Wyniki 1-6 spośród 6 dla zapytania: authorDesc:"Robert Bogdanowicz"

Optoelektroniczny system przestrzennego monitoringu wzbudzenia plazmy w procesach syntezy optycznych warstw diamentopodobnych


  Warstwy diamentopodobne DLC (ang. Diamond Like-Carbon) syntezowane są w próżniowych procesach plazmowych PA CVD (ang. Plasma Assisted Chemical Vapour Deposition). Przeciętna szybkość wzrostu tych warstw nie przekracza około 1 μm/h [1]. Z tego względu technologia wytwarzania powłok DLC jest kosztowna. Uzyskiwane warstwy mają budowę amorficzno-polikrystaliczną i wykazują duży stopień zdefektowania niepożądanymi fazami węgla i wodorem. Wymienione wady znacznie zawężają obszary potencjalnych zastosowań powłok DLC [2]. Do wydajnej syntezy warstw diamentopodobnych niezbędna jest wysoka gęstość wzbudzonych cząstek sprzyjających wzrostowi fazy diamentowej. Efektywnym ich źródłem jest niskotemperaturowa plazma nierównowagowa, wzbudzana na częstotliwości mikrofalowej 2,45 GHz, w u[...]

Stężenia i ładunki wybranych związków azotu w ciekach zlewiska Zatoki Puckiej


  Artykuł prezentuje analizę zmian poziomu stężeń i wielkości ładunków związków azotu w ciekach zlewiska Zatoki Puckiej. W pracy wykorzystano wyniki pomiarów jakości wody oraz przepływów wykonanych w latach hydrologicznych 2006-2008. Spośród związków azotu badano: azot amonowy, azot azotynowy, azot azotanowy oraz azot ogólny. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że stężenia badanych form azotu kształtowały się na stosunkowo niskim poziomie, za wyjątkiem najmniejszego z badanych cieków - Potoku Błądzikowskiego. Największym ładunkiem jednostkowym azotu i jego związków cechowało się natomiast dorzecze Redy, choć nie były to wartości odbiegające od poziomu obserwowanego w większości zlewni rzek Przymorza. Zatoka Pucka, szczególnie zaś jej część wewnętrzna, stanowi jeden z najcenniejszych przyrodniczo akwenów przybrzeżnych południowego Bałtyku. Jest ona miejscem gniazdowania, koncentracji podczas migracji oraz zimowania wielu rzadkich gatunków ptaków. Jest to również obszar o dużej różnorodności biotopów, oraz akwen, w którym najliczniej obserwuje się ssaki morskie. W związku z tym, na mocy Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 21 lipca 2004 roku, Zatoka Pucka została włączona do sieci "Natura 2000" jako Obszar Specjalnej Ochrony Ptaków (PLB220009), zaś na mocy Decyzji Komisji Europejskiej z 13 listopada 2007, jako Specjalny Obszar Ochrony Siedlisk (PLH 220034). Mimo swych niewątpliwych walorów biologicznych zatoka jest jednym z najbardziej zeutrofizowanych bałtyckich akwenów przybrzeżnych. Procesy eutrofizacyjne obserwowa- Tabela I. Wybrane charakterystyki badanych cieków w latach hydrologicznych 2006-2008 Ciek Powierzchnia dorzecza [km2] Odległość profilu pomiarowego od ujścia do Zatoki Puckiej [km] Średni przepływ [m3 · s-1] Średni odpływ jednostkowy [dm3 · s-1 · km-2] rok półrocze rok półrocze zimowe letnie zimowe letnie Reda 485,5 1,00 5,207 6,171 4,244 10,7 12,7 8[...]

Optoelektroniczne narzędzia do badania in-situ przebiegu procesu syntezy cienkich warstw diamentopodobnych

Czytaj za darmo! »

Warstwy diamentowe i DLC (ang. Diamond-Like-Carbon) syntezowane są w próżniowych procesach plazmowych PA CVD (ang. Plasma Assisted Chemical Vapour Deposition). Ich wyjątkowe właściwości elektryczne (szeroka przerwa energetyczna, wysoka rezystywność), optyczne (szeroki zakres widmowy transmisji) oraz termiczne (wysoka przewodność cieplna) skłaniają wiele zespołów badawczych do dalszych badań[...]

Synteza warstw diamentowych do zastosowań optoelektronicznych

Czytaj za darmo! »

Wyjątkowe właściwości elektryczne (mała przenikalność elektryczna, szeroka przerwa energetyczna, duża rezystywność), optyczne (szeroki zakres widmowy transmisji) oraz termiczne (duża przewodność cieplna) warstw diamentowych i diamentopodobnych DLC (ang.: Diamond-Like-Carbon) stwarzają możliwości unikatowych zastosowań w optyce oraz w opto- i mikroelektronice. Obejmują one m.in. pokrycia zabe[...]

Monitoring ramanowski wzrostu cienkich warstw węglowych − studium


  Cienkie warstwy diamentowe wytwarzane w procesie CVD (ang. Chemical Vapour Deposition) posiadają unikatowe właściwości, takie jak: duża twardość, szeroka przerwa energetyczna, koincydencja dużej rezystywności z dobrym przewodnictwem cieplnym, szeroki zakres widmowy transmisji sygnałów optycznych, możliwość domieszkowania. Podobne właściwości wykazują także węglowe warstwy diamentopodobne DLC (ang. Diamond-Like-Carbon). Wymienione właściwości wykorzystywane są w technice cienkowarstwowej, np. jako pokrycia narzędzi tnących, pokrycia ochronne dla elementów optycznych na zakres IR, izolacyjne warstwy odprowadzające ciepło z układów scalonych i diod laserowych, filtry z falą powierzchniową, wyświetlacze z emisją polową [1], sensory, elementy półprzewodnikowe na wysokie moce i wysokie częstotliwości. Obecny poziom technologii wytwarzania warstw diamentowych jest niezadowalający w stosunku do wymagań. Ze względu na aplikacje istotna jest kontrola struktury warstw na poziomie molekularnym i zapewnienie powtarzalności procesu. W zależności od parametrów makroskopowych procesu, tj. metody wzbudzenia prekursora węglowego, ciśnienia całkowitego i parcjalnego gazów, typu i temperatury podłoża, warstwy diamentowe mogą być zanieczyszczone fazą grafitową (sp2) i/lub amorficzną, a także defektami chemicznymi (np. wiązania C-H). Defekty te istotnie wpływają na parametry takie jak: rezystywność, odporność na przebicie, transmisja w paśmie optycznym, itp. Możliwości zwiększenia efektywności procesu oraz poprawy jakości warstw tkwią m.in. w zastosowaniu skutecznej metody diagnostycznej, umożliwiającej wykrywanie poszczególnych faz węglowych oraz wiązań molekularnych odpowiadających defektom. Taką metodą może być laserowa spektroskopia ramanowska, oparta na akwizycji i analizie spektralnej promieniowania rozproszonego nieelastycznie podczas oddziaływania molekuł z silną wiązką promieniowania monochromatycznego. Była ona wykorzystywana badań [...]

 Strona 1