Wyniki 1-10 spośród 73 dla zapytania: Amarantus

Amarantus w piekarstwie


  Amarantus to roślina niezwykle cenna dla współczesnego człowieka z uwagi na walory żywieniowe, lecznicze, ekologiczne i rolnicze. Ziarna amarantusa charakteryzują się nadzwyczaj cennym żywieniowo składem chemicznym. Na cenne właściwości żywieniowe i lecznicze amarantusa składa się wysoka zawartość tokoferoli i tokotrienoli - substancji wykazujących działanie przeciwrodnikowe (nadmiar rodników w organizmie spowodowany m.in. stresem, przeciążeniem pracą i nadmiernym wysiłkiem fizycznym oraz umysłowym, to często główna przyczyna wielu chorób cywilizacyjnych). Amarantus, czyli szarłat, należy do najstarszych roślin uprawianych na świecie. Jego niezwykłe walory odżywcze doceniali już Inkowie, Majowie i A ztekowie. Obecnie szarłat uprawia się na nasiona i warzywo w wielu krajach obu Ameryk, południowo- wschodniej Azji oraz Afryki. Interesują się nim również kraje Europy: Niemcy, Austria, Słowacja, Czechy, Hiszpania, Ukraina i inne. Amarantus charakteryzuje się dużą intensywnością wiązania atmosferycznego dwutlenku węgla, co czyni z niego roślinę łagodzącą skutki efektu cieplarnianego. Jest odporniejszy na susze i powodzie niż inne rośliny uprawne. Może być uprawiany w różnych regionach klimatyczno-glebowych na całym świecie, także w Polsce. Amarantus jest rośliną o bardzo wysokiej odporności na choroby i szkodniki oraz jest zalecany do urozmaicania płodo[...]

Amarantus - wartości odżywcze i funkcjonalne oraz możliwości wykorzystania w profilaktyce żywieniowej

Czytaj za darmo! »

Amarantus jest rośliną uprawną znaną i wykorzystywaną od kilku tysiącleci. Odkrycia archeologiczne wskazują, że był on uprawiany ma terenach obu Ameryk już około 4000 lat przed naszą erą. W Polsce badania nad jego uprawą i użytkowaniem rozpoczęto w roku 1989. Pięć lat później wprowadzono w Polsce nasiona amarantusa do normalnej uprawy (odmiany Aztek i Rawa), a otrzymywane z nich produkty do ob[...]

Wartość dietetyczna nasion amarantusa DOI:


  Amarantus był powszechnie znany przez ludy Mezoameryki już około 5 tysięcy lat temu. Jest to jedna z niewielu grup roślin, których uprawy przetrwały do dziś. Obecnie plantacje szarłatu prowadzone są w Meksyku, Peru, Gwatemali, Boliwii, południowo-wschodniej Azji oraz w niektórych krajach Afryki. Coraz większym zainteresowaniem amarantus cieszy się w E uropie, gdzie uprawiany jest m.in. w Niemczech, Hiszpanii, Słowacji, Austrii oraz niektórych regionach Polski, do której dotarł na początku lat dziewięćdziesiątych [1, 11, 14]. Na świecie, spośród 60 dostępnych gatunków, najczęściej uprawiane są trzy odmiany amarantusa - Amarantus cruentus, Amaranthus hypochondriacus i Amaranthus caudatus. Rośliny te mogą sięgać 150 cm długości, produkując około 50 tysięcy drobnych nasion. Istotną zaletą uprawy szarłatu jest bardzo wysoka odporność na szkodniki, choroby oraz trudne warunki atmosferyczne. Korzystną cechą jest również wysoka wydajność, wiązanie CO2 z atmosfery i niskie zapotrzebowanie na wodę [11, 14]. Nadzwyczaj cenny skład chemiczny ziaren amarantusa i ich właściwości zdrowotne stały się przedmiotem zainteresowania licznych badaczy. W prowadzonych analizach ziaren szarłatu szczególnie dużo uwagi poświęca się wysokiej zawartości białka, którego ilości wahają się w granicach od 14 do 21%. Wartości te są o około 60% większe w porównaniu do ziaren ryżu, o 40% większe w porówaniu do jęczmienia, kukurydzy i pszenicy oraz o 25% większe[...]

