Wyniki 1-7 spośród 7 dla zapytania: authorDesc:"ZBIGNIEW WALCZAK"

Ocena wpływu roślinności na rozkład prędkości wody na przykładzie badań terenowych w korycie Warty


  W artykule przedstawiono opracowany przez Przedwojskiego (2008) model matematyczny umożliwiający w szybki sposób wyznaczenie prędkości i szorstkości hydraulicznej przy przepływach w korytach i dolinach rzecznych porośniętych roślinnością. Model uwzględnia warstwowość roślinności zatopionej i częściowo zatopionej poprzez określenie średnicy i gęstości elementów roślinnych na różnych głębokościach. Przyjęto założenie, że opływane rośliny generują wiry przemieszczające się w kierunku poziomym, powodując poziomą wymianę pędu. Analizowany typ roślinności podzielono na warstwy o równej gęstości elementów roślinnych, a rozkłady prędkości między warstwami łączy się strefą przejściową. Opracowany model poddano szczegółowej weryfikacji na podstawie danych z pomiarów terenowych. Na skarpach brzegów koryta głównego oraz na terenach zalewowych występuje różnorodna roślinność w postaci traw, bylin, trzcin, turzyc, krzewów i drzew. W odniesieniu do głębokości wody roślinność można podzielić na: zatopioną i niezatopioną. Do roślinności niezatopionej najczęściej zalicza się drzewa oraz duże krzewy o wysokości rzędu 3,0-5,0 m. Przy niewielkich głębokościach wody na terenach zalewowych również wysokie byliny, turzyce i trzciny mogą być niezatopione. Wobec naturalnej zmienności stanów wody może wystąpić w praktyce określenie tej samej roślinności w różny sposób. Rozkład prędkości w pionie w obszarze z roślinnością zatopioną nie może być opisany logarytmicznym rozkładem prędkości ponieważ, jak wykazują pomiary w korytach, w obszarze tym prędkość nie zmienia się wraz z głębo- Rys. 1. Pionowy rozkład prędkości przy przepływie z roślinnością częściowo zatopioną o różnej gęstości elementów roślinnych w trzech warstwach kością. W wypadku roślinności zatopionej rozkład prędkości w pionie charakteryzuje się występowaniem strefy kształtowanej przez tę roślinność i rozkładem logarytmicznym ponad strefą roślinną. Występowanie w t[...]

Rozszerzone możliwości autorskiego oprogramowania do analizy płaskich problemów filtracji ustalonej


  W artykule przedstawiono pakiet oprogramowania inżynierskiego do analizy ustalonej płaskiej filtracji metodą elementów skończonych, ze szczególnym uwzględnieniem modyfikacji oraz dodanych usprawnień wprowadzonych od czasu upublicznienia jego pierwszej wersji. Pakiet wzbogacono w szczególności o moduły związane z szacowaniem dokładności rozwiązania oraz wprowadzono możliwość jego adaptacyjnego poprawiania (poprzez lokalne zagęszczanie siatki). Oprogramowanie umożliwia szybkie generowanie modeli zjawisk filtracji z kontrolą dokładności rozwiązania oraz graficzną analizę otrzymanych wyników. Oprogramowanie jest łatwe w użyciu. Analiza złożonych zagadnień inżynierskich związanych z ruchem wód gruntowych jest możliwa praktycznie wyłącznie metodami numerycznymi. W ostatnich latach postęp w oprogramowaniu umożliwiającym modelowanie takich zjawisk był ogromny, związany zarówno z rozwojem metod obliczeniowych, jak i wzrostem mocy komputerów. Oprogramowanie jest najczęściej oparte na metodzie elementów skończonych w wersji klasycznej [12]. Można je podzielić na dwie główne kategorie: oprogramowanie uniwersalne (ogólnego przeznaczenia), umożliwiające analizę szerokiej klasy zadań (przykładowe zestawienie można znaleźć na stronie www [5]), oraz wyspecjalizowane generatory modeli, ukierunkowane na rozwiązywanie rutynowych, często powtarzających się zadań [10]. Pakiety uniwersalne umożliwiają zazwyczaj modelowanie transportu wód gruntowych oraz zanieczyszczeń w strefie saturacji i/lub aeracji, ale także niektórych zagadnień geotechnicznych (np. stateczność zboczy), oddzia-ływań grunt-konstrukcja itp. Z uwagi na swą uniwersalność wymagają na ogół sporego nakładu czasu na poznanie i wykorzystanie wszystkich możliwości, aby poprawnie i efektywnie zbudować model numeryczny, rozwiązać problem oraz udostępnić i przeanalizować uzyskane wyniki. Z drugiej strony dostępne są programy wyspecjalizowane (generatory modeli numeryczn[...]

