 2014 r. pojawiła się konieczność przeprowadzenia modelowania hydrologicznego i hydraulicznego, umożliwiającego wdrożenie systemu monitoringu powodziowego w zlewniach rzek Durudżi, Kabali i Ninoskhevi w regionie Kachetii. Z uwagi na brak doświadczeń strony gruzińskiej zdecydowano, że PCPM podejmie współpracę ze specjalistami z Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, mającymi wieloletnie doświadczenie na pol[...]

 Strona 1