Amarantus - manna XXI wieku

Czytaj za darmo! »

Amarantus, zwany po polsku szarłatem, należy do grupy roślin, które uprawiały na szeroką skalę na ziarno spożywcze ludy Mezoameryki (Olmeków, Majów, Zapoteków, Totonaków, Tolteków i Azteków) już 5 tysięcy lat temu. Na terenie dzisiejszego Meksyku roślinę tę nazywano Huautli. Rolnicy azteccy dostarczali na dwór Montezumy (1466-1520) w Tenochtitlan 20 tys. ton ziaren Huautli rocznie. Hiszpanie wprowadzili jednak zakaz uprawy i spożywania amarantusa, gdyż w oczach chrześcijan symbolizował on pogaństwo. Amarantus od niepamiętnych czasów uprawiany był także w Azji południowo-wschodniej, jako warzywo. W literaturze światowej i krajowej amarantus występuje pod wieloma innym nazwami: Amarant, Amarante, Achis, Achita, African spinach, Bledos, Bondue, Bush greans, Choito, Coimi, Indian S[...]

Tradycyjna Medycyna Chińska (TMC) o zbożach

Czytaj za darmo! »

Zboża i produkty zbożowe to podstawa żywienia zapewniająca nam energię, czystość umysłu, a także prawidłowe funkcjonowanie organizmu. Z punktu widzenia TMC zboża umieszczane są w centrum poszukiwań równowagi pierwiastka żeńskiego i męskiego. Oznacza to, że dzięki zbożom łatwiej nam dojść do pożądanej równowagi organizmu. Według TMC brak równowagi utożsamiany jest m.in. z różnymi chorobami, stanami zapalnymi, nadmiernymi lub osłabionymi emocjami. Jak wykorzystywać zboża, aby przynosiły korzyści zdrowotne? Aby w pełni wykorzystywać drogocenne działanie zbóż warto wiedzieć o kilku podstawowych zasadach. 1. Przemiałowi należy poddać całe ziarno. Zboża oczyszczone działaj[...]

Amarantus - skład chemiczny i wartość prozdrowotna DOI:10.15199/65.2017.6.9


  Amarantus, inaczej zwany również szarłatem, należy do rodzaju Amaranthus L., rodziny Amaranthaceae. Jest rośliną z grupy pseudozbóż, które z botanicznego punktu widzenia są roślinami dwuliściennymi (w przeciwieństwie do jednoliściennych zbóż właściwych). W odróżnieniu od tradycyjnych zbóż charakteryzuje je doskonały profil aminokwasowy oraz bogactwo składników odżywczych, zwłaszcza brak białek glutenowych, co pozwala zakwalifikować je do żywności funkcjonalnej [11]. Amarantus jest uprawiany w wielu regionach świata o klimacie tropikalnym i umiarkowanym jako roślina ozdobna lub użytkowa, głównie jako liściaste warzywo lub w celu pozyskania jadalnych nasion. Typ warzywny reprezentuje 17 gatunków amarantusa [25]. Największą wartość pod względem żywieniowym mają trzy gatunki: Amaranthus cruentus L., Amaranthus hypochondriacus L. oraz Amaranthus caudatus L. Dwa pierwsze z wymienionych użytkowane są nie tylko na nasiona, ale również jako warzywo [25]. NASIONA AMARANTUSA - skład chemiczny Nasiona amarantusa w porównaiu z innymi zbóżami wyróżniają się dużą ilością białka o wysokiej wartości odżywczej. Zawartość tego składnika może wynosić nawet do 23%. Białko znajdujące się w nasionach amarantusa odznacza się dużą przyswajalnością [11]. Ponadto podczas procesów technologicznych jego ilość nie ulega zmianom. Profil aminokwasowy charakteryzuje się dużą zawartością lizyny. Jest to szczególnie ważne, ponieważ lizyna jest najczęstszym aminokwasem ograniczającym pełne wykorzystanie pozostałych aminokwasów w zbożach, a ponadto zawiera dużo aminokwasów siarkowych [22]. W 100 g białka nasion amarantusa znajduje się 4,7 g lizyny i 4,4 metioniny z cystyną [6], natomiast w 100 g białka pszenicy odpowiednio 2,2 i 3,4 g [10]. Białko nasion amarantusa odznacza się dużą zawartością tryptofanu, który stanowi ok. 1% wszystkich aminokwasów. Jakość odżywcza białka zależy nie tylko od składu i wzajemnych proporcji aminokwasów egzogennych, ale także [...]