Metodyka określania podstawowych parametrów MEW oraz analiza stosowanych umocnień na górnym i dolnym stanowisku DOI:


  Budowa elektrowni wodnych na istniejących stopniach wodnych może nieść więcej korzyści niż potencjalnych szkód. Piętrzenie wody na górnym stanowisku może być wykorzystywane energetycznie bez negatywnego wpływu na zagrożenie ekologiczne środowiska przyrodniczego. Dodatkowo należy zwrócić uwagę na korzystanie w ten sposób z odnawialnych źródeł energii, których pozyskiwanie jest obecnie bardzo ważne. Dostępność i możliwość zastosowania materiałów proekologicznych w celu umocnienia górnego i dolnego stanowiska poprawia nie tylko stronę wizualną, ale i ogranicza niepożądane procesy morfologiczne wywołane zaburzeniem warunków przepływu. W artykule przedstawiono przykładowy schemat doboru parametrów technicznych elektrowni wodnej oraz przegląd materiałów wykorzystanych do umocnienia górnego i dolnego stanowiska. Zgodnie z wnioskami III Konferencji Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmiany Klimatu (UN FCCC), która odbyła się w Kioto w grudniu 1997 r. (DzU z dnia 17 października 2005 r.) Unia Europejska uznała pilną potrzebę zajęcia się problemem zmiany klimatu. Wśród wielu działań rynkowych i technicznych, których promocji mają służyć przyjmowane przez Unię akty legislacyjne, na szczególną uwagę zasługuje wzrost produkcji energii ze źródeł odnawialnych (OZE). Zgodnie z przyjętą w 2009 r. kolejną dyrektywą o promocji OZE (Dziennik Urzędowy UE, L 140/16, 5.6.2009) Unia Europej- Rys. 1. Schemat węzła z MEW ska podejmie wysiłki by udział odnawialnych źródeł energii w konsumpcji energii brutto wzrósł do 20%. Jak wynika z ogłoszonej w 2007 r. Mapy Drogowej OZE (Komunikat Komisji do Rady i Parlamentu Europejskiego), dzięki tym wysiłkom powinna być możliwa redukcja emisji CO2 o blisko 700 mln ton rocznie. Przynajmniej połowę tej redukcji powinno się uzyskać dzięki bezemisyjnym technologiom produkcji energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych, a w szczególności z energetyki wiatrowej i wodnej. W Polsce is[...]

Przyczyny zarysowań żelbetowych płyt kołowych przekrywających zbiorniki na ścieki DOI:10.15199/33.2015.09.21


  W pracy omówiono przyczyny zarysowań powierzchniowych i obwodowych płyt żelbetowych przekrywających cylindryczne zbiorniki na ścieki. Płyty oparte były na całymobwodzie ścian zbiornika oraz na trzech słupach umieszczonych wewnątrz zbiornika. Przyczyną zarysowań była praca termiczna płyt. Słowa kluczowe: zbiorniki cylindryczne, płyty przekrywające, praca termiczna.Wjednej z oczyszczalni ścieków w województwie wielkopolskim wybudowano w 2012 r. pięć zbiorników cylindrycznych: dwa o średnicy wewnętrznej 10 m i trzy o średnicy wewnętrznej 16 m. Niektóre zbiorniki zostały całkowicie zagłębione w gruncie, a niektóre częściowo wyniesione ponad otaczający teren i obsypane gruntem w taki sposób, że górna ich część o wysokości ok. 80 cm wystawała ponad koronę skarpy utworzonej wokół zbiorników (fotografia 1). Wszystkie zbiorniki przekryto płytami żelbetowymi opartymi bezpośrednio na ścianach zbiorników, bez zastosowania jakichkolwiek warstw poślizgowych. Płyty przekrywające zbiorniki o średnicy 10 m oparte zostały na obwodzie na ścianach zbiornika oraz podparte słupemumieszczonymw punkcie środkowympłyty, natomiast płyty przekrywające zbiorniki o średnicy 16moparto na obwodzie na ścianach zbiornika oraz na trzech słupach, przy czym w każdej z tych płyt w środkowej ich części znajdował się otwór kwadratowy o boku 2,8 m. Po krótkim okresie użytkowania wszystkie płyty przekrywające uległy zarysowaniu. Rysy w płytach wystąp[...]

Analiza filtracji przez zaporę czołową zbiornika Jeziorsko z wykorzystaniem programu Hydrus DOI:


  Przedmiotem analizy była filtracja przez zaporę czołową zbiornika Jeziorsko. W artykule porównano wyniki symulacji numerycznych z danymi archiwalnymi stanów wody w zaporze z okresu napełniania zbiornika. Wykonano również obliczenia filtracji dla dwóch wariantów hipotetycznych awarii polegających na uszkodzeniu folii i fartucha u zbocza skarpy odwodnej, wyznaczając położenia krzywych depresji oraz rozkłady prędkości przepływu. Analizowane uszkodzenia spowodowały przemieszczenie się w górę krzywych depresji oraz zwiększyły gradienty f iltracyjne. Obliczenia wykazały duże gradienty hydrauliczne w okolicach drenażu odwadniającego oraz rowów opaskowych, co może wyjaśniać pojawienie się tam zjawiska sufozji obserwowane w trakcie pierwszych napełnień zbiornika. Do analizy wykorzystano oprogramowanie Hydrus 2/3D w wersji Standard.ZAPORA CZOŁOWA Powierzchnia zlewni Warty w przekroju zapory czołowej wynosi 9012,6 km2. Wody Warty zostały spiętrzone czołową zaporą jednorodną, wykonaną z piasków średnioziarnistych z ekranem żelbetowym. Podstawowe parametry zapory [Orłowski 1999, Kalbarczyk i Lipiński 2008] to: - I klasa budowli; - długość 2,73 km; - wysokość maksymalna 12,0 m; - szerokość korony 12,0 m; - nachylenie skarpy odwodnej 1:3; - nachylenie skarpy odpowietrznej 1:2,5; - rzędna korony 124,40 m n.p.m. W 2014 r. - aby zwiększyć pojemność powodziową zbiornika - obniżono NPP z rzędnej 120,5 m n.p.m. do 120,0 m n.p.m., czyli o 0,5 m niżej niż w początkowym okresie eksploatacji [Wiśniewski 2015]. Skarpa odwodna jest ubezpieczona płytami żelbetowymi o grubości 0,15 m, ułożonymi na chudym betonie grubości 0,10 m i wymiarach: szerokość 6,0 m i długość 12 m, zakończonymi na koronie zapory parapetem odbojowym (rys. 1). Dylatacje między płytami uszczelniono taśmą PCW i masą bitumiczną. Od strony górnej wody, przy stopie zapory w pasie o szerokości 50 m, znajduje się fartuch z gliny o grubości 0,50 m, przykryty warstwą gruntu o miąż[...]

 Strona 1