Wykorzystanie nietypowych surowców i odpadów spożywczych w gorzelnictwie rolniczym (cz. II*)


  W przeprowadzonych badaniach laboratoryjnych wykorzystano ziarno sorgo i amarantusa oraz bulwy topinamburu (Albik, Rubik) i odpadowe orzechy włoskie. Tabela 2 przedstawia charakterystykę podstawowych parametrów stosowanych w badaniach surowców oraz sporządzonych z ich wykorzystaniem zacierów słodkich. Największą wilgotnością charakteryzowały się topinambur biały (77%) i fioletowy (78%), a najmniejszą odpadowe orzechy włoskie (5,5%). Orzechy włoskie charakteryzowały się wysoką zawartością tłuszczu (61,6 %), natomiast zawartość węglowodanów była bardzo mała. Ekstrakt otrzymanych zacierów słodkich zawierał się w granicach od 18,1 oBlg (zacier z sorgo) do 7,6 oBlg (zacier z orzechów włoskich). Wartości pH tych zacierów były zbliżone i wynosiły od 5,6 (zacier z sorgo) do 5,4 (zacier z amarantusa). Fermentacje analizowanych surowców przy użyciu drożdży As-4 przebiegały bez zakłóceń. Po 72 h fermentacji (tabela 3) odfermentowanie pozorne wynosiło 0,3 oBlg (sorgo); 3,7 oBlg (topinambur Rubik); 3,5 oBlg (topinambur Albik); 4,5 oBlg (orzechy włoskie); 1,0 oBlg (amarantus). Badania mikroskopowe oraz wartości pH uzyskane po trzeciej dobie fermentacji, tj. od 4,7 do 4,3 - wskazują na brak infekcji bakteryjnych w zacierach. Zakażenie zacierów bakteriami powoduje bowiem wzrost kwasowości, co skutkuje spadkiem pH, nawet poniżej wartości 3,5. Stężenie alkoholu w zacierach z sorgo, topinamburu Rubik, topinamburu Albik, orzechów włoskich i amarantusa rosło odpowiednio od 3,47%, 2,85%, 2,85%, 1,93%, 7,12% (po 24 h) do 9,05%, 4,30%, 4,37%, 2,37, 8,57% (po 72 h). Największą wydajność etanolu ze 100 kg skrobi uzyskano w wyniku fermentacji amarantusa, tj. 66,38 dm3 A100/100 kg skrobi i sorgo, tj. 65,29 dm3 A100/100 kg skrobi. Produktywność fermentacji (cm3 A100/dm3 x h) była największa po pierwszej dobie i wynosiła odpowiednio: 1,44; 1,2; 1,2; 0,8; 2,96 cm3 A100/dm3 x h. Ubytek największej ilości CO2 stwierdzono po 72 h (rys. 8), przy fermentacji zacie[...]

Zdrowa dieta bezglutenowa DOI:


  Każdy sposób odżywiania się powinien być odpowiednio skomponowany. W diecie bezglutenowej ważne jest dbanie o różnorodność, pomimo mniejszej gamy produktów zbożowych do wyboru. Oczywiście, ze względu na fakt, że pewne zboża są wykluczone, łatwo popaść w monotonię. W poniższym artykule podpowiemy jak w praktyce powinna wyglądać zdrowa dieta bezglutenowa. Czy dieta bezglutenowa jest dla każdego? Cytując definicję słowa "dieta" zaczerpniętą ze słownika języka polskiego możemy dowiedzieć się że jest to: "system odżywiania polegający na dostosowaniu ilości i rodzaju pokarmu do potrzeb organizmu". Bardzo ważne jest, abyśmy właśnie szczególną uwagę zwrócili na fakt, że rodzaj dobieranego pokarmu musi być dostosowany do potrzeb organizm[...]

Prozdrowotne właściwości płatków śniadaniowych

Czytaj za darmo! »

Płatki śniadaniowe stanowią dobre źródło witamin i składników mineralnych w diecie. Są bowiem wzbogacane w witaminy i niektóre pierwiastki. We wszystkich płatkach zawarte są witaminy z grupy: B1, B2, B6, B12, foliany, niacyna, kwas pantotenowy. Witaminy te zapewniają prawidłową pracę układu nerwowego, spełniają też wiele innych funkcji., w tym chronią organizm przed niekorzystnymi zmianami wywołanymi stresem oksydacyjnym. Płatki śniadaniowe są również bogatym źródłem składników mineralnych - wapnia, magnezu i żelaza. Wapń stanowi podstawowy składnik budulcowy kości i zębów, uczestniczy w procesie krzepnięcia krwi, jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania nerwów i właściwego kurczenia się mięśni. Żelazo zaś jest potrzebne do syntezy hemoglobiny, zapobiega niedokrwistości[...]

 Strona 1  Następna strona »